Alleen maar chille mensen

Samen met mijn vriendin (als in: vaste verkering) zat ik in de metro richting de Bijlmer, waar we een paar van haar familieleden zouden ontmoeten om de film Alleen Maar Nette Mensen te zien, naar de bestseller van Robert Vuijsje. In eerste instantie was ik niet van plan om de film te gaan bekijken, maar nadat Vuijsje met de dood bedreigd werd door meerdere luisteraars van radiozender Mart (iemand zou zijn hoofd afkappen / ze zouden hem opwachten met vuurwapens en doodschieten) was ik toch nieuwsgierig geworden. Wat is er in Nederland voor nodig om met de dood bedreigd te worden? Hoe ver moet je gaan?

Ondertussen dacht ik dat het niet echt handig is van al die mensen die zich zo druk maken over de stereotypen in de film (en destijds in het boek). Je kunt je vijanden beter doodzwijgen, negatieve aandacht is ook aandacht. Reaguurders zetten meestal alleen zichzelf klem, ze reageren uit een frustratie die door henzelf gevoed wordt, ze bijten in hun eigen staart. Dankzij alle commotie is het boek een bestseller geworden en de film een hit.

Mijn vriendin is een zwarte, joodse, homoseksuele, vrouwelijke immigrant. Lulliger kan je het, voor de buitenwereld, niet hebben. Als zij zich gediscrimineerd zou willen voelen, valt daar altijd wel een reden voor te vinden. Ze heeft zich sinds ze in Nederland woont (2003) nog nooit gediscrimineerd gevoeld en ik was dus behoorlijk benieuwd wat zij van de film zou vinden. We kwamen te laat de bioscoopzaal binnen. (Daar zal ik nu geen grappen over maken) Mijn vriendin zakte onderuit en at brood met makreel, mij gaf ze een boterham met kaas. En eerlijk is eerlijk: ik heb haar nog nooit zo hard horen lachen om een film. Ze lachte om de grappen over Antillianen, Turken, Surinamers, Marokkanen, Joden, homo’s en kaaskoppen. Ze lachte eigenlijk om alles. Nuchter zat ik naast haar. (Zij het met een groot hart voor Annet Malherbe).

‘Wat vond je van de film?’ vroeg ik toen we weer buiten voor het metrostation stonden.

'Heel leuk en scherp. Al die mensen die zich hierdoor aangesproken voelen zullen zich wel in de vooroordelen herkennen,' zei ze, terwijl ze opnieuw begon te lachen en zich op de knieën sloeg.