Emissiehandel is te duur/te goedkoop

In een interview met NRC-redacteur Marcel aan de Brugh zegt de Britse econoom Michael Grubb, kenner van het emissiehandelssysteem, te verwachten dat de prijs van een emissierecht zeker nog tot 2020 te laag blijft, en misschien nog wel langer. ‘Onderzoek laat zien dat de industrie de kosten van milieu-aanpassingen voortdurend te hoog inschat. We hebben

Energiecentrale in Polen (Foto Reuters)Energiecentrale in Polen (Foto Reuters)

In een interview met NRC-redacteur Marcel aan de Brugh zegt de Britse econoom Michael Grubb, kenner van het emissiehandelssysteem, te verwachten dat de prijs van een emissierecht zeker nog tot 2020 te laag blijft, en misschien nog wel langer.

‘Onderzoek laat zien dat de industrie de kosten van milieu-aanpassingen voortdurend te hoog inschat. We hebben onder meer gekeken naar de overstap van loodhoudende op loodvrije benzine. De kosten daarvan bleken uiteindelijk drie keer zo laag als verwacht. Dat beeld zien we steeds. Bedrijven vrezen maatregelen en proberen via intensieve lobby’s te worden ontzien. Brussel moet door die angst heen breken. De vraag is: hoe hard durft de Europese Commissie te zijn? Het handelsysteem is weliswaar verder aangescherpt voor de periode na 2012, maar nog te weinig. Het is nu te zwak om het klimaatprobleem echt aan te pakken.’ (NRC Handelsblad, 9 november)

Grubb heeft wel vertrouwen in het systeem op zichzelf. Het grote voordeel vindt hij dat de uitkomst van emissiehandel vastligt en dat gaandeweg de CO2-uitstoot zal dalen. Het systeem heeft volgens de econoom bovendien de steun van de industrie. In Europa en langzamerhand ook elders.

Maar er zijn nog wel wat problemen. Een daarvan wordt door Brussel nu aangepakt: het enorme overschot aan emissierechten dat overbleef toen de Oost-Europese economieën in de jaren negentig van de vorige eeuw instortten. In Brussel is vorige week afgesproken dat deze rechten alleen te gelde mogen worden gemaakt als ze het milieubeleid niet schaden. Minister Cramer van Milieu was er vorige week in een persbijeenkomst enthousiast over. De vraag is alleen of Rusland en Oekraïne, die er nog van moeten worden overtuigd om mee te doen, dat ook zijn. Duidelijk is, als je Grubb hoort, dat die emissierechten naar de prullenbak kunnen.

Intussen publiceerde Friends of the Earth een rapport waarin ze de bezwaren van een van de mechanismen van het Kyoto-protocol, namelijk emissiehandel tussen arme en rijke landen (het zogeheten CDM), kritisch onder de loep nemen. Hun conclusie: het werkt niet.

Ze hebben verschillende argumenten:

1. via dit systeem worden maatregelen in ontwikkelingslanden een alternatief voor maatregelen in rijke landen, terwijl wetenschappers zeggen dat reducties in arme én rijke landen moeten plaatsvinden.

2. de toegevoegde waarde van de financiering blijft vaak onhelder.

3. het systeem maakt rijke landen lui (er is geen reden om iets in eigen land te ondernemen).

4. het gaat niet verder dan dat ene individuele project en levert ontwikkelingslanden daarom niet veel op aan duurzame ontwikkeling.