Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Zitten of staan, rechters blijven op de vlakte

Advocaten mores leren blijkt voor rechters heel ingewikkeld. Na veel vijven en zessen kwamen de presidenten van de gerechten maandag tot een gezamenlijk standpunt hoe te handelen als een advocaat, zoals Mohamed Enait, niet wil opstaan als ‘de rechtbank’ de zittingszaal betreedt. Feitelijk gebeurt er dan niks. Lees hier het bericht.

De deken van de Orde van advocaten moet het opknappen bij de Raad van Toezicht en (in beroep) bij het Hof van Discipline. Met als uitleg dat het Hof van Discipline vindt dat gerechtsbesturen niet kunnen klagen als één van hun rechters is geschoffeerd door een advocaat.  Zij zijn “niet ontvankelijk” in vaktaal. Maar individuele rechters zijn wel ontvankelijk, zo zou uit diezelfde uitspraak blijken. Dat ligt ook wel voor de hand. Uitspraken van de advocaten tuchtrechter worden overigens alleen “geselecteerd” en  “geanonimiseerd” gepubliceerd in het Advocatenblad. En niet digitaal. Wat toch tamelijk vreemd is. Ik weet dit dus alleen op gezag van een goed geïnformeerde bron.

Als “rechter Jansen” in zittingszaal H33 op donderdagmiddag in Zwolle dus ruzie krijgt met een advocaat is die rechter in beginsel wel degelijk welkom als klager. Alleen, de presidenten hebben dat liever niet. Zij willen graag zelf greep houden op de klachten die de rechtspraak indient tegen de advocatuur. Zeker in gevoelige kwesties als religieuze bezwaren tegen de ‘ongelijkheid’ die zou blijken uit het verplicht gaan staan, waar Kamer, minister, Raad voor de Rechtspraak en de Orde van Advocaten niet van willen weten. Dan zijn het klachten vanwege het algemeen belang – en die mag alleen de deken van de Orde van Advocaten indienen.

Dat spoort dus niet met de autonomie die de onafhankelijke rechter in zijn zittingszaal heeft. Die kan desgewenst de advocaat door de bode eruit laten gooien als die zich misdraagt. In zijn ambtseed heeft de advocaat immers “eerbied voor de rechterlijke autoriteiten” gezworen, artikel 3 lid 2 Advocatenwet. Weliswaar is dan de zitting meteen mislukt: de verdachte, eiser of partij heeft immers recht op procesbijstand.  En zoiets gebeurt eigenlijk nooit. De rechter houdt een advocaat onder de duim door hem te onderbreken, af te kappen, kort te houden dan wel zijn procedure verzoeken te weigeren.

Reageren? Argumenteren en nuanceren verplicht. Onder volledige naam.

Geplaatst in:
Staatsrecht
Tuchtrecht
Lees meer over:
advocatuur
raad voor de rechtspraak

2 reacties op 'Zitten of staan, rechters blijven op de vlakte'

Martin Holterman

L.S.,

Misschien is het concept Contempt of Court nog niet zo’n gek instrument. In de logica van de Common Law is dit een instrument dat volgt uit de inherente bevoegdheid van de rechter om zijn eigen autoriteit en waardigheid te beschermen.

Wikipedia

J v Bijsterveld

Wanneer rechters geen feiten onder ogen durven te zien, sterft de rechtspraak. Die moslim advocaat slaagde erin een voorrecht positie te claimen op basis van argumenten die zo onderuit te halen zijn.

Hoe moeilijk is het voor juristen om een wetregeltje uit de Koran te vissen waaruit blijkt dat mensen niet gelijk worden behandeld?

In plaats daarvan heeft hij een semi juridische erkenning gekregen voor dat standpunt. Plus nog eens een bevoorrechte positie voor Moslim advocaten. (Met als argument dat voor Moslims juist alle mensen gelijk zijn.)

Waar dit uiteindelijk toe kan leiden, kun je zien aan de therapeuten in rechtzalen. Waarom zouden die nog wetenschappelijk bewijs moeten leveren als ze door rechters hun malle theorietjes in jurispondentie om kunnnen zetten?

Een willekeurig partij hoeft alleen maar rechters zover krijgen dat ze initieel een keer (per ongeluk) akkoord gaan met iets en vervolgens hoeven ze er alleen maar op te vertrouwen dat het rechtssysteem conserverend werkt.

Als ik zo’n Rotterdamse rechter was dan zou ik eerlijk toegeven dat ik me heb laten overrompelen en die advocaat zijn claim echt laten onderbouwen. En er een echt proces van maken van woord en wederwoord. Kleine kans dat die advocaat zou kunnen winnnen.

Maar wat belangrijker is: je laat als rechtssysteem zien dat je een zelfreinigend vermogen hebt voor onvermijdelijke foutjes of voortschrijdend inzicht.