Word raketgeleerde zonder wiskundeknobbel
Wiskunde is als een ladder. Als je een tree mist, kom je soms niet verder. Dit eenvoudige inzicht bracht wiskundeleraar John Mighton tot de ontwikkeling van een succesvolle leermethode waarmee hij kinderen met een ‘wiskundeknobbel’ hun voorsprong ontneemt.
Jump Math, heet zijn manier om reken- en wiskundevaardigheden bij te brengen. Inmiddels is het in gebruik bij 65.000 Amerikaanse basisscholieren. Met spectaculaire resultaten: kinderen die er niets van snapten, kregen opeens lol in het oplossen van rekensommen. Hun leercurve vergelijkt Mighton met het spelen van een computerspel; level na level hogerop.
In The New York Times beveelt commentator David Bornstein de methode aan. “Stel je voor dat iemand tijdens een etentje terloops zegt dat hij analfabeet is. Dat zal nooit gebeuren, omdat de schaamte te groot is. Maar de bekentenis ‘ik kan geen wiskunde’ is niet ongebruikelijk onder volwassenen.”
Mighton stelt dat vrijwel elk kind wiskunde kan leren tot op academisch niveau. Dat het er in de praktijk niet zo aan toe gaat, wijt hij aan de abstracte wijze waarop rekenen en wiskunde gedoceerd worden. Een voorbeeld. Als je aan mensen vraagt wat -7 + 5 is zullen er velen even bedenktijd nodig hebben. Het minteken ontregelt. Maar als je de ‘rekenanalfabeten’ voorhoudt dat ze met een spel zeven euro verloren en vijf gewonnen hebben, dan weten ze meteen wat hun verlies is.
Op deze manier leren kinderen wat cijfers betekenen, aldus Bornstein. Docenten die de techniek toepassen, ontdekken dat hun traditionele uitleg te kort door de bocht is. Wat ze voorheen in één stap doceerden, blijkt eigenlijk zeven microstappen te bevatten. Treetjes die onontbeerlijk zijn voor kinderen die moeite hebben met het herinneren van wiskundige feiten. Een tekortkoming die volgens Mighton het leren van wiskunde niet in de weg hoeft te staan, want door oefening zullen ze uiteindelijk grotere stappen kunnen nemen.
Bornstein ziet in Mighton een idealist. “Stel je voor hoe de samenleving eruit zal zien als de hiërarchie in wiskundevaardigheden al op de lagere school verdwijnt? Waren het niet de whiz-kids die de financiële derivaten en subprime hypotheken uitvonden? Hoeveel volwassen gaan niet gebukt onder een hypotheek, waarvan ze de risico’s niet begrepen?”
