Toots Thielemans negentig jaar, zijn 'jazz met een traan' tijdloos
Wie Turks Fruit zegt, zegt Jan Wolkers maar ook Toots Thielemans. Zonder die jankende mondharmonica was die gedoemde liefde tussen Erik en Olga toch minder aangrijpend. Vandaag vierde de Belgische jazzmuzikant zijn 90ste verjaardag in Brussel.
In het stadhuis van de Belgische hoofdstad werd Thielemans tot ereburger van de stad benoemd. De NOS maakte onderstaande reportage over de wereldberoemde en jarige Thielemans, die nog speelde met Louis Armstrong en Miles Davis:
Vorig jaar speelde Thielemans ook op het North Sea Jazz Festival, waar Amanda Kuyper voor nrc.nl zijn "jazz met een traan" indringend beschreef. Want daar draait het om bij de muziek van de Belg, emotie. Kuyper:
Maar vooral emotie. Daar draait het het meest om bij de muziek van Toots. De laatste tijd, op televisie, maar ook op de podia, weet hij vooral te ontroeren. Hij kan het nog, denk je onwillekeurig. Net die ene noot raak, dat wijsje precies recht tot het hart.
Niet zelden pinkt de musicus ook zelf nog een traantje weg bij muziek. In de Amazon-zaal vanavond op North Sea Jazz kondigt hij de ballade The Dolphin aan met de volgende woorden: “I have a great brok in my heart for Brasilian music”, zegt Toots. Hij speelt gedreven. Zacht. Melodieus. Niet altijd even accuraat, maar met de steun van vakmannen als pianist Karel Boehlee, bassist Marcel Schimscheimer en drummer van Hans van Oosterhout krijgt elk liedje een krulletje. Het tempo wordt omhoog geschroefd. Latingroove. Het nummer Velas van Ivan Lins. Levendiger spel met warme noten. Niet hemelbestormend avontuurlijk, maar nooit te weinig. En dan natuurlijk wat de mensen willen: Turks Fruit.
Toots Thielemans op North Sea Jazz 2011 met Velas van Ivan Lins:
En hoewel het oevre van Thielemans (Spotify) dus veel groter is dan Turks Fruit, nog een keer zijn bekende tonen, "wat de mensen willen".