Nice

Soms zijn er taaltrends waarvan je zeker weet dat je er nooit in mee zult gaan. Ook al zegt de hele wereld vet („Dit is echt het vetste wat ik ooit heb meegemaakt!”), ik ga er niet in mee. Ik dacht dat dat was omdat ‘vet’ voor de jongere generatie was, maar dat is niet zo. Mensen die ouder zijn dan ik zeggen nu ook ‘vet’. Ik kan het niet. En ik zie het ook niet gebeuren.

Maar binnen ja en nee had ik ‘sick’ omarmd. En hoorde ik mezelf dingen zeggen als: ‘Dit is echt sick! Zo sick! Niet normaal!’

De laatste tijd hoor ik veel vrouwen elkaar aanspreken met ‘vrouw’. Je komt ergens binnen en dan wordt er tegen je gezegd: „Dag vrouw, hoe gaat het met je?” Als je het opschrijft, ziet het er helemaal raar uit, maar ook in gesproken vorm kan ik er slecht aan wennen. „Zeg vrouw, wil jij nog koffie?” Ik vind het meer iets voor een scène uit een felrealistisch toneelstuk gesitueerd in de negentiende eeuw. Maar nee, dit is iets voor hippige vrouwen onder elkaar. Ik zit er niet mee, maar het is niet voor mij.

Dan zijn er ook taaltrends waarvan je aanvoelt: nu zeg ik het nog niet, maar het kan niet lang duren of ik kan het er niet meer uitrammen bij mezelf. Ik heb dat ooit gehad met het woord ‘ziek’, in deze betekenis: „Ik vind het gewoon ziek hoeveel hij weet van Engelbert Humperdinck.” Even later werd ziek ‘sick’, en ik vond dat eerst een woord voor mensen die cooler zijn dan ikzelf. Maar binnen ja en nee had ik ‘sick’ omarmd. En hoorde ik mezelf dingen zeggen als: „Dit is echt sick! Zo sick! Niet normaal!”

Het nieuwste trendje waarvan ik denk dat ik het over ga nemen is ‘nice’. Nice wordt gebruikt om waardering uit te spreken. „Ik heb trouwens dat artikel nog nét op tijd ingeleverd.”

„Nice.”

Mensen die nu ‘nice’ zeggen, zijn iets jonger dan ik. Hoogopgeleid. Zowel man als vrouw. Ik schat dat ik over een half jaar vergeten ben dat ik ooit níét ‘nice’ zei.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief