De gehaktballen van Hans

Hans voor Eethuisje Kim & Dong. Foto Raoul de Jong / NRC

Hans voor Eethuisje Kim & Dong. Foto Raoul de Jong / NRC

Sprundel leek een beetje op Google Streetview: leeg, levensloos. Af en toe alleen wat van die fietsers in aerodynamische pakjes. Maar niemand op straat. Omdat het zondag was? Of waren alle bewoners tegelijk op vakantie vertrokken?

Sprundel was de eerste bewoonde plek die we passeerden na Etten-Leur op weg naar Roosendaal, en het was tijd voor eten. Het tankstation was dicht. De Chinees, want blijkbaar hebben ze die hier – "Natuurlijk!" zei Aldrin, maar het verbaasde me toch - was ook dicht. Café De Drie Zwaantjes was open. Al leek dit niet zo. De deur stond op een kier, van binnen klonk Holiday van Madonna. Ik stelde voor om toch nog even door te lopen, maar Aldrins honger kon niet wachten.

In een grote donkere ruimte zaten twee nors kijkende mannen aan een bar. Achter deze bar stond een vrouw met iets waarvan ik begin te vermoeden dat het omschreven kan worden als de Brabantse Look: kort haar met plukjes naast de oren en wat langer achterin. Volgens mij vertrouwden ze het voor geen meter. "Hallo," zeiden wij. Alleen de barvrouw groette terug. Helaas, voor eten moesten we nog even door. Voorbij de kerk was er misschien wat open.

En zo kwamen we bij het Eethuisje van Kim & Dong. Een snackbar van twee vriendelijke Aziaten, met drie kettingrokende Sprundelaars aan de bar. Twee mannen en een vrouw, wederom met Brabantse Look. Ik probeerde te volgen waar ze het over hadden, maar begreep het Brabants niet. Ik bestelde een patatje met en een gehaktbal. "Die zijn heerlijk!" riep Hans, een van de drie vaste klanten. "Nieuw en verbeterd recept!"

De gehaktbal van Hans. Foto Raoul de Jong / NRC

De gehaktbal van Hans. Foto Raoul de Jong / NRCDe gehaktbal van Hans. Foto Raoul de Jong / NRC

"Wat weet jij daar nou weer van Hans?" vroeg de vrouw met Brabantse Look. Maar Hans wist alles van gehaktballen. Hij wist zelfs hoe je ze ook pittig maken, als je daar van houdt. Dit is het recept:

Als je gehakt neemt hè? Dan neem je eerst wat uitjes en die hak je in kleine stukjes. Door het gehakt roeren met een lepeltje sambal en daar doe je dan wat kleurstof bij. "Welke kleur?" vroeg ik. "Ik zou gaan voor rood," zei hij.

Alles door elkaar husselen, ballen draaien, bakken en het is gedaan.

Recepten voor sauzen had Hans ook, maar die wilde hij niet geven. Al gaf je hem 500 Euro.

Toen kwam er een meneer binnen op gemakkelijke slippers met klittenband. "He Maddie!" riepen Kim & Dong & de drie Sprundelaars.

Raoul kreeg voor zijn tocht van de ANWB Human Nature travel gear, een rugzak en een jack van The North Face en een iPad van Mangrove.

Lees meer over:
gehaktballen
Marseille
Noord-Brabant
Padvinder
Rotterdam
Sprundel

17 reacties op 'De gehaktballen van Hans'

lousaa

Heerlijk als de Randstedelingen zich de provincie in wagen. Hun originele blik op die gekke brabo’s (limbo’s, grunnegers, vul aan) blijft verrassen. Dat ze daar andere kapsels hebben… En zelfs op slippers lopen… Wie had dat ooit gedacht?

Patrick

Ahh, broodje gehaktbal; heerlijk! Ben benieuwd naar parcours België.

Louk

Ik kan met de beste wil van de wereld niet inzien wat de toegevoegde waarde van deze artikelenreeks is.

Janneke

Wat een fantastische verhalen! Ga zo door! Misschien raak ik wel geïnspireerd om in Scandinavië ook alleen wandeltrips te gaan maken.

Paul van der Schoot

Brabantse Look? Even opgezocht op wiki:

“Look (Allium) is een plantengeslacht in de Lookfamilie (Alliaceae) met wereldwijd bijna 700 soorten. Het zijn meerjarige bolgewassen, variërend in hoogte van 10 cm tot 1,5 m.

De planten komen hoofdzakelijk voor in gematigde streken van het noordelijk halfrond, met uitzonderingen in Chili, Brazilië en tropisch Afrika. In het geslacht zijn belangrijke culinaire kruiden als ui, knoflook, prei en bieslook opgenomen. De sterke uiengeur is karakteristiek voor het hele geslacht, maar niet alle soorten zijn even smakelijk.”

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Look_%28geslacht%29

sebastian paul

Look, ui en bosui kan je over de hele wereld krijgen, brabantse look vind je alleen op beschutte plekken in Brabant.

Gehaktbal? Meng 500 gram gehakt met wat bosui, een ei, peterselie, zout, komijn, nootmuskaat en wat broodkruim, maak van het mengsel de ballen en bak ze in een bakpan mooi bruin. Ze blijven in het begin plakken, geeft niet ze komen vanzelf los, maar laat de boel niet roken van de hitte.
Zodra de ballen bruin zijn een ui erbij tot glazig, dan twee tomaten en als die tot purree zijn gereduceerd wat yoghurt erbij. Laat dat stoven tot de ballen gaar zijn.
Met spinazie en gebakken brood.
Je kan wat peper in de ballen doen als je van pittig houdt. Wat citroensap maakt de smaak sterker.
Inplaats van peterselie kan je ook sereh (citroengras en een beetje gember in de ballen doen, gebruik dan wat sambal voor de pittigeid en vervang de kruiden met kerrie.

Raoul, geniet van je reis.

Laura

Haha, heel leuk geschreven! Ik kijk uit naar de volgende avontuurlijke belevenis!

Kritikus

Hoy.

Ik zal het eens proberen.

Kritikus

Luuk de Hoog

Ha die domme Brabanders ook! Ze moesten eens in de Randstad komen kijken hoe echte kosmopolieten leven! -(sarcastische blik)-

Patrick Dessens

Onderwerp en lijdend voorwerp van vandaag maken dit stukje
triestig en oninteressant.

lex mansoer

Voor de 1ste keer lees ik dit artikel over de reis van
Raul en heb er schik mee.De reakties mogen er ook wezen.
Ik woon zelf in Britisch Columbia, Canada, nadat ik 20
jaar in nederland heb gewoond.De gehaktballen lijken mij
erg smakelijk, maar de lekkerste heb ik gegeten in een
kroegje in St.Maartens Vlotbrug N.H !

robbbiez

O, was dat die rare vent die wij nie konden verstaon.

Eli Bos

Beste Lex,
Was dat op de hoek bij de Belkmerweg, bij Gerrit Franzen?

Eli Bos

Op de hoogte gebracht door de Next, lees je dagelijks de stukjes van Raoul en ook alle reacties.
Ineens zie je de naam van je geboortedorp voorbij komen, Sint Maartensvlotbrug en zie je je hele jeugd aan je voorbij trekken.
Gehaktballen eten op de Vlotbrug? Het enige wat me te binnen schiet is “Dansen bij Fransen” en dan in het zomerseizoen als je de hele dag gewerkt hebt in de kampwinkel op de camping onder duin.
Gerrit Fransen, de eigenaar, wist altijd een perfecte sfeer te creeren in zijn dancing.

Roger

Met veel plezier lees ik de verslagen hier in de Filippijnen.Ik hoop dat er nog vele zullen volgen.

Annetta de Jong

Kun je een beetje van het Nederlanse landschap genieten of heb je te veel last van je blaren en bestudeer je vooral het asfalt, de straatstenen?

Victor de Lange

Ook hier in Shanghai mis ik de echte Nederlandse gehaktballen wel eens… Toch leuk om iedere dag je verslag te lezen! Sterkte!

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief