Mulisch’ Twee vrouwen (1975) wordt tussen 17 oktober en 14 november in een speciale editie gratis verstrekt aan leden van openbare bibliotheken; een gebonden editie is tegen gereduceerd tarief in de boekhandel te koop. Het vorige ‘nationale leesboek’, De gelukkige klas van Theo Thijssen, is in bijna een miljoen exemplaren verspreid. Het is de bedoeling dat tijdens Nederland leest zoveel mogelijk lezers over het boek met elkaar in discussie gaan.

„Het is een mooi literair werk én een relevant boek dat veel verschillende lezers kan aanspreken”, zegt een woordvoerder van het CPNB. De roman, die een driehoeksverhouding tussen twee vrouwen en een man beschrijft, gaat over een maatschappelijk niet-geaccepteerde (lesbische) liefde, maar is vooral beroemd geworden door de mythologische gelaagdheid. Zo speelt de gedoemde liefde van Orfeus en Euridike een belangrijke rol.

„Ik keek ervan op”, reageert een blij verraste Harry Mulisch per telefoon. „Twee vrouwen is zeker niet méér Mulisch dan de andere roman die ze hadden kunnen kiezen. Maar De ontdekking van de hemel was te voor de hand liggend, en je moet rekening houden met het publiek. Je kunt van alles achter Twee vrouwen zoeken, maar het is natuurlijk ook gewoon een goed verhaal. In mijn oeuvre is het een soort comeback als romancier nadat ik jarenlang alleen geëngageerde non-fictie – Eichmann, Provo’s – had gepubliceerd.”

Over welke zaken zullen de lezers discussiëren? „Niet over de lesbische kwestie. Destijds was dat een onderwerp dat me niet in dank werd afgenomen door sommige feministen – die vonden dat een man daar beter zijn mond over kon houden. Maar dat is nu geen issue meer. Het klimaat is anders geworden, en het aardige is dat het anders is geworden door boeken als Twee vrouwen. Misschien gaat daar de discussie wel over.”

Zal Mulisch, net als Frank Martinus Arion met Dubbelspel twee jaar geleden, ook het land in gaan om met lezers te discussiëren. „Ik pieker er niet over”, zegt de 80-jarige schrijver. „Dat is leuk voor als je 26 bent, maar ik zie mezelf niet week in week uit van Utrecht naar Rotterdam naar Finsterwolde gaan. Misschien moet er één keer een grote avond komen, hier om de hoek in de Stadsschouwburg.”