Waar mag de lezer ons aan houden?

door

Waar staat NRC Handelsblad voor, en waar mogen lezers van de krant en bezoekers van de site ons -dus -  aan houden? Op deze vragen probeert hoofdredacteur Birgit Donker (foto) een antwoord te geven in een filmpje dat wij op de website hebben geplaatst.

Met de webvideo en enkele andere nieuwe verantwoordings-elementen proberen krant en website hun journalistieke missie anno 2009 te expliciteren. Het belang daarvan neemt toe naarmate de varieteit in het aantal (nieuws-) sites toeneemt, waarbij het onderling verschil lang niet altijd duidelijk is.

Wat is de rol van commercie in de journalistieke producties ? Worden feiten en opinies wel altijd gescheiden? Bovendien zwerven individuele artikelen van websites door de toegenomen rol van zoekmachines steeds vaker door de blogosphere, zonder dat lezers ervan bekend zijn met het "merk NRC".

Minstens zo belangrijk voor de journalistieke missie is de verwachting die de redactie heeft van de bezoeker. Door de toename van het aantal interactieve kanalen krijgt de bezoeker van een website een steeds grotere rol bij het bepalen van de (interactieve) inhoud van een journalistieke site. Daarmee helpen zij de huidige  definitie van kwaliteitsjournalistiek bepalen, schrijven  de Amerikaanse journalisten  Kovach en Rosenstiel in hun baanbrekende boek over The elements of journalism.

Om de kwaliteit van publieke reacties te bevorderen  modereert de redactie van nrc.nl - als een van de weinige nieuwssites -  van te voren alle reacties die binnenkomen. De netiquette (regels voor interactie)  is langer en gedetailleerder dan op veel andere sites.  Ook dit beleid wordt explicieter gemaakt, in een dokument dat ter redactie  in de wandeling wel de " journalistieke bijsluiter" wordt genoemd.

Verder hebben we ons zogeheten Stijlboek op de site geplaatst. De lezer kan zien welke spelling- en andere taalregels NRC Handelsblad hanteert. Al langer stond dit stijlboek op een interne website, maar deze is nu ook toegankelijk gemaakt voor bezoekers. Daarnaast is het Stijlboek in boekvorm verkrijgbaar.                                                                                                                             

Alle hierboven genoemde elementen (filmpje, bijsluiter, stijlboek)  zijn vooralsnog te vinden in de websectie Over de krant. Deze staat nu nog onderaan de homepage en elke andere pagina van nrc.nl.  We zoeken nog naar een mooier, prominenter plekje bovenaan de pagina, zoals het eigenlijk hoort.

Wie opmerkingen heeft, en zaken op de site aantreft die niet sporen met de genoemde regels , kan mailen naar delezerschrijft@nrc.nl.  Hieronder reageren mag natuurlijk ook.

Kees Versteegh is chef internet van NRC Handelsblad.

Share/Save/Bookmark

Geplaatst in:
Algemeen
Verantwoording

11 reacties op 'Waar mag de lezer ons aan houden?'

sokrates

Vragen die halve antwoorden inhouden en of vragen die aanvangen met: “U begrijpt zelf toch wel dat…”, of: “Ik hoef u toch niet te vertellen… u weet zelf vast wel…”, enzovoorts, zijn hopeloze niet-vragen.
Sportverslaggevers en politici hebben daar nogal eens een ‘mondje’ van.
Daarnaast schijnen weinig journalisten het woord los te kunnen maken van het sentiment. Er wordt zelfs vanuitgegaan dat het om emoties zouden gaan. Zelden, zéér zelden is dat terecht.
En tot slot zou het goed zijn stil te staan bij het niet langer spreken in extremen. Balkenende: “Heel Nederland rouwt”, toen de bodybags huiswaarts keerden. En sinds gisteren betreffende Ramses Shaffy: “Heel Amsterdam…”, en: “Iedereen zal vandaag…”, enzovoorts. Vanzelfsprekend geldt dit ook voor “Niemand die…”
Extremen, het spreken en of schrijven in uitersten is echter wèl altijd onjuist. Denk ook aan W. Bush, met zijn: “Je bent voor of tegen ons.” Mag ik niet niet-kiezen?
Denk ook aan het ‘bestaan’ van God. Dit is ook een niet-vraag, want het gaat om het woord als definitie, niet om bestaan. Al met al… ik ben me vanuit mijn vak zeker dat mensen onbewust louter woorden geloven, alwaar het woord nooit het ding kan zijn. Woorden veroorzaken de conflicten, niet de dingen, want geen mens lijdt door de dingen, maar door zijn eigen gedachten over de dingen. Of staan we niet stil bij het onomstotelijke feit dat niemand ons boos kan maken, tenzij we dat zelf toelaten? Tadaaaahhhhhh…..
Andreas Sokrates Leno

j.duvel

Ik draag NRC nog altijd een warm hart toe, maar bemerk vooral de laatste 8 jaar teveel emotie in de verslaggeving. Het sterke punt van NRC was gewoon het vastleggen van de nieuwsfeiten en meer niet. Ook niet met hypes meedoen: Eind 1990 werden de lezers bijna voor gek verklaard als je niet met de “nieuwe economie” wilde meelopen. We weten allemaal hoe dat is afgelopen.
Natuurlijk verandert het hele krantenlandschap door allerlei nieuwe technieken zoals internet, e-readers etc. En daar kun je niet omheen, maar het is geen vervanging van het papier, hooguit een aanvulling op de wijze waarop lezers straks het nieuws kunnen raadplegen. Ze zullen het nieuws halen uit een combinatie van de beschikbare mogelijkheden.
Dat nieuws moet wel binnen die nieuwe mogelijkheden op elkaar zijn afgestemd.

joop Schouten

Er is maar één algemeen antwoord op te verzinnen die iedere journalist, redacteur en eigenaren van kranten in het algemeen als tegeltjeswijsheid aan alle muren van hun kantoren zouden moeten hangen:

WAARHEIDSVINDING EN NIETS ANDERS DAN WAARHEIDSVINDING.

mr drs R. Winter

De netiquette is een wassen neus.

Joe van Oosten

Kees Versteegh schreef:
“Op deze vragen probeert hoofdredacteur Birgit Donker (foto) een antwoord te geven in een filmpje dat wij op de website hebben geplaatst.”

Wanneer zou er nou eens een einde komen aan het verkeerde en oubollige gebruik van het woord ‘filmpje’ als er een digitaal videofragment bedoeld wordt?

Rob Nuijten

ik begrijp nog steeds niet waarom het NRC glashard beweerde dat Ahmadinejad anti-semitische uitspraken heeft gedaan bij zijn toespraak voor de VN, en dat het NRC niet reageert op mijn emails die de redactie erop wezen dat dat pertinente onwaarheid is. Het is een ernstige beschuldiging die is geuit door de krant, zonder weerwoord (zie Stijlboek) van de beschuldigde, en blijkbaar zonder het checken van verifieerbare feiten, en het vervolgens negeren van meldingen over deze fout, en het dus ook niet publiceren van een correctie.

Kathlyn Clore

Is there a style guide available for the international edition, in English?

I ask because I am an editor who is very interested in English-language style guides of publications not based in the UK or the US.

Jens Bos

Ik verbaas me erover dat ik inmiddels al 4 keer een op argumentatie gebaseerde reactie in de discussie “Waardeert u democratie en vrije markt nog wel”, niet geplaatst heb gezien, ik voelde mij onterecht opzij gezet en wilde daarop reageren, hetgeen kennelijk niet mogelijk is…kiest NRC partij?

Liudger Silva

Reeds jaren abonnee:
Waarom?
Abonnee geworden om:
1 Heer Bommel (dagelijks veplichte litteratuur; helaas is er geen vergelijkbare opvolger gevonden, al zijn Fokke en Sukke natuurlijk niet te versmaden)
2 Scryptogam. Gelukkig bestaat dit nog steeds.
3 Bridgerubriek. Helaas. Ik heb destijds én een liefde voor dit spel én veel van de theorie uit de NRC opgediept. Er werd echter nadien een slechte scribent uitgezocht, en toen niemand deze rubriek meer bleek te willen lezen, werd eerst de ruimte beperkt, daarna werd de rubriek uit de krant verbannen, en later van de website. Geen verlies overigens. Maar waarom geen goede rubriekschrijver gezocht? Het kan wel, zie de schaakrubriek, die ik (als niet-schaker) toch altijd met veel plezier lees.
4 En uiteraard de “gortdroge” nieuwsfeiten. Helaas kwam en komt er steeds meer emotie in de NRC. Voor emotie lees ik -met enkele korrels zout- de Telegraaf wel: in de NRC wil ik later de onbesmukte feiten lezen om zo dicht mogelijk bij de waarheid te komen.

Gelukkig ben ik echter een verstokte papier-lezer: dit slag dreigt uit te sterven?
Er vallen mij een paar dingen op.
Waarom zou ik een abonnnement houden?
A Vrij veel van de inhoud van de NRC wordt gratis op de website aangeboden.
B Onbetaalbare rubrieken als van Marc Chavannes zijn zelfs -ook helemaal gratis en voor niets- alleen op de website te vinden. Waarom wisselt u die tendentieuze en misselijkmakend opiniërende kookrubriek niet voor de opklaringen in. Voor die kookrubriekn moet ik betalen en Marc Chavannes gratis? (maar “de gustibus non est disputandum”)
C Youp van ‘t Hek gratis?

Wat is in vredesnaam de meerwaarde voor de NRC van een dergelijk goede -maar gratis- website.
De internet-lezer krijgt bijna alle voordelen van de NRC voor niets: zowel de selectie van het nieuws, als de uitdieping en het commentaar. Zelfs deze discussie tussen lezers en redactie vindt in het openbaar plaats. Waarom mag en kan een Telegraaflezer meebeslissen/praten over de inhoud en spelregels van de krant en de website.

Ook zijn alle discussies en reacties op artikelen gratis. Terwijl dit -aan onderhoud van de website en moderatoren- wel geld kost.

Mijn voorstel -voor wat het waard is-
1 zet koppen en een enkele alinea gratis op de site.
2 maak één of twee keer doorklikken naar artikelen mogelijk: daarna moet ervoor betaald worden.
3 er komt zo een driedeling:
3a abonnees op NRC of NRC-Next krijgen toegang tot alle artikelen en de digitale versies. Zij mogen aan de discussies deelnemen. Voor de papieren editie zal gekozen moeten worden tussen NRC of NRC-next.
3b Een vorm van tijdelijk abonnement (dag,week maand of jaar) op artikelen op de website. Deze mogen ook reacties schrijven in de discussies
3c Surfers: deze mogen de koppen en eerste alinea lezen en een beperkt aantal malen per dag doorklikken naar volledige artikelen. Ik zou ze niet laten mee-discussieren. Voor wat hoort wat.

Nog een enkele opmerking:
Ik betrapte mijzelf op een gegeven moment erop, dat ik toch wel erg in herhaling viel met mijn argumenten. Ik hield dan ook maar enige tijd op met reageren. Wordt er misschien te vaak over vergelijkbare onderwerpen gediscussieeerd (Geert Wilders)? of hebben teveel onderwerpen uiteindelijk dezelfde grond (de overbevolking)? of is de werkelijkheid onverbeterbaar (de beperking van de privacy)? of voelen we ons te machteloos (het gebrek aan democratie)?

Om een vraag voor te zijn:
Liudger Silva is een pseudoniem. Er zijn onderwerpen, waar ik beroepshalve of via mijn netwerk meer van wist of weet dan de meeste mensen; hoewel dit met het klimmen der jaren wel afneemt. Een schrijven onder mijn echte naam -gecombineerd met sommige beschreven situaties- zou ongewenste consequenties voor bepaalde personen kunnen hebben. En bedreigingen zit ik niet meer op te wachten: dus liever een pseudoniem en een lichte vrijheid in het exacte beschrijven van situaties.

Liudger Silva

Toch -hoewel laat- nog even een persoonlijke reactie. Waar wil ik, als lezer, U aan houden.

Als ik de motivatie van mijzelf bekijk om een abonnement op de NRC (of NRC-next)te hebben/houden en aan mijn kinderen te geven, dan is dat toch primair om de kwaliteit van de nieuwsberichtgeving: ik verwacht van de NRC voor mij geselecteerde (en geverifieerde) feiten (géén emoties) op politiek en cultureel gebied etc. Daarnaast verwacht ik onderzoeksjournalistiek. Ook verwacht ik diverse analyses/meningen (pro en contra) van themata. En uiteraard commentaar van de krant.
En dit alles ook nog in redelijk beknopte vorm, dus zonder ellenlange “telegraafartikelen”.
Dit is m.i. de core business, waarvoor ik wil (blijven) betalen. Want wie anders kan dit dan een dag-, of weekblad.

Het ging m.i. mis in de berichtgeving over de boosheid van de heer W. Bos over dingen die de ombudsman gezegd zou hebben. Ik denk, dat de wens om dit snel te publiceren ten koste ging van de verificatie. Bij het artikel leek de ombudsman iets geheel anders gezegd te hebben, dan later bleek. Van de NRC verwacht ik beter: eerst degelijk onderzoek, naar wat de ombudsman letterlijk gezegd heeft, en niet enkel de zegsman voor de ombudsman citeren. Daar wil ik u aan kunnen houden.

Daarnaast zijn er rubrieken, die zorgen, dat ik -ook als ik een dag geen tijd neem om de krant te lezen- toch dagelijks de krant opensla. In deze categorie vallen Fokke en Sukke, ikjes, schaakrubriek, (destijds bridgerubriek) etc. Deze zorgen er ook voor, dat ik toch ook dagelijks mijn portie advertenties voorgeschoteld krijg, zonder welke de NRC niet kan bestaan (zonder de abonnementsprijs te verveelvoudigen). Hiervoor is echter wel een papieren versie nodig: de digitale voldoet niet, omdat door mij direct het artikel aangeklikt wordt. Weg advertentie-inkomsten.

Wel verwacht ik ook van de NRC een bepaalde uitstraling: ik zal “nooit” een recentie op ballet gebied lezen, maar deze recenties kunnen niet gemist worden voor de uitstraling van het blad. Vandaar ook mijn regelmatig terugkerende opmerkingen over een goede bridgerubriek, die voor mij (en ik weet vele anderen) mede de uitstraling bepaalt. Bij de koop van losse weekbladen kies ikzelf enkel voor bladen met een goede bridgerubriek.

Gelukkig zijn er ook nog de “extra’s: de bijlages. Deze bestaan voor mij enkel in de papieren vorm: terugdenkend sla ik ze nooit in de digitale vorm open. Dus zelfs als de dagelijkse krant alleen in de digitale versie opgediend zou worden, zou voor mij een wekelijkse combinatie van bijlages zeer dierbaar zijn. Uiteraard met een goede kwaliteit. Als voorbeeld: toen ik eens op een vakgebied een boek kocht, bleek, dat ik de kennis reeds uit de wetenschapsbijlagen verzameld had. De kennis werd door het boek enkel verdiept, niet uitgebreid.

Tot zover wat losse opmerkingen over waar ik u aan wil houden. In essentie komt het erop neer, dat ik een NRC (papier/digitaal) verwacht waarvoor geldt:
De krant wilt u niet missen, geen dag.

besserwessie

NRC een kwaliteits krant? Dat is jaren geleden. Ik heb mijn abonnement direct opgezegd toen ik breedband kreeg. Bij kwaliteit hoort namelijk objectiviteit en onafhankelijkheid. Marc Chavannes was vele jaren geleden hoofredacteur Haagse politiek en draaide tegelijkertijd mee in allerlei PvdA studieclubjes. Dat was voor mij het bewijs van wat ik al lange tijd vermoedde uit de gekleurde berichtgeving, de objectiviteit van de NRC is verleden tijd.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief