De centrale bank van een land is onder meer verantwoordelijk voor de geldpolitiek in een land (of zoals bij de EMU een groep landen). We kunnen wat dat betreft een onderscheid maken tussen het wisselkoersbeleid en de geldhoeveelheidspolitiek. Voor beide vormen van politiek is de rente het belangrijkste instrument.

Door de korte rente te verhogen of te verlagen kan de centrale bank de hoogte van de wisselkoers beïnvloeden. Een hogere rente in bijvoorbeeld de emu maakt beleggen in euro's, ook voor buitenlanders, aantrekkelijker. Maar om in euro's te kunnen beleggen, moeten die euro's wel eerst op de valutamarkt worden gekocht. Door de gestegen internationale vraag naar euro's stijgt de wisselkoers.

De korte rente kan ook worden gebruikt om geldhoeveelheidspolitiek te voeren. Een hogere rente maakt lenen duurder. Men zal minder gauw rood willen staan bij de banken, waardoor de groei van de liquiditeitenmassa afneemt.