Indisch koken 3.0

Ouderwets is een predikaat dat ook prima past op Indisch eten. Het belangrijkste attribuut van de Indische keuken is heimwee: het in Nederland nabootsen van de Indische keuken zoals die in Indonesië was toen dat nog een Nederlandse kolonie was. Dat verleden trekt nog steeds diepe sporen in onze eetcultuur: de supermarktschappen staan vol met de producten van Conimex c.s. die geworteld zijn in het heimwee naar de verre archipel. Tegelijkertijd stelt de Indische keuken -die alleen in Nederland een publiek heeft- nog maar weinig voor als je die vergelijkt met Chinese, Thaise en Japanse ontwikkelingen.
Welbeschouwd is er ook niet zoiets als de ‘echt Indische’ keuken in de zin van een vastgelegde receptuur, je zou het een open source architectuur kunnen noemen. Alle beoefenaars baseren zich op familietradities die onderling sterk kunnen verschillen. Maar het blijft verwonderlijk dat een keukenrichting en een palet van exotische smaken dat ons zo vertrouwd is, niet tot iets belangrijkers geleid heeft dan een reeks convenienceproducten en wat eethuisjes waar de tijd helemaal en de sterk verouderende bezoekersstroom bijna stil staat.
Toch zijn er initiatieven om de Indische eetcultuur nieuw leven in te blazen. Dat gebeurt tijdens festivals als de Pasar Malam of Indomania of met een initiatief als Indisch 3.0. Maandag jl organiseerde Indisch 3.0 een kookwedstrijd voor jongeren die een gooi deden naar de Gouden Rijstkom 2013. In de jury zaten Jeff Keasberry, Lonny Gerungan en Pascal Jalhaij. Zij vertellen in de video wat er zou moeten gebeuren om het Indische koken weer in de kijker te krijgen en we ontmoeten de winnaar van de Gouden Rijstkom.

Geplaatst in:
Indisch
Video

43 reacties op 'Indisch koken 3.0'

Frans berg

Het heeft mij altijd verbaasd waarom het buiten Nederland nergens populair is, voor mij is het altijd vaste prik om buitenlandse gasten uit Indisch eten tenemen, en ik moet nog steeds iemand tegen komen die het niet enorm lekker vond. Zelf woon ik al vele jaren buiten NL en vroeger kon ik alle kruiden op de Albert Cuyp kopen en zelf in een tjebok vijzelen, waar ik nu woon kan ik echt geen sereh, djoeroek poeroet, salam en al helemaal geen kemiris of kloewaknoten etc. vinden en dus bij mijn jaarlijkse bezoek aan Nederland vul ik uit arremoede mijn koffer altijd maar op met boemboezakjes (meestal van Kokkie Djawa of Conimex) en wat sambals en een paar blokjes santen, het smaakt nog wel maar allemaal een beetje naar hetzelfde, heeft iemand suggesties hoe het beter kan?

S.F. van Hest

@Frans Berg

Tenzij de douane van uw land het belet, zou u de genoemde ingrediënten op kunnen (laten) sturen, of eventueel zelfs op internet bestellen.

Sereh laat zich prima invriezen (en ingevroren ook gemakkelijker raspen), de andere zaken zijn gedroogd verkrijgbaar en lang houdbaar.

Nu weet ik niet wáár ter wereld u zich bevindt, maar voor sambal en santen zijn overal –misschien m.u.v van de gebieden boven de poolcirkels– prima alternatieven te vinden, of ingrediënten om ‘t zelf te maken, wat helemaal niet zo moeilijk is.

Ik zou niet wanhopen: de ècht essentiële smaken van de Indische keuken zijn met wat inspanning en soms creativiteit ook in den vreemde vaak prima te reproduceren of althans te benaderen.
Verder bedient het internet steeds meer niche-markten in steeds meer landen. Anders wellicht via het professionele circuit van groothandels, hoewel dat in bijvoorbeeld de Sahel of de Pakistaanse hoogvlakten waarschijnlijk nog wat tegen zal vallen.

Hoe dan ook, er moeten (moderne) mouwen aan te passen zijn. Selamat makan, wherever you are!

elies engelsman

Ik koop serehstengels, djoeroek poeroet, salamblad en kemiris vers. Wat ik over heb gaat in de vriezer. Hoewel de kleur van de blaadjes donker wordt blijft de smaak en geur uitstekend bewaard.
Lomboks en wortels zoals laos en gember kun je ook invriezen.
Het best is de kruiden niet te ontdooien bij verder gebruik, maar ze gewoon in bevroren toestand toe te voegen.

Christine

Grappig initiatief. Nooit bij stilgestaan dat de Indische keuken zo in het verleden is blijven leven. Toch maar ‘s proberen dus, het experiment.

Christine

Overigens, als je in het buitenland woont, je kunt in de meeste toko’s waar je de verse ingredienten koopt, ook alles in poedervorm kopen. Dat is minder lekker dan vers, maar beter dan boemboezakjes. Volgende keer je koffer dus vullen met kruiden en wortels in poedervorm.

Nicoline Smits

Meneer Berg, ik weet niet waar u woont, maar hier aan de Oostkust van de VS is het tegenwoordig bijna nooit een probleem om de juiste ingredienten te vinden bij Chinese en Koreaanse winkels, en soms zelfs (bijv. voor santen) winkels die zich specialiseren in de cuisine van Zuid en Centraal Amerika. Inderdaad is het internet een uitkomst, maar het kan prijzig worden, en niet alles kan opgestuurd worden. Even kijken wat de namen van de verschillende ingredienten zijn in het Engels helpt natuurlijk ook. Ik kan geen sereh vinden, maar wel lemon grass. Geen laos, maar wel galangal wortel. Enzovoort.

Proever

Vijzelen ( oeleken) doe je in een Tjobek. En tjebokken na het toiletbezoek. Vergissen is menselijk. De alpha en omega na een heerlijke indische maaltijd. De standaard gerechten dragen dezelfde namen, maar de variatie in smaak is streek en bereid(st)er afhankelijk. Van stilstand m.i. geen sprake, want je wordt altijd verrast in positieve of negatieve zin na de maaltijd.
Fusion cooking avant la lettre…

Rsyaifoel

In een “tjebok” vijzelen? Dat lijkt me geen goed idee!;)))
Het lijkt me beter om een ” tjobek” te gebruiken.

Hans.C.Huisman

Bijna 2000 recepten… Met dank aan Marije

http://www.indonesisch-culinair.nl/indonesische-recepten.html

R_Favier

“de Indische keuken stelt nog maar weinig voor als je die vergelijkt met Chinese, Thaise en Japanse ontwikkelingen”. Die snap ik niet: als het lekker is, en dat is het, wat is het probleem dan toch?
Je houd je hart vast: toch geen last van de heersende tijdgeest om alles maar overboord te kieperen omdat het allemaal nieuw moet en het ontbrekende besef dat zaken niet naast elkaar kunnen bestaan? En dan na 10 jaar opeens herontdekken?

Glyssine

@Frans Berg: afhankelijk van het klimaat (en de kleur van uw duimen) zijn gember, laos, kunyit en zeker pepers en sereh goed zelf te kweken, ook in pot, dat doe ik ook hier in Frankrijk. Gewoon in de toko kopen, de wortels evt even weken, in de aarde en groeien maar! Maar inderdaad kun je die ook prima in plakjes invriezen. Verder neem ik altijd boemboes van Koningsvogel mee, dat zijn m.i. de beste. En jeruk purut (nadat mijn plant het loodje had gelegd) en verse petehbonen, ook voor in de diepvries, en een paar potjes serundeng, want da’s toch lekkerder dan zelfgemaakte… Bonne chance!

soes

Ik probeer het nu voor de derde keer. Ik hoop dat het plaatsen nu wel lukt. Zie ook: http://www.hrmsutrecht.com/documenten/Indonesisch%20kookboek%20Selamat%20Makan,%20Koninklijk%20Marine.pdf
Recepten en Ingrediëntenlijst zijn best OK, zelfs goedkeuring van mijn kritische, 100% javaanse moeder.
Ik kwam erop via een “IK”-je.

Carla19

Bedankt Soes voor de link naar het Indische kookboek. Het duurt even voordat die opstart maar dan heb je ook wat!

Soes

@Frans Berg, sla hele kruiden in (kaneel, steranijs, kruidnagel etc.), die zijn lang goed houdbaar. Maak zelf de kruidenmix met zo’n Porkert specerijmolen, die gaat generaties lang mee (http://webwinkel.en-garde.nl/maanzaadmolen-van-porkert.html) De blaadjes (daun salam, pandan, djeruk perut en ook kunjit kan bewaard worden in de vriezer, smaak vervalt enigszins, maar dan moet er wat meer van gebruikt worden. Succes!

Anne

Dank je wel Soes! 1018 recepten; heb ik ook weer wat te doen.
Trouwens, tijdens mijn jarenlange verblijf in Brazilie heb ik ook wat Vrienden gek gekregen vab het eten. Nu stuur ik nog wel boemboetjes op, vinden gretig aftrek daar.

Boeroeng

heimwee en nabootsen ?
is die journalist niet een arrogante gehaktbal ?
Mijn brouwsels mag je soms nabootsen noemen. Zo slecht ben ik.
Maar Indische mensen zijn zo goed en kwaad als het ging hun eigen potje gaan koken in de diaspora, zoveel mogelijk als ze dat gewend waren.
Dat heeft niks met heimwee en nabootsen te maken. !

betty van bokhoven van enst

Heel bijzonder, ik ben blij met jullie initiatief, jullie link heb ik gedeeld. Wij hadden best mee willen doen, maar wedstrijd koken blijft een beetje eng…

Ronny Geenen

Meneer Ronald Houben, met uw artikel over indisch koken heeft u met recht aangetoond dat u er geen snars vanaf weet en dus kunt u beter uw arrogante houding beter laten varen.
Wat weet u eigenlijk van het voormalig Indie en de Indische Nederlander?
Het feit dat u het lef heeft de indische keuken te vergelijken met de japanse, die alleen maar 4 kruiden kent, gaat mij werkelijk te ver.
Ik kook al voor 50 jaar indisch en heb zelf catering ervaring en heb dus recht van spreken.

Ronny Geenen

>>>>>Tegelijkertijd stelt de Indische keuken -die alleen in Nederland een publiek heeft- nog maar weinig voor als je die vergelijkt met Chinese, Thaise en Japanse ontwikkelingen.<<<<<

Meneer Houben,
Waar haalt u die nonsens vandaan.
Alleen in Nederland een publiek heeft. Zeker nooit over de grens gekeken.
En de Japanse keuken heeft maar 4 standaard kruiden. Hoe kunt die keuken met de Indische vergelijken?
U bent typisch die soort Nederlander, die graag met zijn vinger naar een ander wilt wijzen. Een kenmerk van een arrogante idioot.

Tonny

Ik heb een Indische internet kookcursus van Lody van Rijssel en het complete kookboek van Mej. W.C. Keijner als doc. opgeslagen dus als daar interesse in is laat het weten.
Deze is ook leuk:
http://www.indischkookboek.nl/

Tonny

Ik weet niet of het aan de regio ligt of er meer of minder belangstelling is voor de Indische keuken maar in regio Den Haag is die interesse voor en kennis van volgens mij nooit weg geweest. Een rijsttafel is niet alleen heel lekker als je gasten hebt maar ook heel,praktisch. Geen voorgerecht dus ook geen wisseling van servies/bestek. Je maakt een week lang elke dag een vleesgerecht en op de dag zelf hoef je alleen de groenten en rijst te doen. Het is hier altijd een groot succes.

S.F. van Hest

@Tonny

Dat klinkt als goed nieuws waar ik graag meer détails over hoor!

Volgens mij is de Kota Radja al wel zo’n 25 jaar dicht en zijn sinds enige tijd ook Kantjil & de Tijger over de kop.

Waar vind ik in de Hofstad nog een behoorlijk Indisch of Indonesisch restaurant, naast wellicht dat aan het begin van de Laan van Meerdervoort?
(Welks ik overigens niet geweldig vind, terzijde.)

Aanbeveling(en) van harte welkom; dank alvast!

Tonny

Kan dat hier of is dat ongewenste reclame?
Helaas Bumburumba gesloten, was 1 van mijn favorieten.
Ik doelde overigens niet alleen op Ind. restaurant maar de belangstelling voor Indisch eten/koken in het algemeen. Veel grote en kleine goedlopende toko’s, (familie)recepten in de Sobat, druk bezochte Pasar Malam,etc. Als ik in de toko ben zijn er altijd Indische mensen die je spontaan adviezen en recepten geven kortom de Indische keuken is hot.

Bertus Bakker

De indische (?) mensen boeroeng en Geenen tonen weer hun vriendelijkheid door overtrokken en venijnig te reageren. Hun reacties spreken voor zich.
De Indische rijsttafel is uitgevonden door de Hollanders.
Prima artikel.

Gert-Jan

@Tonny. Ik heb zeker belangstelling voor het kookboek van mevr. Keijner. Kook minstens twee keer per week Indisch en raadpleeg meerdere recepten die ik combineer. Mijn favoriete kookboek is “Rijsttafelen” van Lia Warani uit de serie van Dishoek kookboekjes (1970). Het boekje is inmiddels losbladig geworden. Bijna alle gerechten uit dit boekje zijn op de diverse kooksites letterlijk terug te vinden.

Jan A. Somers

Mijn Zeeuws meisje heeft niet zoveel heimwee! Maar volgens mij, Indische (zeer oude) jongen kookt ze erg lekker Indisch! Niet alleen nabootsen (zoals boerenkool klaarmaken sinds vele tientallen jaren onveranderd recept, ook lekker), maar ook ontbrekende ingrediënten vervangen door iets anders. Voortaan betere redacteurv kiezen.

Boeroeng

@ Bertus Bakker.
De Indische keuken bestaat in Nederland omdat Indische mensen het hebben meegebracht.
Men wilde uiteraard ook in Nederland blijven eten wat men gewend was .
Hun kinderen hebben dat overgenomen en blijven Indisch koken. Niet omdat ze heimwee hebben. Maar omdat ze het lekker vinden. Zo simpel ligt het.
Het is gewoon een stijl van koken, net als een ieder ander. Surinaams, Turks, Grieks, Kantonees, noem maar op
Waarom is dat nep? Waarom is dat nabootsen.

Op restaurantniveau kunnen dingen anders zijn dan bij de mensen thuis. Maar de basis ligt toch gewoon in de keukentjes van gewone mensen.
Hoeben laat zien dat hij zich er niet in heeft verdiept.

De Indische keuken is van oorsprong de Indonesische keuken(s) die Indische Nederlanders hebben meegenomen.
Het kan wel zijn dat het rijsttafelidee van vele gerechten op tafel zetten meer populair was bij de rijke mensen, meest uit Nederland. Misschien ook hun uitvinding.
Maar de Indonesische keuken is natuurlijk een uitvinding van Indonesiërs .

Soes

Mijn ervaring is dat grofweg gezegd de Indische keuken met dwarsgestreept spierweefsel kookt en veel aandacht besteedt aan de presentatie. In Indonesië kan je toch niet altijd determineren wat je op je bord krijgt. Vaak is het eten koud en dat meng je dan met versgekookte (en dus warme/hete) rijst. Inderdaad worden er meer kruiden gebruikt dan in de Japanse of Chinese keuken, maar de gerechten zijn vaak toch wel doorgekookt en als resultaat in de “indische” restaurants is dan een echte magnetron maaltijd.
Afijn, zelf maken is natuurlijk het leukst.
Het boek waar @Tonny het over had kan ook hier gevonden worden: http://www.h-peters.com/dalg20/top/Kookboek%20door%20W.C.Keijner%209e%20druk.pdf
Dus nog meer variaties op al dan niet dezelfde recepten/gerechten. Veel kookplezier!

Bertus Bakker

Aan: boeroeng de Indische rijsttafel werd al in Nederland geintroduceerd ver voordat men in Nederland wist wat indische mensen waren.
http://www.engelfriet.net/Alie/Hans/bijindisch.htm

Je kent je eigen geschiedenis niet.

Rond Indisch eten hangt inderdaad vaak de sfeer van nostalgie en kletsen over een ver verleden en over een land dat nu Indonesie heet.

Proever

@Bertus Bakker “de Indische rijsttafel werd al in Nederland geintroduceerd ver voordat…”
Natuurlijk omdat gedurende 300 jaar er een komen en gaan was tussen daar (het tropisch Nederland) en hier.Alléén kreeg die eetcultuur na de remigratie van ruim 300.000 ïndischen in de jaren vijftig ook onder de gewone ‘autochtonen’meer bekendheid.
De witte hollanders daar pepten logischerwijze eerst hun aardappelen met jus op met de lokale gerechten tot ze kennismaakten met de keuken van de indo-europeanen en ze aan hun rijsttafel de voorkeur gaven. Kip of ei verhaal. Zie ook:
http://www.indischhistorisch.nl/tweede/eetcultuur/indische-eetcultuur-een-introductie/

Mas Rob

Beste Bertus Bakker,

Elke dag eet ik rijst met de lauk pauk van de Indische/Indonesische keuken. Ik heb nog nooit het idee gehad dat rond mijn voedsel een “sfeer van nostalgie” hangt. Het is gewoon het eten dat ik lekker vind, het eten dat ik gewend ben.

De schrijver van het artikel kijkt van buitenaf en ziet eethuisjes, conimex en convenience food. Maar de Indische eetcultuur is hier niet aan af te meten: Indisch eten is geen restaurantkeuken, maar het eten van Indische mensen thuis. Indisch koken is voor Indischen belangrijk – niet als nostalgie, maar als deel van de eigen Indische identiteit. En in dit opzicht is de Indisch eetcultuur springlevend: er wordt niet alleen veel en lekker gekookt in Indische gezinnen, ook via internet zoeken indo’s elkaar op om recepten uit te wisselen enz. Geen weemoed en verlangen naar Mooi Java, maar het vieren van de culturele eigenheid in het hier en nu.

S.F. van Hest

Veel grote –en nog grotere– woorden allemaal, maar tot nu toe heeft niemand Hoeben’s bewering over ‘de ontwikkelingen van de Indische keuken’ met enig feit of voorbeeld weerlegd.

Hij heeft gewoon gelijk en bedoelt dat niet slecht, al is het misschien vervelend om te horen.

Hoe zeg je ‘Don’t shoot the messenger’ in ‘t Maleis, Balinees, Javaans, Pelopors of Indo’s? (Bahasa desnoods…)

Boeroeng

S.F. van Hest,
Indische mensen zeggen zelf dat ze altijd al Indisch eten maken gewoon meegenomen en men vind het lekker Hoezo is dat ontwikkelt uit heimwee?
Hoezo is dat nabootsen?
Dat is de weerlegging .
Ronald Hoeben weet niet waar hij het over heeft.
Misschien weet hij veel van restaurantgebeuren en dat Indische/Indonesische restaurants zich niet kunnen handhaven. Maar dat is wat anders.
Overigens de mensen die daar komen, doen dat niet uit heimwee of nostalgie . Ze willen gewoon lekker eten.

EJ

Boeroeng, wie zegt dat nabootsen iets negatiefs is? Ik weet niet waar u die negatieve connotatie vandaan haalt, maar deze lijkt me zeker niet algemeen. Dat in de Indische keuken er nabootsen een belangrijke rol inneemt lijkt me lastig te ontkennen; veel ingrediënten waren immers in Nederland niet te verkrijgen en men probeerde de vertrouwde smaak na te bootsen met vervangende ingrediënten.

Mas Rob

@ E.J.
Nabootsen is in mijn ogen inderdaad iets negatiefs als je bedoelt dat je op zoek bent naar het origineel, maar het niet (helemaal) bereikt. Dan is het origineel altijd beter.

Maar dat is niet waar de Indische eetcultuur omgaat. Het gaat om iets anders, namelijk, en ik citeer uit de link die Proever ons gaf,: “Je mag wel zeggen dat het maken en beleven (genieten) van eten een Indisch cultuurgoed is dat zich erg onderscheidt van hoe de Nederlanders tegenover eten aankijken. Het mondeling overdragen van recepten, kennis over etenswaren, de bereidingswijzen en de rol van de maaltijd in het sociale leven maken dat er een heuse Indische eetcultuur is.”

De schrijver van het artikel beweert: “ouderwets is een predikaat dat ook prima past op Indisch eten. Het belangrijkste attribuut van de Indische keuken is heimwee..” Dít is wat de Indischen die hierboven reageerden irriteert: voor de zoveelste keer wordt het blik stereotypen rond de Indische gemeenschap opgetrokken – stereotypen waarin zij zich niet herkennen. Daarom is er, ook bij mij, irritatie. Is dat soms vreemd of raar?

ed rook

Hallo Indische mensen: het is heel eenvoudig. De kwaliteit van het Indische eten en van de producten van een bepaalde computerleverancier is zo goed dat er weinig te veranderen laat staan te verbeteren valt. Alleen als er nieuwe producten op de markt komen die toepasbaar zijn, zijn (kleine ) veranderingen mogelijk. Die andere keukens zijn nog niet zo ver.
En trouwens wij in Nederland maken toch ook nog ouderwets hachee?

Dus mensen: poekoel teroes en selamat makan.

P.S: groetjes aan tante Soes.

P.S.2: @S.F. van Hest: er is nog wel een Kantjil & De Tijger in de Spuistraat in A’dam aan de kant van het Lieverdje.

Boeroeng

EJ
Het woord ‘nabootsen’ heeft een negatieve lading.
De associatie met onecht, nep, niet eigen, niet authentiek is snel gemaakt
Ook de koppeling aan de stereotypering van ‘heimwee’, bevestigt de denigrerende ondertoon.
Wel of niet denigrerend bedoelt.
Het klopt gewoon niet !!
Aanpassen in de diaspora wbt de ingrediënten was zeker 60 jaar terug nodig, maar dat is aanpassen en ontwikkelen.
Later was er veel meer mogelijk om de juiste ingrediënten uit Indonesië te verkrijgen.
Na die vele jaren kun je zeker zien dat het Indisch koken in Nederland van de Indische mensen, zich anders ontwikkelde dan in Indonesië. De scheiding werd groter.
En wat Mas Rob zei… er is een springlevende eetcultuur van Indische mensen. Het initiatief van Indisch3.0 bewijst dat.
Iets wat de journalist kennelijk ontgaan is.
Die eetcultuur ontstond niet uit heimwee. Die was er altijd al. Ook een Indonesische erfenis.

Boeroeng

Overigens… is het voor gewone mensen in een eigen keukentje thuis helemaal geen noodzaak om te vernieuwen.
Restauranthouders die dreigen failliet te gaan moeten dat wel doen. Men kan dan het woord ouderwets gebruiken voor hun gebruikte restaurantformule en terecht wijzen op de noodzaak van vernieuwing.
Maar dat woord op de Indische keuken in zijn geheel te drukken, inclusief die van de mensen thuis, is een gemakzuchtige generalisatie.

VanUhm

Indische eten is dagelijks of wekelijks voedsel.
Net als modulaire topkoks thuis Stampot zuurkool met Draadjesvlees eten, eten Indische mensen Kip Smoor met Sambal Goreng boontjes.
Niets nostalgisch aan.

Voor bepaalde mensen staat Indische eten gelijk aan: naar een restaurant gaan of voor speciale gelegenheden.
In vergelijking met bepaalde restaurants zou je dan kunnen zeggen dat Indische restaurants soms behoudend zijn.
Maar dat geldt voor alle restaurants die zich richten op streek gerechten: India’s, Italiaans, Grieks, Surinaams et cetera.
Daar zul je ook geen Citroengrasmousse op een bedje van hazelnotenpasta aantreffen.

Maar er zijn inmiddels meerdere Indische restaurants die nieuwe gerechten hebben ontwikkeld en oude hebben gemoderniseerd.

Nostalgie heeft niets met de Indische keuken te maken, wel met sommige mensen die het eten. Zet een groep oud-militairen die in Indonesië hebben gediend in een Indisch restaurant en het wordt nostalgisch. Zet die zelfde oud-militairen een topi (Indonesisch hoedje) op en ze praten over niets anders dan Indië.
Doe ze een uniform aan en ze praten over niets anders dan Indië.
Dat is niet de schuld van het eten!

Boeroeng

@vanUhm
Inderdaad… die indiëveteranen hadden ook een Thais restaurant in kunnen gaan en dan sprak men aan tafel net zo over vroeger.
Ik denk niet dat veel veteranen heimwee hebben naar die oorlog die ze voerden. Ze waren blij weer thuis te zijn, in 1950 lijkt me.
Hoeben noemt dit evenement van Indisch3.0 een initiatief om de Indische eetcultuur nieuw leven in te blazen. Maar die eetcultuur leeft volop in Nederland,
zoals Rob Mas al aangaf.
Waarom denkt hij dat bijna dood is. Wij leven nog hoor… nog 50 jaar . Dan kun je het einde van de Indische eetcultuur op een paar enclaves na zien aankomen. Tot die tijd verzamelen de overlevenden zich in die enclaves.

Piet

idee, lekkere babi pangang

http://www.24kitchen.nl/recepten/babi-pangang-a-la-jansen

dirk

waarom toch zou heimwee en nostalgie mensen moeten irriteren? Eergisteren zei Claudia Roden het zo mooi in de afsluiting van Fresco’s Paradijs: op internet vd Italiaanse culis gaat het altijd weer om de traditionele, onveranderlijke gerechten uit oma’s tijd, niet om hypes en het nieuwste vh nieuwste. En omdat boontjes een paar keer genoemd werden: ik herinner mij de ergernis van wijlen Rudy Kousbroek, aarts nostalgist en oud Indischman, over de onvermijdelijke bliksperzieboontjes in de NLse Indonesische restaurants, ipv de enige echte katjang pandang (kouseband)uit zijn jeugd daar.

Pohon

“Indische Nederlanders wonen nu al ongeveer 50 jaar in Nederland en zijn volwaardig deel van de samenleving geworden. Toch is het voor veel Nederlanders altijd nog iets aparts, iets exotisch hoe Indo’s bezig zijn met eten.
De manier waarop Indischen praten over eten, hun uitgebreide kennis van bereidingswijzen en producten zijn geen zaken die typisch zijn voor Nederlanders. Eerder lijkt het meer op de beleving van eten, drinken en sociaal samenzijn zoals dat in landen als Frankrijk en Italië te zien is. Italianen, Fransen en Indo’s hebben met elkaar gemeen dat ze nog tijdens de maaltijd zich hardop afvragen: “Wat zullen we morgen eens eten?”. Natuurlijk is dit erg algemeen gesteld, maar toch wel herkenbaar als verschijnsel.”
uit: http://www.indischhistorisch.nl/tweede/eetcultuur/indische-eetcultuur-een-introductie/

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief