Mannenmode najaar 2012 (1): het sinistere pak, het Britse pak, het operapak.
Jil Sander
Dit weekend begonnen in Milaan de mannenshows voor najaar 2012.
En daarbij draaide alles om het klassieke pak.
De meest logische verklaring is natuurlijk: het is crisis, dus we keren terug naar de klassiekers.
Zo, die gemeenplaats is eruit. Over naar de collecties.
Jil Sander
Een donkere ruimte met een zwarte rubberen vloer met zichtbare voetafdrukken, in de muur een deur met graffiti, waar aan de achterkant af en toe tegen werd geduwd of geschopt. Een verlaten parkeergarage, daar leek de setting bij Jil Sander nog het meest op, een plek waar in elk geval geen vrouw zich graag alleen vertoont.
En toen na eindeloos wachten het eerste model opkwam, werd het er niet gezelliger op. Hij droeg een klassiek pak met een lange, wijde regenjas, allebei gemaakt van zwart leer. Een beeld dat meteen associaties opriep met de SS. Die jassen en pakken van zwart leer, en nylon dat op leer leek, bleven de hele show terugkomen. Daarnaast waren er klassieke jassen en pakken, soms gedragen met zwarte handschoenen, waardoor ook daarbij de gedachten meteen naar seriemoordenaar Dexter gingen.
Als tegenhanger waren sommige jassen voorzien van matrozenkragen met naïeve afbeeldingen erop van walvissen, zeemeerminnen, dinosaurussen en gettoblasters. Tegen het einde van de show kwamen er ook twee truien met dieren erop voorbij – de enige keer dat de zwarte parade werd doorbroken. De kraagjes en truien vertegenwoordigden de ‘infantiele kant’ in deze -ik citeer het persbericht- ‘reflectie van eigentijdse mannelijkheid’.
Het is te prijzen dat Simons zo’n radicale collectie durfde te tonen – hoeveel ontwerpers durven nog iets werkelijk ontregelends te laten zien?- maar hij had net iets beter kunnen worden uitgewerkt. De zwarte parade zat vol mooie kleren, maar was wat monotoon, de kraagjes waren een wat te geforceerd tegenwicht.
Dolce & Gabbana
Bij Dolce & Gabbana had de collectie een operathema meegekregen: Pavarotti op de speakers, rood gecapitonneerd fluweel en gouden lijsten in het decor. De show opende met het soort kleren waarvan je vermoedt dat mannen een kleine eeuw geleden mee naar het theater gingen: jasjes met een fluwelen kraag, capes, petten, strikjes gecombineerd met broeken met lage kruisen die juist weer heel erg 21ste eeuw zijn.
Dolce & Gabbana
Gaandeweg de show kregen steeds meer kledingstukken een rijk goudborduursel, waardoor de modellen af en toe meer spelers in een opera werden. Klassieke zijden pyjama’s werden gedragen onder jassen en jasjes, waarmee de ontwerpers duidelijk aangaven dat ze ze als een optie voor buiten het bed beschouwden.
Burberry Prorsum
Ook bij Burberry was het klassieke pak het centrale thema. Smal en jongt gesneden, gecombineerd met petten, paraplu’s, kortere gewatteerde jacks, en truien met een shawlkraag – toevoegingen die zorgden voor dat de show dat typisch licht-ironische Britse accent kreeg waar het huis beroemd om is, maar dat niet meer verrassend is.
Burberry Prorsum
Wordt vervolgd.
Fotografie: Peter Stigter