Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Gemeentewiet – een oud, onhaalbaar idee

nederwiet_wiet_75254a.jpgHield de Eindhovense burgemeester Van Gijzel zich vrijdag met opzet dom? Of werd hier een oud ideetje opnieuw gelanceerd om te zien of het nu wel zou lukken? Politiek is een wonderlijk vak. Europese en VN-verdragen laten immers geen experimenten toe met de teelt van cannabis om zo coffeeshops uit de criminele invloedssfeer te houden.

Lees hier, onderaan de pagina het adviesrapport dat minister Donner (CDA, Justitie) in 2005 daarover liet samenstellen. Het advies hoefde maar 25 kantjes lang te zijn. “Een experiment met de bevoorrading van een enkele coffeeshop, laat staan de bevoorrading van alle ca. 750 coffeeshops, kan geacht worden in strijd te zijn met de verplichtingen die op Nederland rusten”. De teelt van cannabisplanten op enige schaal is immers niet onder het afgesproken criterium van ‘persoonlijk gebruik’ te brengen. Alleen voor medische of wetenschappelijke doeleinden mag er cannabis worden geteeld.

Toch had minister Klink (Volksgezondheid, CDA) zondag in het tv-programma Buitenhof geen zin om het proefballonnetje al meteen door te prikken. Hij zei de mogelijkheden voor een proef te willen ‘bekijken’ maar het overigens wel in strijd met het regeerakkoord te vinden. Daarin staat op bladzijde 34 onder punt 10 namelijk dat de “bestrijding van de productie onverminderd wordt voortgezet”. Het Kamerlid Lea Bouwmeester (PvdA) vond echter dat het idee van partijgenoot Van Gijzel en zijn ruim 30 collega’s “niet kon worden genegeerd”. Waarop partijgenoot Vreeman, burgemeester te Tilburg, zijn gemeente aanmeldde als proeflocatie. Dit zou toch geen partijpolitiek zijn?!

Donner gaf in 2005 met de adviesopdracht aan het Haagse T.M. Asserinstituut uitvoering aan een Kamermotie van de leden Boris van der Ham (D66) en Nebahat Albayrak (PvdA), die nu staatssecretaris op Justitie is. Zij vroegen het kabinet toen al om nieuwe scenario’s te onderzoeken voor het oplossen van de zogeheten achterdeur-problematiek.

Deze Kamerleden hoopten zo ‘deugdelijke cannabistelers’ te kunnen erkennen. Daar was zelfs al een afkorting voor, de ultieme politieke erkenning. De Kamerleden stelden “BIGH LB-criteria” voor. Boekhouding, Informatieverstrekking, Geen bestrijdingsmiddelen, alleen Hennep verbouwen, alleen Leveren aan coffeeshops en deugdelijke Bedrijfsvoering.

Donner had er toen al geen zin in. Hij meende dat het gedogen van de aanvoer naar coffeeshops de problematiek alleen nog maar groter zal maken. “Er zullen hoogstwaarschijnlijk eerder meer dan minder drugstoeristen naar Nederland komen, de niet gedoogde wietteelt zal zeer intensief moeten worden bestreden en ook de controle op de gedoogde teelt en de bevoorrading aan de coffeeshops zal
veel extra handhavingsinspanningen vergen.” Het is te vinden in een brief aan de Kamer op stuk 2407, nummer 170. Ga daarvoor naar de website van de tweedekamer klik op parlando en op ‘zoek uitgebreid’.

Reageren? Argumenteren en nuanceren verplicht

Geplaatst in:
Bestuursrecht
Strafrecht
Lees meer over:
burgemeester
gedoogbeleid
regeerakkoord
softdrugs

3 reacties op 'Gemeentewiet – een oud, onhaalbaar idee'

Margreet van Gastel

Drie jaar geleden opperde de Arnhemse VVD het idee om wietplanten te laten kweken in de Sociale Werkvoorzieningen. Die gedachte kwam voort uit het feit dat het beleid inconsequent is. Illegaal via de achterdeur naar binnen en gedogen bij de voordeur. Daarnaast heb je geen kwaliteitscontrole, ook nu neemt het THC-gehalte onrustbarende vormen aan. Door streng toezicht binnen een Werkvoorziening kun je de situatie uitstekend beheersbaar maken en hebben de Werkvoorzieningen een product waar zeker markt voor is.We hadden medestanders, maar nog meer tegenstanders, waarschijnlijk waren we te vroeg….!
Margreet van Gastel, Fractievoorzitter VVD Arnhem

Constant Thunnissen

Het alcoholprobleem is vele malen groter dan het probleem van drugsverslaafden.

De lering die uit het mislukken van de “Drooglegging” in de 20-30 jaren in de V.S. door President F.D. Roosevelt is getrokken, is dat verbieden niet werkt en alleen maar de onderwereld in de kaart speelt.

Op de een of andere manier is echter het denken over de drugsproblematiek een blinde vlek geworden.

Onder aanvoering van de V.S. is slechts een doel geoorloofd: te vuur en te zwaard bestrijden. Als men kosten en opbrengsten van het drugsbestrijdingsbeleid tegen elkaar afzet, blijven er voornamenlijk slechts kosten over. Een kostenbewust land als Nederland zou zich daar toch eens wat meer op kunnen richten.

Jaren geleden heeft een oud-commissaris van politie gepleit voor het totaal vrijgeven van het gebruik en de handel in drugs. Het staat mij bij dat hij voorstelde om de productie en verkoop van hard-drugs onder de regels voor medicijnen te brengen. Daarmee de onderwereld als factor uit te schakelen zonder de regie te verliezen.

Helaas staat bij de meerderheid van de huidige regering repressie weer hoog op de lijst. Voor diegenen die zich willen vergewissen van het niveau van denken hierover in de politiek, is een kijkje op de webpagina met de tekst van het drugsdebat op 6 maart 2008 in de 2e Kamer verhelderend: http://www.drugs-forum.co.uk/forum/showthread.php?p=382625

Tenslotte nog een resultaat van een EU onderzoek:

Quote: //The current drug situation in the EU is described in the annual reports of the European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction (EMCDDA) and Europol. The results of the final evaluation of the EU Drugs Strategy and Action Plan 2000-2004 indicate that progress has been made in achieving some of the targets of the current Strategy, although the available data does not suggest that there has been a significant reduction in the prevalence of drug use or that the availability of drugs has been substantially reduced.//Unquote

Om met Boris van der Ham te spreken: laten wij de regie over het drugsbeleid in handen nemen!

e.starink

Het gebeurt wel vaker dat men de steun van internationale afspraken opzoekt als men iets niet wil. En de experimenteerruimte als men dat juist wel wil.En bij het inzetten van verdragen komen volkenrechtdeskundigen om de hoek kijken.
Nederlands beschouwt zichzelf als kampioen-uitvoerder van verdragen: precies volgens de letter en het eerste bij het doel ervan. Als het kan zelfs meer dan dat. Dat maakt de experimenteer-ruimte wel heeel erg klein.
Nederland zou ook eens kunnen kijken naar landen die wat minder gespannen (creatiever als u wilt) omspringen met afspraken. Neem eens een voorbeeld aan Frankrijk (en inmiddels ook Duitsland!) en het Stabiliteitspact: andere tijden vergen andere uitleg en uitvoering!