Amsterdam, 26 nov. Alsof ze er nooit genoeg van zou krijgen, zo zat Pia Beck altijd aan de piano, ook als ze zo'n nummer al honderden keren had gespeeld. Bij de kordate akkoorden van haar boogiewoogie-achtige stijl zong ze de songs van het Amerikaanse standaardrepertoire waarvan ze wist dat die bij veel toehoorders in de smaak zouden vallen – ook het publiek dat voor pure jazz nauwelijks of geen belangstelling zou hebben. Ze kon spelen, ze kon zingen, maar ze was in de allereerste plaats muzikaal entertainer. En, niet te vergeten, ook een zakenvrouw. Vannacht is ze overleden, in Torremolinos waar ze al sinds 1965 woonde. Ze was 84 jaar.

Al op haar zestiende, tijdens de bezetting, ging Pia Beck het amusementsvak in als lid van de Samoa Girls, een Haags meidenzanggroepje dat Hawaïaanse deuntjes zong en speelde met een sterke hang naar de swing die toen eigenlijk verboden was, maar in zo'n exotische vermomming viel het minder op. Begin 1945 werd ze gevraagd om als pianiste en vocaliste toe te treden tot het populaire swingcombo The Millers, dat ook na de oorlog nog jarenlang furore maakte.

Maar lang zou Pia Beck niet bij andere formaties blijven werken, daar was ze veel te ondernemend voor. In het najaar van 1949 richtte ze haar eigen trio op, met gitaar en bas, waarmee ze in de jaren vijftig een topattractie in allerlei horecagelegenheden vormde. De bekendste was De Vliegende Hollander in Scheveningen, waar het elke avond vol zat – en wie geen geld had om naar binnen te gaan, ging buiten bij de raampjes staan om toch nog een glimp op te vangen. Bibeb schreef in 1955 in Vrij Nederland over Pia Beck als „die leuke, hartelijke meid met de aanstekelijke vrolijkheid, de sterke vitaliteit waar de mensen van houden”.

Nadat ze zich in Spanje had gevestigd, waar ze onder meer een eigen club en een radiozender runde, maakte Pia Beck nog menige comeback in Nederland, steeds met groot succes. Nieuwe roem verwierf ze in 1977, toen ze tijdens een manifestatie tegen de Amerikaanse antihomo-activiste Anita Bryant open kaart speelde over haar eigen lesbische liefdesleven – door een kleine tekstaanpassing in een bestaand nummer: If you were the only girl in the world (and I was the only girl).