Amerikaanse partijconventies zitten er op - vergelijk de belangrijkste speeches
Gedelegeerden kijken toe op de Democratische conventie in Charlotte als voormalig president Bill Clinton zijn speech houdt. Foto AP / Jae C. Hong
De Democratische partijconventie zit er op. Vannacht sloot president Obama de driedaagse bijeenkomst af. Zijn vrouw Michelle en voorganger Bill Clinton maakten echter meer indruk. Kijk alle speeches na, en vergelijk ze met die van de Republikeinen.
De Republikeinen kwamen een week eerder in Tampa, Florida, bijeen om Mitt Romney en zijn running mate Paul Ryan officieel te nomineren voor het presidentschap. De Democraten verzamelden zich in Charlotte, North Carolina.
Michelle Obama en Ann Romney maken indruk
Women first. Op de eerste dag van zowel de Democratische als de Republikeinse conventie betraden de vrouwen van de presidentskandidaten het podium. Zowel Michelle Obama als Ann Romney maakte volgens analisten een zeer goede indruk. NRC-correspondent Guus Valk schreef na de toespraak van Michelle Obama in de krant:
In veel opzichten was de toespraak van Michelle Obama tegengesteld aan die van Ann Romney, die vorige week, ook met veel succes, de Republikeinse Conventie toesprak. Ann Romney vertelde enkele anekdotes over haar man, vooral uit hun eerste tijd samen, maar hield zich verre van beleidskwesties. Ann Romney maakte vooral duidelijk dat Mitt Romney een liefhebbende, trouwe echtgenoot is en dat zij haar man zal steunen. Opvallend was dat Michelle Obama thema’s aansneed die in Washington gevoelig liggen, met name anticonceptie en Obama’s nieuwe zorgstelsel. Dat zegt iets over haar zelfvertrouwen, maar ook over haar groeiende politieke interesse.
Daaruit kan volgens Valk worden afgeleid dat de twee vrouwen een duidelijk andere rol voor zichzelf zagen weggelegd als hun man de verkiezingen wint:
Ann Romney liet blijken vooral de vrouw van de president te willen zijn, een tweede Laura Bush. Michelle Obama groeit langzaam naar een rol die meer lijkt op die van Hillary Clinton als First Lady.
De toespraak van Michelle Obama:
De speech van Ann Romney een week eerder:
Obama stelt iets teleur, Romney laat 'de mens Mitt' zien
En dan de presidentskandidaten zelf. Die deden het iets minder dan hun vrouwen. De speech van Obama was niet slecht, maar hij heeft met zijn speeches in het verleden de lat voor zichzelf nogal hoog gelegd en viel op basis daarvan wat tegen. Valk stelt later vandaag in NRC Handelsblad:
De toespraak waarmee Obama op de slotavond van de Democratische conventie zijn nominatie accepteert, lijkt geen moment op die van 2008. In Denver beloofde Obama vier jaar geleden een nieuwe politiek, een wind van verandering die het land zou inspireren. In Charlotte is Obama nuchter, en ontnuchterend. Hoop en verandering, zegt hij, komen niet van hem, maar van gewone mensen. Het pad naar economisch herstel zal "zwaarder" worden.
Romney probeerde vooral 'de gewone man, de mens Mitt' te laten zien in zijn speech. Dat was volgens Valk een "meesterzet". Hij schreef een week geleden:
De woede in de Republikeinse partij en de polarisatie die Washington verlamt, werken vervreemdend voor zwevende kiezers. Romney toonde [nu echter] begrip voor degenen die in 2008 op Obama stemden en zei dat de betovering plaats heeft gemaakt voor teleurstelling. Romney hield zijn verhaal klein en menselijk. Hij probeerde vooral zijn gevoelens te laten zien, onder meer door veelvuldig over zijn ouders te praten.
Inhoudelijk was de toespraak van Romney echter wat magertjes. Aan het uiteenzetten van zijn beleidsplannen kwam hij nauwelijk toe. Het verleidde analisten ertoe te voorspellen dat de toespraak maar weinig Amerikanen echt zal hebben overtuigd. Dat bleek ook wel uit de peilingen de afgelopen week. Veel (virtuele) stemmen leverde de speech Romney niet op.
De toespraak van Barack Obama:
De speech van Mitt Romney een week geleden:
Bill Clinton duidelijk de ster van de twee conventieweken
Maar de echte blikvanger van de Democratische conventie was zonder twijfel de slotspreker op dag twee. Waar de Republikeinen de traditie in stand hielden dat die dag de running mate, de beoogd vicepresident, spreekt (en dus Paul Ryan het woord kreeg), moest Joe Biden bij de Democraten plaats maken voor Bill Clinton. Het bleek een gouden greep. De reacties waren juichend. Valk schreef over de speech van oud-president Clinton:
Clintons toespraak stond volledig in het teken van Obama’s herverkiezing. Anders dan vrijwel alle andere sprekers op de Democratische en Republikeinse Conventies, had hij het niet over zijn eigen jeugd, zijn Amerikaanse droom en zijn geloof. Het werd een college over politieke processen, tegenwerking van de Republikeinen in het Congres en een pleidooi voor verzoening. Het was, kortom, de eerste toespraak die alleen over beleid ging.
Over de toespraak van Ryan, ten slotte, schreef Valk dat deze wat teleurstellend was:
Paul Ryan is een goede spreker, maar de verwachtingen voor de acceptatiespeech van de running mate van de Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney leken iets te hooggespannen. Ryan liet in een bijtende toespraak zien dat hij de attack dog naast Romney is. Om hem moet Obama zich zorgen maken. Maar het duurde tot de laatste minuten van zijn toespraak voordat hij de zaal helemaal mee kreeg.
De toespraak van Clinton van maar liefst vijftig minuten:
De toespraak van Paul Ryan: