Toekomstperspectief
Mijn vrienden zijn van alle leeftijden. Toch zijn de meesten van de types met wie ik om ga rond de dertig, omdat ik ook dertig ben. Zo gaat dat. En de meesten van mijn vrienden hebben er, bij gebrek aan grotere problemen, problemen mee dat ze dertig jaar worden. Ikzelf heb daar geen last van, de tijd zegt me niet zoveel zolang ik nog kan lopen en lezen. Het lot kan ieder moment ingrijpen, altijd, daar heeft je leeftijd weinig mee te maken. Natuurlijk vergroten de kansen op ongemak naarmate je ouder wordt, maar het (nood)lot maalt niet om de tijd. Je leeft en ergens stopt het.
Ik sta met een goede vriend onder een boom aan de Amstel. We schuilen voor de regen, met regen hadden we geen rekening gehouden. 'Waarom vind je het zo erg om dertig te worden?' vraag ik hem. 'Gewoon,' zegt hij. 'Ik kan het niet uitleggen. Ik wil niet ouder worden.'
Ik vraag hem of hij dood wil. 'Dat niet,' zegt hij. 'Vroeger dacht ik eraan wat ik allemaal zou hebben als ik dertig was. Er is niets van mijn dromen terecht gekomen.'
Ik zeg dat dromen er niet per se zijn om uit te komen, dromen zijn er om te dromen, anders was er wel een ander woord voor uitgevonden. Ik kan zeggen wat ik wil, over de tijd die nog komt en alles; mijn vriend blijft ontroostbaar, alsof hij te horen heeft gekregen dat hij een enge ziekte heeft, in plaats van bijna jarig te zijn.
In dezelfde week breng ik een bezoek aan Gisèle D' Ailly van Waterschoot van der Gracht in Castrum Peregrini. Zij is onlangs honderd jaar oud geworden. Ik zit naast haar op de bank, ze vraagt me: 'Ben jij volwassen?' Ik zeg van niet en zij zegt dat zij nu eindelijk volwassen is. We lachen om haar grap.
Een van de mannen waarmee de kunstenares in huis woont vertelt dat er een film over het leven van Gisèle is gemaakt. Toen ze de film zag zei ze: ‘Dat was een mooie film, ik heb er niets op aan te merken. Ik wil alleen dat er opnieuw gefilmd wordt en dat een actrice van dertig jaar mij dan speelt.’
Je moet misschien honderd worden voor je weet wat voor een mooie leeftijd dertig is. Je speelt jezelf en alles is goed.
