Parijs, vrouwenmode voorjaar 2013 (3): het seizoen van Le Smoking
Christian Dior
Dat Raf Simons in staat is zijn eigen, modernistische stijl samen te laten gaan met het erfgoed van Christian Dior had hij afgelopen juli al laten zien in zijn eerste haute-coutureshow. Afgelopen vrijdagmiddag, toen hij tijdens de Parijse vrouwenmodeweek voor voorjaar 2013 zijn eerste prêt-à-portercollectie voor Dior showde, toonde hij dat hij ook in staat is jonge, sexy vrouwenmode te maken. Iets wat de Belgische ontwerper nooit eerder heeft gedaan, maar die onder de artistieke leiding van zijn voorganger John Galliano een wezenlijk onderdeel van de identiteit van het huis is geworden, met name in de prêt-à-porter. Maar Simons had zijn eigen kijk op sexy: fris, losjes, stijlvol. Modern.
Simons begon zijn show hetzelfde als in juli: met een zwart Bar-jasje over een smalle broek. En net als toen waren er robe-manteaus in hetzelfde model – getailleerd, en verbreed op de heupen – maar ditmaal niet tot op de knie, maar kort, en een enkele keer mouwloos of strapless. Ook de ‘afgeknipte’ feestjurken uit de couture kwamen terug, maar dan gedragen met shorts in plaats van lange broeken, en gemaakt van glanzende, iriserende stoffen. Losse, asymmetrische jurken in felle kleuren, wederom gedragen over shorts, waren de enige stukken die niet direct terug te voeren waren op het oeuvre van Christian Dior.
Het zwarte jasje was in meer voorjaarscollecties een belangrijk stuk, en dan met name het smokingjasje. Het zou zomaar iets te maken kunnen hebben met het feit dat de Franse ontwerper Hedi Slimane deze modeweek zijn debuut als vrouwenmodeontwerper maakte bij Yves Saint Laurent (door hem onlangs omgedoopt tot Saint Laurent Paris), wat de gedachten waarschijnlijk massaal naar Saint Laurents legendarische Le Smoking heeft gebracht. Vooral bij Lanvin – hoofdontwerper Alber Elbaz was in de jaren negentig korte tijd verantwoordelijk voor de prêt-à-porter van Yves Saint Laurent – waren veel varianten op de damessmoking te vinden: mouwloos, asymmetrisch, met een kort jasje met opstaande mouwen en één witte revers, met zeer brede schouders en een minirok.
Die waren een stuk spannender en interessanter dan de smokings waar Slimane gisteravond mee kwam. Slimane, die de laatste vijf jaar werkte als fotograaf, heeft de ontwerpstudio van het huis verplaatst naar Los Angeles, en dat was te merken. Zijn collectie was een typische LA-versie van het Yves Saint Laurent-erfgoed: half bohémien, half rockchick. Smokings hadden smalle, soms glimmende jasjes en de strakke broeken waar hij zo’n succes mee heeft gehad als mannenontwerper bij Yves Saint Laurent (1996-2000) en Dior (2000-2007) werden gedragen met transparante blouses en grote strikken en een flaphoed. Andere YSL-klassiekers, zoals de safari-jurk, de kaftan en de doorkijkblouse hadden al net zo’n gelikt, sexy sausje gekregen. Sommige outfits werden gedragen met een lange cape. Als de Parijse modeweek een wedstrijd was tussen Raf Simons en Slimane dan was die gewonnen door Simons. Dik.
Ook de Nederlanders Viktor & Rolf hadden de ogen op LA gericht. Op Hollywood. In het decor stond zaterdag een enorme spiegel, en de modellen droegen kleren die refereerden aan de filmsterrenmode uit de jaren dertig en veertig: geplisseerde gewaden, glamourbroeken met een grote strik erop. Die spiegel kwam, zo gaat dat bij Viktor & Rolf, terug op de kleding: er waren zilverkleurige schoenen en kledingstukken, op een jurk zaten grote spiegelende rozen, op een trui stond voorop Rolf en aan de achterkant Viktor.
Fotografie: Peter Stigter (teampeterstigter.com). Eerder gepubliceerd in NRC Handelsblad.
Christian Dior
Lanvin
Saint Laurent
Viktor & Rolf
