De Stones vinden Monty Python maar een ‘op geld beluste rimpelclub’

BRITAIN-ENTERTAINMENT-COMEDY-THEATRE-TELEVISION

De Britse komediegroep Monty Python poseert in Londen in aanloop naar de première van de nieuwe show: (L-R) Eric Idle, John Cleese, Terry Gilliam, Michael Palin en Terry Jones.

Dat lijkt althans de boodschap van een filmpje dat Mick Jagger gisteren namens de Stones online zette. “Monty Python? Bestáán die nog? Wie wil dat nu nog zien? Een stel rimpelige ouwe mannen die proberen hun jeugd te herleven en veel geld te verdienen…. De beste is dood!”Mick Jagger schudt zijn wijze hoofd in het droogkomisch filmpje.

Ze maken hiermee reclame voor de vijf nog levende Pythons – de 70-plussers John Cleese, Eric Idle, Michael Palin, Terry Jones en Terry Gilliam (samen 357 jaar) – die vanavond beginnen aan wat hun afscheidsshow lijkt: tien keer binnen twintig dagen in de stampvolle O2 Arena in Londen, met 145.000 verkochte toegangskaartjes. De laatste avond, op 20 juli, wordt ook live vertoond in tweeduizend bioscopen over de gehele wereld (ook in Nederland).

‘Alles staat toch allang op YouTube’

De overeenkomsten tussen de Stones en de Pythons worden subtiel uitgespeeld in Mick Jaggers filmpje: “Die waren fantastisch in de jaren zestig!” zegt Jagger over de Pythons. “De beste van het stel is dood” zegt hij – bij de Pythons overleed Graham Chapman, bij de Stones overleed oprichter Brian Jones in 1969. “Ze gaan zeker allemaal bekende dingen spelen, die ze allemaal al op YouTube gezet hebben! ,” moppert Jagger over de stap van de Pythons om opnieuw het podium te betreden.

Ok, zegt dan de assistent van Jagger – we moeten nog de setlist voor het volgende Stones concertdoornemen. Laten we met iets bekends beginnen, stelt Jagger voor: hij noemt een paar klassieke hits – en aan het slot voegt de assistent er aan toe: ´En de dead parrot sketch?’ Ja, ja zegt Jagger, die met Charlie Watts voetbal zit te kijken afwezig. Zo is Monty Pythons beroemdste tv-sketch, over een klant die in de dierenwinkel komt klagen over een dode papegaai, bij wijze van grap opgenomen in het oeuvre van de Stones.

One down five to go

De titel van de show waarmee Monty Python vanavond na ruim dertig jaar voor het eerst op het podium staat, is wat wrang: Monty Python Live (Mostly) verwijst net als de ondertitel One down five to go naar het zesde lid van de Britse komediantengroep, Graham Chapman, die al 25 jaar geleden stierf.

De laatste keer dat de Pythons alle vijf op een podium stonden (met een urn die naar hun zeggen de as van Chapman bevatte) vond plaats in 1998, tijdens een Amerikaans comedyfestival. De directe aanleiding voor deze verrassende comeback is het feit dat filmproducent Mark Forstater een jaar geleden van het Britse hooggerechtshof gelijk kreeg, toen hij eenzevende deel van de royalty’s claimde van de succesmusical Spamalot, die door Eric Idle is gebaseerd op de mede door Forstater geproduceerde film Monty Python and the Holy Grail.

Ook werden de Pythons toen veroordeeld tot het betalen van de proceskosten, die alleen al een miljoen euro bedroegen. Idle hoopt dit verlies met de reünieshows goed te maken. Maar er zijn ook andere motieven: Terry Jones wil een hypotheek afbetalen en John Cleese heeft nog een miljoenenschuld aan alimentatie voor zijn vorige (derde) vrouw.

Cleese doet niet langer de Silly Walks

De nieuwe show bevat voornamelijk bestaande sketches, omlijst door een groot ensemble voor muziek, zang en dans. De klassieker The Ministry of Silly Walks krijgt een nieuwe choreografie. Cleese zelf doet hem niet: hij heeft een kunstheup en kunstknie en vindt de sketch niet leuk.

Een klein voorproefje van de show:

De BBC zond zondag een documentaire (Imagine Monty Python: And Now For Something Rather Similar) uit over de hoe de Pythons aan hun nieuwe show werken: ze zijn verspreid over de wereld en doen ieder hun ding, terwijl vooral Eric Idle (de man die Always Look on The Bright Side of Life voor de Python film Life of Brian schreef) de show vanuit Hollywood produceert. “Het wordt veel musical, zang en dans met jonge dansers en danseressen, en liedjes over penissen en vagina’s en dan wat sketches van ons in het midden,” zo ongeveer vat Idle de show die vanavond in première gaat samen.

Het Uur van de Wolf zond vrijdag ook een documentaire uit over de heren: Monty Python: almost the truth. De film bevat veel oude beelden en uitgebreide interviews met leden van de groep die herinneringen ophalen:

‘Wat The Beatles waren voor muziek was Monty Python voor tv-komedie’

Pieter Steinz schreef in zijn Made in Europe serie in NRC handelsblad (En nu weer over naar iets heel anders, 19 nov 2011) en zijn gelijknamige boek over de Pyhtons die tussen 1969 en 1974 hun comedyserie op de BBC hadden:

“Het is al vaak gezegd: wat de Beatles waren voor de popmuziek, was Monty Python voor de televisiekomedie. De invloed van de vijf Engelsen en één Amerikaan (tekenaar Terry Gilliam) was fenomenaal. Niet alleen op de Britse comedy, die dankzij ‘text-driven’ series als Fawlty Towers (met John Cleese), Not the Nine O’Clock News en Blackadder (met Rowan Atkinson), French & Saunders en A Bit of Fry & Laurie vanaf de jaren zeventig een van de belangrijkste culturele exportproducten zou worden.

Maar ook op stand-up comedians en televisiekomieken in heel Europa en de rest van de wereld. In Amerika, waar de Pythons ook dankzij hun films en hun legendarische optredens in The Hollywood Bowl supersterren werden, verklaarden Saturday Night Live en zelfs South Park zich schatplichtig (denk aan de nietsontziende humor en de ‘cut-out-animatietechniek); in Nederland waren bijvoorbeeld Jiskefet, Draadstaal, Toren C en de radio-persiflages van Binnenland 1 ondenkbaar zonder het pionierswerk van de Pythons.

‘Pythonesque’, als aanduiding voor krankzinnige humor, heeft het Engelse woordenboek gehaald en is ook op het continent een begrip.”

‘Het wordt vast leuk’

Er wordt reikhalzend uitgekeken naar de show die vanavond in première gaat: de belangstelling was overweldigend – maar meer dan 10 shows in het O2 stadion in Londen willen de vijf 70-plussers van Python niet geven. Ze kregen aanbiedingen uit de hele wereld om ook daar op te komen treden, maar dat doen ze niet. Zoals Terry Gilliam het in de BBC docu zei: “Het wordt vast leuk, maar daarna willen we weer verder gaan met waarmee we nu bezig zijn.”

Volg hier de timeline van NRC-redacteur Ellen de Bruin, die aanwezig is bij de show:


En de tweets van anderen:

Lees meer over:
Groot-Britannië
Londen
Monty Python
O2 Arena
Rolling Stones

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief