Indisch koken 3.0

Ouderwets is een predikaat dat ook prima past op Indisch eten. Het belangrijkste attribuut van de Indische keuken is heimwee: het in Nederland nabootsen van de Indische keuken zoals die in Indonesië was toen dat nog een Nederlandse kolonie was. Dat verleden trekt nog steeds diepe sporen in onze eetcultuur: de supermarktschappen staan vol met de producten van Conimex c.s. die geworteld zijn in het heimwee naar de verre archipel. Tegelijkertijd stelt de Indische keuken -die alleen in Nederland een publiek heeft- nog maar weinig voor als je die vergelijkt met Chinese, Thaise en Japanse ontwikkelingen.
Welbeschouwd is er ook niet zoiets als de ‘echt Indische’ keuken in de zin van een vastgelegde receptuur, je zou het een open source architectuur kunnen noemen. Alle beoefenaars baseren zich op familietradities die onderling sterk kunnen verschillen. Maar het blijft verwonderlijk dat een keukenrichting en een palet van exotische smaken dat ons zo vertrouwd is, niet tot iets belangrijkers geleid heeft dan een reeks convenienceproducten en wat eethuisjes waar de tijd helemaal en de sterk verouderende bezoekersstroom bijna stil staat.
Toch zijn er initiatieven om de Indische eetcultuur nieuw leven in te blazen. Dat gebeurt tijdens festivals als de Pasar Malam of Indomania of met een initiatief als Indisch 3.0. Maandag jl organiseerde Indisch 3.0 een kookwedstrijd voor jongeren die een gooi deden naar de Gouden Rijstkom 2013. In de jury zaten Jeff Keasberry, Lonny Gerungan en Pascal Jalhaij. Zij vertellen in de video wat er zou moeten gebeuren om het Indische koken weer in de kijker te krijgen en we ontmoeten de winnaar van de Gouden Rijstkom.