Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Wat de burgemeester al mag

ambtsketen.jpgKrijgen burgemeesters ‘nieuwe’ bevoegdheden om tegen overlast op straat door hangjongeren op te treden? Het ene medium dacht van wel. Het andere hield het op ‘meer geld’. De burgemeesters van Gouda en Ede hadden de vraag zo luid gesteld dat er wel een antwoord moest komen. En dat kon natuurlijk niet al te duidelijk ‘nee’ zijn. Of ‘is al geregeld’. Want “Marokkanen” is een politiek thema dat tot nieuwer nieuws verplicht.
Maar veel ‘nieuws’ dateert van eerder dit jaar. Het moet alleen nog door de Kamer. Dit kabinet (en vorige) zijn al geruime tijd bezig om het plaatselijk bestuur op te tuigen. Zie hier het commentaar van deze site daarop uit mei. En dat wisten de burgemeesters natuurlijk allang. Gemeenten worden niet alleen met hangjongeren van Marokkaanse origine geconfronteerd. Maar ook met voetbalhooligans, uitgaansoverlast, ‘overlastgevende zorgmijders’, woonoverlast (pesterijen, bedreiging, geluid) , losgeslagen ’12-minners’, bezopen plattelandsjeugd in drankketen, drugstoeristen, cannabiszolders, zwervers en illegalen in slaappanden, vandalisme, graffiti, vervuiling, wapenbezit, huiselijk geweld, armoede, schuldenaren etc.

De opsomming komt uit het actieplan Overlast en Verloedering uit maart van dit jaar. Op de laatste pagina staan 51 maatregelen, plannen en bevoegdheden die vrijwel allemaal dit jaar boven water moeten komen. Het is aan te klikken via deze site. Van één maatregel werd gisteren duidelijk dat het Europese Verdrag voor de rechten van de mens dat niet toelaat: de ‘bestuurlijke begeleidingsplicht’, ook bekend als ‘verplichte opvoedondersteuning’. Volgens minister Rouvoet acht de Raad van State dit juridisch niet mogelijk. De burgemeester kan dus niet bij burgers een ‘toeziend voogd’ naar binnen schuiven met de opdracht voortaan mee te werken. Hier het bericht.

De macht voor de burgemeester om een gebiedsverbod van drie maanden, te verlengen tot zes maanden op te leggen is politiek al wel geregeld. Eventueel te combineren met een meldingsplicht. Ook een samenscholingsverbod namens de burgemeester is al mogelijk. Aan te klikken op deze pagina. De burgemeester kan in uiterste gevallen instellingen van jeugdzorg verplichten om mee te werken aan crisisoplossingen in gezinnen. Hele ‘aso gezinnen’ zal de burgemeester ‘in het belang van de openbare orde’ uit huis en dus uit de wijk kunnen plaatsen. Er komt ook een wetsvoorstel om ook bij relatief lichte probleemsituaties op instigatie van de burgemeester in gezinnen een Ondertoezichtstelling op te leggen.

Deze maand ging de Eerste Kamer net akkoord met het tijdelijk huisverbod bij geweld in huiselijke kring. Vanaf 1 januari kan de ‘meppende man’ door de politie namens de burgemeester uit huis worden gezet. Hoe dat zal gaan? Zie deze site. De regeling is te bereiken via deze pagina.

Geplaatst in:
Bestuursrecht
Lees meer over:
burgemeester
gedoogbeleid

1 reactie op 'Wat de burgemeester al mag'

J v Bijsterveld

Voor een psycholoog zijn er minstens vijf zichtbare juridische problemen met therapeutische ingrepen in probleemgroepen.

Het eerste is dat het vrijwel altijd gaat om normatieve psychologie. In juristentermen: het is een kwestie van geloof en valt dus onder geloofsvrijheid.

Het tweede probleem is dat de gebruikte normatieve psychologie vaak met feiten te weerleggen is. Daarom zouden zulke therapiestromingen in een rechtbank geen enkele kans mogen maken.

Het derde probleem is dat hoewel therapeuten normatieve psychologie gebruiken er vaak een dun laagje pseudowetenschappelijke psychologie doorheen gemengd is. Bijvoorbeeld DSM, systeemtherapie of testpsychologie.
De consequentie daarvan is – dat als rechtspraak pretendeert consequent te zijn – dat ik de wetenschappelijke principes eruit mag vissen en mag eisen dat die consequent worden toegepast. Zou je dat doen dan komen GZ-psychologen, maatschappelijk werkers en psychiaters in ernstige problemen.

Het vierde probleem is daar een verschijningsvorm van. Wetenschappelijke psychologie gaat om causaliteit. Inzicht in de causaliteit bij dit soort interventies zou voor juristen aansprakelijkheid moeten zijn. Het punt is dat veel van die interventies waarschijnlijk schadelijk zijn. Dat betekent dat bij een werkend rechtssysteem er al lang wat therapeuten in de cel hadden moeten zitten.

Het vijfde probleem is dat als er een belangenconflict is een rechtbank alleen maar deskundigen mag gebruiken die door een beroepsgroep gekwalificeerd is als “deskundig”. Deze zullen nooit onpartijdig en belangenloos inzicht verstrekken. Ik zie bijvoorbeeld een lid van de therapeutengemeenschap echt niet vertellen dat de dood van het maasmeisje verwijtbaar is omdat de therapeute had moeten weten dat de interventie op zijn best een placebo effect had kunnen hebben.