Ze hadden de bewijzen gewoon niet - wielerjournalisten reageren op kritiek
De grote boosaardigen uit het dopingdrama: Lance Armstrong en ploegleider Johan Bruyneel. Foto AP / Alessandro Trovati
"Het Usada-rapport steunt op verklaringen onder ede. De sportverslaggeving zou er anders uitzien als ook wij hen op die manier zouden kunnen interviewen", zegt Ward op den Brouw, die de zeven Tourzeges van Lance van dichtbij meemaakte voor NRC Handelsblad. Negen van zijn collega-Armstrongwatchers reageren vanmiddag in de krant op de kritiek die de sportjournalistiek te verduren heeft nu de dopingbeerput is geopend.
Voor de aardigheid zou de wielerliefhebber overigens ook eens het blog kunnen lezen dat voormalig sportredacteur van NRC Guus van Holland vandaag schreef. Over wat er met je gebeurde - bedreigingen, geweld - wanneer je als journalist doping aan namen en ploegen koppelde.
Maar terug naar de krant van vanmiddag: de webredactie van nrc.nl destilleerde uit een aantal (redelijk) uitgebreide reacties enkele opvallende passages. De volledige respons van alle bevraagden van het Nederlandse wielerpers is uiteraard terug te lezen in de krant of de digitale editie (abonnees).
'Wij zijn ook verliezers'
Mart Smeets, NOS:
"Ik had dit aan moeten tonen, vindt men. Zeg mij hoe ik dat had moeten doen. Ik doe aan reflectie. Ik ben tekortgeschoten. Maar met mij iedereen. Alle Belgen, alle Fransen, alle Amerikanen. Geen enkele sportjournalist kreeg iets boven water. Moreel gezien zijn wij ook verliezers."
Spagaat
Marije Randewijk, sinds 2001 bij de Tour voor de Volkskrant:
"Ik heb me wel afgevraagd of ik kritisch genoeg ben geweest, ik denk dat iedereen dat doet. Maar ik heb Armstrong nooit op een voetstuk geplaatst. (...) Ik heb hem in 2001 of 2002 eens tien minuutjes gesproken. Ik kreeg routineuze, voorgekookte antwoorden. Daar was hij een meester in. (...) Ik voel me niet gepakt. Gek misschien, maar je leert ermee omgaan. Het is part of the game. Je hebt veel vermoedens, maar weinig bewijzen. We zaten allemaal in die spagaat.”
'Wij lachten mee'
Evert de Rooij, schreef voor Wieler Revue in het Armstrongtijdperk:
"Zijn aanpak van de pers was ook zo intimiderend, dat het gros van de journalisten geen kritische vragen durfde te stellen. Ja, dat gold ook voor mij. Ik heb er nu moeite mee dat we ons tamelijk lang voor de gek hebben later houden. Als beroepsgroep zijn we lang in Armstrongs verhaal meegegaan. Als een kritische collega in een volle perszaal weer eens door Armstrong in zijn hemd werd gezet, lachten wij mee. Eigenlijk waren we allemaal burgemeester in oorlogstijd. Terugkijkend schrik ik daarvan."
'Niet meer accepteren'
Raymond Kerckhofs, sinds 1996 wielerjournalist voor De Telegraaf:
"De interviews waren altijd een kat-en-muisspel, dat speelde hij perfect. (...) Ik vind dat we vaak voor de gek gehouden zijn, en denk dat we dat als wielerjournalisten niet meer gaan accepteren. Vandaag heb ik een stuk in de krant waarin ik de dingen die ik in Peking off the record heb gehoord, de geruchten, maar eens op een rijtje zet, zonder dat ze naar de bronnen te herleiden zijn. Dat zou ik eerder misschien niet gedaan hebben."
Lance de spindoctor
Jeroen Wielaert, sinds 1986 Tourverslaggever Radio 1:
"Hij spinde elke beschuldiging zo dat het lastig was er niet in mee te gaan – ook voor mij, dat geef ik grif toe. (…) De wielerjournalistiek wordt nu op een onterechte manier aangepakt, want we zijn er wel degelijk mee bezig geweest. Maar je kwam maar zó ver. We hebben er echt geen potje van gemaakt – integendeel.”
NRC-hoofdredacteur Peter Vandermeersch slingerde vorige week de discussie over de sportjournalistiek aan met onderstaande tweet:
pvdmeersch peter vandermeersch Is het schandaal rond Armstrong niet dé ultieme kaakslag voor de sportjournalistiek? Zien, horen, zwijgen? 11 oktober
Op De Nieuwe Reporter reageerden ook al enkele bekende wielerverslaggevers, onder wie Volkskrant-columnist Bert Wagendorp, die de verwijten aan het adres van de wielerjournalistiek onterecht noemt. Zijn collega Mark Misérus bestrijdt ook dat journalisten getuige zouden zijn geweest van het dopinggebruik van Armstrong. Oud-wielerverslaggever Jaap Stalenburg typeert de wielerwereld als de wereld van de Omerta: met praters wordt keihard afgerekend.