Stress in Beaujolais
Jarenlang werd er veel te veel Beaujolais gemaakt. Met alle kwalijke gevolgen van dien. Vooral voor de smaakpapillen. Lieve hemel, wat heb ik een enorme hoeveelheid narigheid op de proeftafel gehad. Grote boosdoener: Beaujolais Primeur. Bij mij gingen de alarmbellen echt rinkelen toen ik er met mijn panel veertig blind proefde van de 2002 oogst. Destijds kwamen we niet verder dan één (!) wijn die wij geschikt achtten voor menselijke consumptie. Natuurlijk, het was een jaar van regen, rot en rampspoed. Maar waar zichzelf respecterende wijnmakers dan hun kwalitatief teleurstellende opbrengst aanbieden aan de wijnfabrieken om er anonieme bulkwijn van te laten maken, overspoelden toen 65 miljoen flessen de aardbol.
Markttechnisch gezien logisch. Deze waren immers al zonder dat hun kopers – de wijnimporteurs – hadden kunnen proeven op voorintekening verkocht. En juist dat bleek bij veel wijnboeren een vrijbrief voor geklieder. Terwijl de druiven nog aan de ranken hingen, stond het geld immers al op de bank. Kortom, smaaktechnisch schortte het er nog al eens aan. Met alle gevolgen van dien.
De desinteresse bleek structureel. De afgelopen zes jaar was er sprake van een volumekrimp met 50 procent. En van de 2010 oogst werd van de 36 miljoen geproduceerde liters slechts 27,5 miljoen verkocht. Inmiddels zijn er daarom oogstbeperkingen afgekondigd. Bovendien dienen de producenten tegenwoordig al van te voren aan te geven hoeveel Primeur zij denken te gaan maken, zodat de overkoepelende organen niet voor verrassingen komen te staan.
Verstandig omdat het slechte daglicht waarin deze wijn was komen te staan ook zijn schaduw wierp op de tien crus die Beaujolais telt. Ondanks de soms uitstekende kwaliteit uit appellations als onder andere Morgon, Fleurie en Moulin-à-Vent ontstond ook daar een kopersstaking. Eentje die maar mondjesmaat gecompenseerd werd door drie bijzonder goede oogsten op rij (2009, 2010, 2011) en de groeiende belangstelling bij de consument voor koel te drinken rode wijnen.
En net toen Beaujolais het lek boven leek te hebben, besloot Moeder Natuur de zelfregulering nog een handje te helpen. In 2012 teisterden hagel, regen en vorst de regio als nooit tevoren. Resultaat: een 40 tot 50 procent lagere oogstopbrengst dan de afgelopen jaren. Van de 2700 producenten verkeren er inmiddels tweehonderd in de financiële problemen. Driekwart van hen lijkt het hoofd boven water te kunnen houden dankzij kortlopende leningen maar voor vijftig valt binnenkort het doek.
De slipstream van regen en hagel voert voor de overblijvers toch ook wat interessants mee: hogere prijzen. Ook al omdat er in 2012 Frankrijk, Italië en Spanje, de drie grootste wijn producerende landen ter wereld, nadrukkelijk minder geoogst werd. Er circuleren zelfs al berichten dat de bulkwijnplas begint te verdampen.
Voor wie dat niet wenst te drinken en nog een ouderwets fraaie Beaujolais wil genieten voor de oude prijs koopt daarom snel nog even wat. Zaterdag publiceer ik er op deze plek drie biologische uitvoeringen die ik recentelijk met zeer veel plezier heb geproefd, twee rode en een zeldzame witte.
