Volgens de jury van de P.C. Hooftprijs, waaraan een bedrag van 60.000 euro is verbonden, is Mutsaers’ werk ,,een groot impliciet pleidooi voor de verwondering, de betovering, de onbevangenheid, het enthousiasme". Haar proza is ,,onmiskenbaar het werk van een dubbeltalent. Zo geduldig als een schilder de materiële wereld beklopt en aftast, zo precies plooit Mutsaers haar teksten rondom concrete voorwerpen als een rok, een dennenappel of een mobiele telefoon."

De jury schrijft in haar rapport dat Mutsaers de prijs voor haar verhalend proza krijgt, maar ,,dat het onmogelijk is om haar romans los te denken van essaybundels als Paardejam en Zeepijn. Haar speelse essayistiek ligt in het verlengde van haar verhalend proza, en vice versa." Eerder dit jaar was Mutsaers’ roman Koetsier Herfst de grote favoriet voor de Libris Literatuurprijs, die uiteindelijk naar Dimitri Verhulst ging.

Oeuvre Charlotte Mutsaers

Het circus van de geest (beeld en poëzie) 1983
Hazepeper (essays) 1985
Mijnheer Donselaer zoekt een vrouw (beeldverhaal) 1986
De markiezin (roman) 1988
Hanegeschrei (beeldverhaal) 1988
Kersebloed (essays) 1990
Rachels rokje (roman) 1994
Paardejam (essays) 1996
Zeepijn (verhalen) 1999
Bont (verzamelbundel) 2002
Cheese! (monoloog met cd) 2003
Koetsier Herfst (roman) 2008

Literatuur ontstaat door associatie, heeft Mutsaers (Utrecht, 1942) vaak gezegd, en schrijvers lijden per definitie aan betrekkingswaan. De aan de Rietveld Academie opgeleide schilderes maakte in 1983 haar literaire debuut met een bundel moderne emblemata, schilderijen bij verzen als ‘zelfs een haas van chocola/poept wel eens vanillevla’. Daarna schreef ze verder aan een eigenzinnig oeuvre dat essaybundels en autobiografische romans afwisselt met boeken zoals Zeepijn (1999), waarin anekdotes, mini-essays, jeugdherinneringen en van-de-hak-op-de-takgedachten een portret van de schrijfster als middelbare vrouw geven.

Fictie is volgens Mutsaers ,,een streven naar zelfinzicht", en zo legt de ik-figuur in De markiezin (1988) in een naar alle kanten uitwaaierend tweegesprek met een vriendin de verhouding met haar ouders bloot. In de even experimenteel gestileerde en gecomponeerde roman Rachels rokje (1994) wordt de jeugd beschreven van het romantische meisje Rachel Stottermaus dat worstelt met de liefde voor een leraar én voor haar vader die op een kwade kerstavond werd doodgeschoten omdat hij ‘fout’ was in de oorlog. Zware kost, maar opgediend met de springerige monterheid die een zelfverklaarde ‘Lichte Schrijver’ als Mutsaers bewonderenswaardig maakt.

Lees vanmiddag in NRC Handelsblad een interview met Charlotte Mutsaers, of zoek het op in de digitale editie, bereikbaar via een webabonnement of tijdelijke toegangspas.