Exclusief: beluister ‘A Letter Home’, het nieuwe album van Neil Young

De cover van 'A Letter Home' van Neil Young.

De cover van 'A Letter Home' van Neil Young. Foto AP/ Third Man Records

Voor de buitenwereld leek Neil Youngs 2014 het jaar te worden van zijn kruistocht tegen matige geluidskwaliteit. Maar nee, de 68-jarige Canadees, nog steeds bijzonder muzikaal productief, brengt eind deze week nieuw materiaal uit in de vorm van het coveralbum A Letter Home. Dat kun je bij ons alvast beluisteren.

Direct naar de stream

Young houdt in ieder geval van een beetje ironie. Met zijn Pono, een digitale muziekdienst en bijbehorende muziekspeler, probeert hij mensen hoogstaande audiokwaliteit te bieden die er momenteel volgens hem niet is. Dit album, uitgebracht op Third Man Records, het label van Jack White, is juist opgenomen met een apparaat dat het tegenovergestelde lijkt.

Hij deed dit namelijk met een Voice-O-Graph uit de jaren ’40. Dat is een opnameapparaat met ingebouwde microfoon - het lijkt wat op een fotohokje - waarmee je meteen vinylplaten maakt. Het effect? Nou ja, ongeveer precies het geluid dat je je zou voorstellen bij de jaren ’40.

NRC: drie ballen

De ironie terzijde: hoe is de muziek? Op het album komen covers langs van onder anderen Bob Dylan, Bruce Springsteen, Phil Ochs en Gordon Lightfoot. Onze recensent Jan Vollaard vindt veel nummers geslaagd, andere “onnodig knullig”. Hij beoordeelt A Letter Home met drie (uit vijf) ballen:

“Voor zijn platenbedrijf annex vinylperserij Third Man Records restaureerde Jack White de zogenaamde Voice-O-Graph; een soort telefooncel uit 1949 waarin mensen voor 35 dollarcent hun eigen muziekopname konden maken. De cabine inspireerde Neil Young om terug te keren naar de songs die hem tot voorbeeld waren toen hij zelf een aanstormend singer/songwriter was. In een gesproken brief aan zijn overleden moeder vertelt Young (68) hoe hij de liedjes herontdekte toen hij ze opnieuw vertolkte.

De monokwaliteit van de ingebouwde microfoon zorgde voor een “warm, primitief geluid als van de oude Folkways-opnamen”. Op zijn bekende onvaste manier zingt Young nummers van Bob Dylan, Tim Hardin en zijn Canadese held Gordon Lightfoot. In Needle of death van Bert Jansch zijn duidelijk de wortels van Youngs Needle and the damage done te horen en in Changes van Phil Ochs klinkt hij net zo breekbaar als in zijn eigen vroege composities.

Sommige vertolkingen zijn onnodig knullig: Jack White speelt een hortende piano in Reason to believe en Youngs haperende zang in Bruce Springsteens My hometown doet verlangen naar een betere opname. De Voice-O-Graph is in die gevallen meer een gimmick dan een zinnige toevoeging, nu Neil Young zich de laatste tijd juist sterk maakt voor een betere geluidskwaliteit van digitale muziek. Hij blijft onvoorspelbaar, deze man die Early morning rain van Gordon Lightfoot kan zingen alsof de versie van Elvis nooit bestaan heeft.”

Andere recensies

In het buitenland hebben een paar recensenten al eerder een oordeel geveld. Rolling Stone verwijst naar de eerdergenoemde ironie, maar zegt dat de clou van de grap wel is dat A Letter Home “een van de aangenaamste Neil Young-albums van deze eeuw” is. Het album krijgt 3,5 ster (uit vijf).

Gezaghebbende muziekwebsite Pitchfork vindt dat er enkele “verbluffende” nummers op het album staan. Maar het komt ook voor dat de opnamekwaliteit afleidt, schrijft de site. Volgens Pitchfork - dat het album beoordeelt met een 6.3 - spreken zijn Pono-project en dit album elkaar trouwens niet tegen:

“Both projects, different as they are, stem from his deep love for the material. If anything, the crackling whistle that introduces Needle of Death speaks much more strongly to the life-changing power of music than any extra-musical project ever could.”

Consequence of Sound zet vraagtekens bij de coverselectie, die nogal in zijn comfortzone ligt. Het album - het krijgt een C+ (een magere zes) - is zowel “verbijsterend” als “intrigerend”:

“…and it’s tough to imagine Young gives a shit about what you or I think of it. I suspect he’s already sketching out the next left turn.”

Oordeel vooral zelf:

Lees meer over:
Neil Young
Pono
Third Man Records

17 reacties op 'Exclusief: beluister ‘A Letter Home’, het nieuwe album van Neil Young'

Bob Hansen

Mooi om weer eens de oude Neil Young te mogen beluisteren. De stem, gevormd door diverse slepende ziektes, maar natuurlijk ook de eigenwijsheid van de man zelf om gewoon te doen waar hij zin in heeft. Deze CD zal binnenkort tot mijn verzameling behoren.

Lek

Van een fan uit de eerste jaren, is dit als vanouds

Nils Emmink

In Needle of Death is vooral de (complete) basis te horen van Neil’s Ambulance Blues (van On The Beach).

Tijmen

Maar goed dat hij druk bezig is met de Pono om volop van de geluidskwaliteit te kunnen genieten.

Jan Simon Laarakker

Nadat ik ‘A letter Home’ gehoord had realiseerde ik me dat ik al heel lang geen muziek meer onder oren heb gehad. Met Young de muziek geschiedenis van morgen in ..

Marja de Rode

Mooi! Ik was even helemaal terug op mijn studentenkamertje met een -licht golvende- monoplaat op een van de eerste stereo-pickupjes.
Die gitaar en die stem, altijd goed voor wat lichte melancholie. My Hometown past er daarom m.i. niet tussen omdat het niet de sfeer van Neil Young is.

Geweldig ook dat deze man nog steeds gaat voor de muziek en zich niet bezig houdt met het voor de rechter dagen van anderen wegens (vermeend) plagiaat om op die manier in zijn oude dag te voorzien. (En ja, dat is een snier naar die man die nu bezig is Led Zeppelin aan te klagen vanwege wat kleine overkomsten in het intro van Stairway to Heaven van zo’n 40 jaar geleden. Ga muziek maken man!)

Kees Pouw

“In Needle of death van Bert Jansch zijn duidelijk de wortels van Youngs Needle and the damage done” Ambulance Blues van On the Beach lijkt me hier beter op zijn plaats als vergelijk.

Rob Wijnmaalen

kan helaas van mijn current location caribisch nederland niets zien of beluisteren.

Herman

Ja, dit is niet de muziek die ik niet gewend bent van Neil Young, het spijt me. Ik ben een echte Neil Young fan maar helaas, sorrie ik vind dit niks.

Menno Schouten

Met uitzondering van de live opnamen uit de Archive serie, beluister ik de laatste jaren het studio werk met enige argwaan. Het is tenslotte Neil Young en dus is luisteren verplicht voor iedere muziekliefhebber. Maar…en daar wringt de schoen. Niet iedere release was -helaas- kwalitatief hoogstaand. Vergeet bijvoorbeeld dat het Neil Young is en je laat schouderophalend de plaat liggen. En ik vermoed dat dit project met Jack White voor mij een zelfde lot beschoren is. Het minimalisme en de hang naar de sound van weleer is een leuke en originele benadering. Daar krijgt ‘ie punten voor. Maar muzikaal is het mager en zal het na een paar luisterbeurten snel gaan vervelen. Maar, het blijft Neil Young en dus krijgt ‘ie het “voordeel van de twijfel” met een magere voldoende. Tegen het eind van dit jaar verschijnt er gelukkig weer werk uit de Archive serie. Die gedachte alleen al is plezieriger dan het beluisteren van dit album.

sound matters

Ik denk dat de bedoelingen van ome Neil m.b.t. geluidskwaliteit hier niet helemaal begrepen wordt. Hij streeft naar een weergave die dichter bij het origineel en de bedoelingen van de artiest komen. Deze sound is nu eenmaal beter te vangen in een hogere resolutie en bitrate. Dat geldt ook voor een oude mono-opname.

ThijsF

Ha Marja,

Als we het over dit album hebben, en de song van Bert Jansch, kunnen we misschien ook even Wikipedia citeren:

Jansch followed his first album with two more, produced in quick succession: It Don’t Bother Me and Jack Orion — which contained his first recording of “Blackwaterside”, later to be taken up by Jimmy Page and recorded by Led Zeppelin as “Black Mountain Side”. Jansch says: “The accompaniment was nicked by a well-known member of one of the most famous rock bands, who used it, unchanged, on one of their records.” Transatlantic took legal advice about the alleged copyright infringement and were advised that there was “a distinct possibility that Bert might win an action against Page”. Ultimately, Transatlantic were dubious about the costs involved in taking on Led Zeppelin in the courts, and half the costs would have had to be paid by Jansch personally, which he simply could not afford, so the case was never pursued.

Led Zeppelin hebben gewoon veel gejat. Misschien is goed gejat beter dan slecht bedacht, maar ze hebben er toch wel enkele mensen mee in de kou laten staan. Het zou toch wel goed zijn, als de daar (zelfs al is het een paar decennia later) toch nog even duidelijk op worden gewezen.

Ik vind dit nieuwe project van Neil Young trouwens heel leuk. Maar ik heb ook niet zoveel muziek geluisterd als de heren/dames recensenten.

caboni franco

old neil did it again !

Frederik v. L.

Neil Young doet waar hij zin in heeft. De gekozen vorm en inhoud hebben echt een oorspronkelijke sfeer. Doet denken aan zijn begin tijd. En hij is goed bij stem. Een aangename verassing in deze high tech tijd, luister nog altijd langspeelplaten.

Carla

Heerlijk..weer vanouds..dit is Neil ten voeten uit. Onverwoestbaar. Genieten.

Hans

In een van de reactie staat dat hij gelukkig niet bezig is met zaken om zijn zakken te vullen voor de oude dag. Voor mij valt dit project, samen met Americana en al die livealbums van concerten uit het verre verleden, daar wel onder. Neil is m.i. al jaren bezig om snel en goedkoop materiaal te produceren dan zijn grote, wereldwijde schare fans toch wel kopen. En m.i. is Psychedelic Pill ook overrated.
A letter home is een leuk projecet met in de kern goede muziek, goed neer gezet en laat horen wat Neil kan. Maar als ik in deze moderne tijd duur geld moet neerleggen om op een hifi-installatie naar deze geluidskwaliteit te luisteren, vind ik dat Young de weg echt kwijt is naar zijn achterban. Een uitgave met enerzijds het album als nu beluisterd en anderzijds een versie opgenomen met moderne middelen zou zeker wel mijn geld krijgen.

Henk van Bree

Neil doet waar hij zin in heeft, dit album gaat terug naar het geluid van een oude veel gedraaide lp. Het is weer de oude Neil. Deze cd zal in mijn verzameling komen.
Neil kan bij weinig fout doen, ik vind het altijd genieten.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief