McChrystals rapport is een van de documenten waarop de Amerikaanse president Obama zijn toekomstige strategie voor Afghanistan moet baseren. Ook een eventuele uitbreiding van het aantal Amerikaanse militairen – thans 64.000, met nog 4.000 op komst – is afhankelijk van meerdere rapporten. Behalve door McChrystal zal Obama zich onder andere laten adviseren door McChrystals baas, generaal David Petraeus, en minister van Defensie Robert Gates.

Petraeus zelf zegt vandaag in NRC Handelsblad dat het geweldsniveau in Afghanistan deze zomer 60 procent hoger ligt dan vorig jaar. Hij riep de wereld op om veel meer aandacht te geven aan Pakistan, dat volgens hem voor „een aantal kolossale problemen” staat.

McChrystal schrijft: „Als het niet lukt om op korte termijn (de komende twaalf maanden) het initiatief weer in handen te krijgen en het momentum van de opstandelingen om te keren, riskeren we een situatie waarin het niet langer mogelijk is om de opstand te verslaan.” Er wordt al weken gespeculeerd over een verzoek om troepenuitbreiding, naar aanleiding van de grote verliezen die de westerse troepen deze zomer lijden en de uitbreiding van de invloed van de Talibaan naar gebieden die voorheen relatief veilig waren. Het is nog onbekend hoeveel militairen McChrystal wil.

Obama heeft de afgelopen dagen gewaarschuwd dat hij een beslissing over troepenuitbreiding niet van de ene op de andere dag zal nemen. Over het onderwerp bestaat veel weerstand binnen zijn eigen partij. Democratische Congresleden vinden dat er versneld geïnvesteerd moet worden in uitbreiding van het Afghaanse leger voordat er meer Amerikanen uitgezonden worden. „Ik wil zeker weten dat iedereen begrijpt dat je geen beslissingen neemt over middelen voordat je de strategie klaar hebt”, zei Obama gisteren tegen nieuwszender ABC.

Volgens McChrystal is het de hoogste tijd dat er in Afghanistan een echte counterinsurgency-strategie wordt toegepast, die gericht is op het beschermen van de bevolking. „Volledig in beslag genomen door de bescherming van onze eigen troepen hebben we geopereerd op een manier die ons – fysiek en psychologisch – verwijdert van de mensen die we willen beschermen. [...] De opstandelingen kunnen ons niet militair verslaan, maar wij kunnen onszelf verslaan.”

Hij vervolgt: „[De NAVO-missie] ISAF kent te weinig waarde toe aan de dynamiek in lokale gemeenschappen en onderkent te weinig hoezeer de opstand, corruptie, incompetente functionarissen, personen met macht en criminaliteit van invloed zijn op de Afghanen.” ISAF-militairen moeten zichzelf als gasten van de Afghanen en hun regering beschouwen, „niet als bezettingsmacht”. Ze moeten „zo min mogelijk tijd doorbrengen in tanks”.