Meer dan 40 procent van de Nederlandse internetters heeft wel eens „onbetaald gedownload”, zo bleek onlangs uit onderzoek van het bureau Synovate. Vaak delen ze deze bestanden ook weer met anderen, wat in veel gevallen inbreuk op het auteursrecht is – en dus illegaal. Hoe heeft het zover kunnen komen, vraagt de entertainmentindustrie zich ondertussen al jaren af, en wat doen we er aan?

De cultuur- en entertainmentsector, in Nederland en daarbuiten, claimt miljarden te verliezen door het illegaal kopiëren en is de strijd aangegaan met The Pirate Bay, een Zweedse zoekmachine waar links naar dergelijke bestanden gevonden kunnen worden. Vandaag wordt de uitspraak verwacht in een rechtszaak die de Zweedse staat – gesteund door de internationale entertainmentindustrie – tegen de eigenaren van The Pirate Bay heeft aangespannen.

De entertainmentsector verzet zich tegen innovatie en technologie in plaats van er zelf gebruik van te maken – een klassieke fout. De aanval van de cultuur- en entertainmentsector op sites als The Pirate Bay is gestoeld op onjuiste en misleidende argumenten.

De sector overdrijft de schade van het illegaal downloaden enorm. Een directe link tussen illegaal downloaden en een dalende omzet is in onderzoek meerdere malen ontkracht. Prof. Oberholzer-Gee van de Harvard Business School toonde in 2004 reeds aan dat downloaden de cd-verkopen niet schaadt en TNO ging onlangs verder door te spreken van „een welvaartsverhogend effect”. Mensen consumeren méér digitale media maar geven niet mínder geld uit aan muziek, films en software.

Dat mensen hun heil zoeken bij sites als The Pirate Bay is een uiting van hun verlangen naar ongelimiteerde online toegang tot muziek en films – betaald dan wel onbetaald. Dat is iets wat de platenlabels en filmmaatschappijen niet willen bieden.

De ervaring leert dat repressie niet helpt. Wanneer een zoekmachine zoals The Pirate Bay offline wordt gehaald, verplaatst het probleem zich simpelweg. Er zijn duizenden soortgelijke sites op het internet te vinden, zoals Sumo Tracker. Het internet sluiten is natuurlijk ook niet echt een optie, dus voor de entertainmentindustrie is er eigenlijk maar één oplossing en dat is zélf de concurrentie aangaan met het illegale aanbod.

Tot op heden gebeurt dit nog maar weinig, enkele positieve voorbeelden ten spijt zoals iTunes. Liever bestempelt de branche een groot deel van de bevolking als crimineel, terwijl zij het onderliggende probleem negeert.

Een veelgehoorde reactie vanuit de sector is dat het onmogelijk is om te concurreren met iets wat gratis is. Zolang plastic flesjes met water nog als zoete broodjes over de toonbank gaan, valt dit erg te betwijfelen. Wanneer het product superieur is wat betreft kwaliteit, gebruiksgemak en verpakking zijn de meeste mensen bereid om te betalen. Het succes van ringtones geeft aan dat mensen zelfs willen betalen voor korte deuntjes.

De tijden waarin het succes van een artiest afhangt van zijn marketingbudget zijn voorbij nu de consument eenvoudig zelf nieuwe muziek kan ontdekken via het internet. Het internet levert een nieuwe generatie artiesten op, zoals onze Nederlandse Youtube-ster Esmée Denters bewijst.

De entertainmentindustrie is al jaren wars van alle vooruitgang. Na de videorecorder en de cassettebandjes probeert men nu het internet in de ban te doen. Er zal meer geëxperimenteerd moeten worden met diensten die de consument ongelimiteerd toegang geven tot muziek en films. Dit kan voor een laag maandelijks bedrag of eventueel ondersteund door advertenties. Moderne file sharing- technologie maakt het mogelijk om muziek en video’s te verspreiden voor minder dan één euro naar een miljoenenpubliek. Dit opent deuren voor kleinere artiesten om hun werk aan de wereld te tonen, iets wat tien jaar geleden ondenkbaar was.

De digitale revolutie zorgt ervoor dat de consument steeds meer het heft in handen krijgt en zorgt ervoor dat een zichzelf verrijkende tak van de entertainmentindustrie langzaam verdwijnt. Dus: minder mannen in pak die het merendeel van de opbrengsten in hun zakken steken, een breder platform voor artiesten en meer vrijheid voor de consument.

Het proces tegen The Pirate Bay is een van de laatste stuiptrekkingen van een falend management in de entertainmentindustrie.

Vandaag doet een rechtbank in Stockholm naar verwachting uitspraak in het proces tegen downloadsite The Pirate Bay. Het proces wordt wereldwijd als richtinggevend beschouwd voor de ontwikkeling van het auteursrecht.

The Pirate Bay is een zogeheten torrentaanbieder. Torrent (wat stortvloed betekent) is een systeem om gegevens uit te wisselen, gebruikmakend van een centrale locatie. The Pirate Bay coördineert dus downloads tussen gebruikers, maar levert zelf geen bestanden.

De aanklacht van het Zweedse Openbaar Ministerie is „medeplichtigheid aan het beschikbaar stellen van auteursrechtelijk beschermd materiaal”. De aanklacht wordt ondersteund door de International Federation of the Phonographic Industry (IFPI), een wereldwijd consortium van bedrijven als Sony, Universal en EMI.

Woensdag verklaarde Peter Sunde, één van de oprichters van The Pirate Bay, tegenover de BBC: „We hebben tamelijk veel vertrouwen dat we de zaak gaan winnen.”

Dr. Johan Pouwelse coördineert het onderzoek naar ‘peer to peer’ (netwerken met direct contact tussen computers) aan de TU Delft. Dr. Lennart Renkema is eigenaar van TorrentFreak.com, een blog over file sharing. Volg het nieuws over file sharing op torrentfreak.com