Herman Teule, hoogleraar Oosters Christendom, herkende het verhaal toen hij een stapel oude handschriften doornam die door de Amsterdamse oud-hoogleraar Jan Sanders aan de universiteit was geschonken. De tekst van het handschrift uit 1821 was in het Arabisch geschreven, maar genoteerd in oud-Syrisch schrift, waardoor Teule niet meteen wist wat hij onder ogen had.

Teule heeft een jaar gezocht naar de oorsprong van deze versie. Het blijkt een populaire vertaling van een Italiaanse versie van het verhaal, door missionarissen in het Midden-Oosten verspreid.