Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Vijftig tinten

Bond, James Bond, geeft Heineken bier een commercieel zetje in zijn laatste film Skyfall. Momenteel blijkt echter ook lezen de verkoop van wijn te bevorderen. Zo blijkt er fors extra belangstelling te zijn ontstaan voor Vin de Constance, dankzij een passage in het tweede boek van Vijftig Tinten Grijs. Schrijfster E.L. James, die beschikt over a licence to thrill, liet daarin deze dessertwijn van het Zuid-Afrikaanse domein Klein Constantia schenken tijdens de derde gang van een goede doelen diner bestaande uit gesuikerde walnoot, vijgen, sabayon en esdoornsiroop.

Met wat James’ hoofdrolspelers Christian Grey en Anastasia Steele elkaar daarna aandeden, valt de destijds legendarisch foodscène in Nine ½ Weeks waarin Mickey Rourke en Kim Basinger zich opgeilen met zoetigheid uit de ijskast in de categorie Disney’s Kindermatinee.

Hoe dan ook, volgens een bericht in Drinks Business organiseren verschillende restaurants in de Verenigde Staten al Fifty Shades thema-avonden waarop replicamenu’s worden geserveerd. Het domein zelf ontvangt momenteel dagelijks mailtjes van ‘liefhebbers’. En ook in de proefruimte wordt  iedere dag wel door een of meerdere bezoekers geïnformeerd naar Vin de Constance.

Ofschoon Vijftig Tinten Grijs afgedaan wordt als ‘flutlectuur’ en ‘leesvoer voor niet-lezers’ is Vin de Constance overigens bepaald geen flutwijn. Dit zoet van de muskaatdruif (muscat de frontignan) heeft al eerder de tongen losgemaakt, en dan van schrijvers die er literair gesproken wel toedoen.

Baudelaire meende dat slechts de lippen van zijn minnaar zoeter waren dan de ‘hemelse zoetheid’ van Vin de Constance. En Jane Austen schreef het in Sense and Sensibility voor aan haar heldin Marianne Dashwood als medicijn voor een teleurgesteld hart.

Ook de top uit de wereld van de gastronomie is overigens in de ban geweest van Constance. Michel Roux jr. van Le Gavroche (***) schreef een kookboek vol met recepten rondom deze wijn. En naar verluidt dronk Napoleon er een fles van op de dag dat hij verbannen werd naar St. Helena. Om daar tot aan zijn dood iedere dag nog een flesje soldaat te maken.

En dan nu: Vijftig Tinten Grijs…Gezien de reputatie van het domein en de beperkte hoeveelheid die er van Vin de Constance beschikbaar is, weet ik niet of de eigenaar van Klein Constantia heel blij is met al die aandacht.

Indien dat niet het geval is kan hij een interview overwegen zoals jaren geleden Frédéric Rouzaud dat deed. Destijds gaf de baas van Champagnehuis Roederer aan niet erg blij te zijn met de belangstelling voor Cristal uit het in zijn ogen ranzige rapper circuit. De Amerikaanse hiphop ster Jay-Z bezong toen deze tophit van Roederer met ‘Let’sip the Cris and get pissy-pissy’ in zijn tophit ‘Hard Knock Life’.

Jay-Z interpreteerde het interview als discriminatie en deed Cristal in de ban. Niet alleen schrapte hij de naam Cristal uit een vijftal songs waarin het een rol speelde. Bovendien werd de schuimwijn van de wijnkaart gehaald in de 40/40 Club, waarvan Jay-Z eigenaar is. En om het nog erger te maken meldde hij: ‘En ik drink het zelf ook niet meer.’

Naar verluidt haalde Rouzaud opgelucht adem.

Nu hoefde hij tenminste geen drive-by shooting te organiseren.

Geplaatst in:
Champagne
Gastronomie
Nagerecht
New York
Patisserie
Recepten
Restaurants
Lees meer over:
Anastasia Steele
Christian Grey
Cristal
drive-by shooting
E.L.James
Fifty Shades of Grey
Jay-Z
Klein Constantia
Mickey Rourke
Skyfall
Vijftig Tinten Grijs
Vin de Constance

1 reactie op 'Vijftig tinten'

S.F. van Hest

I got 99 problems but a b*tch ain’t one” aldus Jay-Z.

De willekeurige, arbitraire –en met enige slechte wil racistische– mening van meneer Rouzaud van Roederer is daar niet slechts ver inferieur aan, maar ook nog eens contra-productief, en geeft blijk van de verregaande ongeschiktheid voor ‘s mans functie, te weten het verkopen van fabriekswijn, een gekalibreerd product, een brand.

Juist Cristal was immers bedacht, gemaakt en gemarket op nouveau riches, big spenders, mafiosi en andere pochers? Bling-bling en ‘overpriced’ als brand identity: dan moet je niet zeuren als het toevallig wordt geadopteerd door negers met geld!

“Stomme stinkfransozen” zou ik bijna zeggen, maar daar zou ik al problemen mee krijgen als ik het als een hyperbool, metafoor of parafrase zou gebruiken, dus ik kijk wel linker uit.

Maar Rouzaud haalt dan misschien opgelucht adem na Jay-Z’s afwijzende reactie, hij doet dat echter wel met een enorme hoeveelheid meel in de mond, en daar helpt een glas van die overpriced shampoo (uit een kristallen flacon uit een bladverguld kistje: wie is er nu begonnen?) echt niet tegen.

Erger nog dan ‘veel personeel’ zijn ‘veel klanten’, zeker als je daar niet mee om kunt gaan, zoals blijkens meneer Rouaud: dáár had de Ouwe Roederer ‘m effe niet voor gewaarschuwd…

Heet zoiets geen luxeprobleem?
(En wie was dan wèl de doelgroep van Cristal, kan men zich in gemoede afvragen, als het geen rijke zwarte rappers waren? Amerikaanse Bankiers? Russische ‘ondernemers’, Europese politici? Nee, da’s tof!)

En over die Vin de Cosntance; was er tijdens die ‘Da Vinci Code Hype’ niet van alles te doen rond Vin Santo?
Ook van dat nare zoete spul waar dan ineens interessant over wordt gedaan.
And so it goes.

Reageer op 'Vijftig tinten'

Op deze site gelden onze huisregels. U kunt een gravatar gebruiken.