Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Een goeie portie vet en koolhydraten

Het is weer zover. Vandaag is Blue Monday, de depressiefste dag van het jaar volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall. Voor wat het waard is, want Arnalls theorievorming laat volgens zijn collega’s nogal te wensen over – iets vaags met het weer, de voorbije kerst en de status van de goede voornemens. Volgens vijanden van de vader van de blauwe maandag is het allemaal een grote commerciële samenzwering.

Hoe het ook zij, een goeie portie vet en koolhydraten kan nooit kwaad op donkere, winterse dagen. Daarom vandaag een recept voor Janssons Frestelse. Goed tegen de kou en goed voor het humeur. De herkomst van dit Zweedse gerecht is onduidelijk, maar ‘de verleiding van Jansson’ zegt meer dan genoeg over de onweerstaanbaarheid ervan. Net als de ingrediënten trouwens: reepjes aardappel, zoute ansjovis en gebakken uien, zwemmend in een niet te zuinige hoeveelheid room.

Het maken van luciferdunne aardappelreepjes gaat verreweg het makkelijkst op een mandoline, een Japanse groenteschaaf. Mocht je die niet bezitten, maak dan gerust dunne plakjes aardappel op een doorsnee rasp – het gerecht ziet er dan weliswaar anders uit, maar de smaak blijft hetzelfde. Of zie het als kooktherapie en snijd alles op je gemakje met de hand.

Janssons frestelse is zo machtig dat het bijna een maaltijd op zichzelf is, en dus allicht minder geschikt om als bijgerecht te serveren. Geef er liever een simpele komkommersalade bij, aangemaakt met azijn, zout, een snufje suiker en verse dille. En in het glas? IJskoude aquavit.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Smelt de boter in een koekenpan en voeg de ui en een snuf zout toe. Bak de uiringen op redelijk hoog vuur goudbruin. Snijd of schaaf intussen de aardappelen in lucifers (of in dunne schijfjes). Beboter een lage ovenschaal. Spreid een derde van de aardappelen uit over de bodem van de schaal. Verdeel hier de helft van de gebakken uien over en de helft van de ansjovis. Maal er wat zwarte peper uit de molen over. Herhaal met nog een derde van de aardappelen en de rest van de ui en ansjovis, en dek af met aardappelen. Verdeel de rest van de boter in klontjes over de aardappelen en schenk er de room over. Schuif de schaal ongeveer een uur in het midden van de oven, tot de aardappelen gaar zijn. Laat de schotel 5 tot 10 minuten rusten voor je hem serveert, en geef er de parten citroen bij.

Janssons frestelse

Voor vier personen:

50 gram boter

2 flinke uien, in dunne ringen

1 kilo vastkokende aardappelen, geschild

15 ansjovisfilets

4 dl slagroom

1 citroen, in parten

15 reacties op 'Een goeie portie vet en koolhydraten'

Sandra Z.

Voor tips over de te gebruiken ansjovis: http://www.nrc.nl/koken/2010/12/02/een-avond-zonder-pakjes/

Anne-Riet de Boer

Ja, Janneke, een mandoline is geweldig! Ik was zo eigenwijs ( ben na lezen van je recept onmiddellijk de keuken in gesneld) om niet het schaafhulpstuk te gebruiken. En wa krijg je dan? Een plakje duim! Ai!
Dat waren de uien. De aardappels ga ik schaven MET BESCHERMSTUK!
Een tip van jouzelf om deuien vrij snel mooi bruin te krijgen: rooster ze in een droge koekenpan zo snel mogelijk op flink vuur een beetje bruin. Al omscheppend. Daarna gaat het bruiningsproces op lager vuur veel gemakkelijker. Ik gebruik daar mijn le Buyer pan voor, zie kookfilmpje van dit weekend op NRC.

S.F. van Hest

De kunststof mandoline zoals we die nu kennen komt weliswaar inderdaad uit Japan, en heet daar Benriner (een merknaam die klinkt als ‘benri-na’: ‘lekker makkelijk’, losjes vertaald.)

In 1940 werd ‘ie ontwikkeld om makkelijk radijsjes in plakjes te snijden, maar dat was op basis van de Franse, geheel van blik vervaardigde mandoline, zoals in 1930 uitgevonden door Marcel Forelle.
(Dat origineel wordt nog steeds verkocht onder de merknaam Bron-Coucke.)
Hij bedacht ook de naam mandoline, gebaseerd op het feit dat de beweging die men maakt te vergelijken is met die bij het bespelen van het snaarinstrument met die naam.

Forelle werd echter op zijn beurt weer geïnspireerd door een afbeelding van een identiek instrument die reeds uit 1570 stamt, uit Opera dell’arte del cuoco (‘Boek over de kunst van het koken’) van Bartolomeo Scappi, toenmalig kok van de paus.
Dat exemplaar is zo’n houten plankje met ijzeren mes dat je nu ook nog wel ziet; wat oma’s gebruiken om komkommer mee te raspen.

http://www.la-mandoline-originale.com/cgi-bin/photos/photos/mandoline-cuisine-veritable.9.jpg

Ter aanvulling: een traditionele Japanse chef gebruikt een speciaal asymmetrisch geslepen mes, een usuba, voor de klusjes waar de huisvrouw een benriner voor neemt.
Maar Japanners en Hunne Messen: da’s sowieso een heel ander verhaal…

Als laatste nog een *TIP*
Een behoorlijke mandoline kost in de kookwinkel tussen de €60,- en €100,-, maar zo nu en dan heeft de Lidl zeer goede in aanbieding voor net geen €20,-.

Koop er echter nooit zo eentje die door een standwerker wordt gedemonstreerd op een jaarmarkt of beurs: da’s rommel en die mannen zijn goochelaars, rasartiesten.

Nuja, genoeg maar weer over de mandoline! :-)

Anne-Riet de Boer

S.F van Hest, ik heb een (vlijmscherpe) le Buyer mandoline. Was 150? Euro. Bedankt voor de Lidl tip; daar kan ik mijn kinderen weer blij mee maken!

Inge

Oef, Janssons Frestelse, echt een favoriet hier in huis. Ik maak zelf weleens de variant uit een van Jamie Oliver’s boeken, met geraspte aardappel ipv aardappelschijfjes. Op en top geluksvoedsel.

Adriaan de Boer

Beste Janneke Vreugdenhil,

Het is misleidend. In Zweden staat weliswaar ‘ansjovis’ op blikjes, maar die bevatten ‘skarpsill’, oftewel sprot (Sprattus sprattus), die geraffineerd is gemarineerd (en de Frestelse zijn bijzondere smaak verleent). Tegenwoordig te koop bij Ikea’s Food Court, en dan staat er inderdaad skarpsill op het blikje, made in Poland.
Probeer ze eens, het is een regelrechte verrassing. In Zweden leggen ze zo’n sprotje ook wel op een gekookt eitje. De naam van het oude traditionele gerecht zou ontleend zijn aan de titel van een Zweedse film uit de jaren dertig, geleend door een Stockholmse gastvrouw. Tot die tijd was het bekend als ‘ansjovis uit de oven’ of ‘ansjovis à la Irma’.
(Ik heb aan het onderwerp aandacht geschonken in mijn boek ‘Wat doe die kip in het aquarium’, een calendarium over eten & drinken.)
Vriendelijke groet,

Adriaan de Boer
ex-redacteur van de Volkskrant (en de Volkskeuken)

Sandra Z.

Deze dus: http://m.ikea.com/nl/nl/catalog/functional/10914/16260/#/nl/nl/catalog/products/art/50201647/

Janneke Vreugdenhil

Kijk eens aan, wat handig toch zo’n lezersforum. Jullie weten met z’n allen veel meer dan ik. Om eerlijk te zijn wist ik wel dat de Zweedse ansjovis niet dezelfde is als de zoute die je hier in blik koopt. Het heeft mij er zelfs jarenlang van weerhouden om Janssons frestelse te maken. Maar op dag dacht ik: what the f, ik maak t gewoon met zoute ansjovis. En toen dat ontzettend lekker bleek, ben ik het zo blijven maken. Wist ik veel dat de enige echte frestelse-ansjovis zomaar bij ons aller Ikea te koop ligt. Hartelijk dank voor de tip, ik ga het snel eens proberen. Ik kan me zo voorstellen dat er van deze niet-zoute visjes wel wat meer dan 15 in mogen, klopt dat?

Sandra Z.

Ik neem voor 1 kg aardappels ongeveer 250 gr skarpsill. Overigens, als de schil van de aardappels dun is, hoeven ze niet geschild te worden. Je eet Janssons frestelse met knäckebröd, belegd met roomboter en kaas.

Janneke Vreugdenhil

Met knäckebröd met roomboter en kaas? Wat een bizarre combinatie. Ik vind een salade er echt veel lekkerder bij hoor. Maar goed, moet de echte Zweedse frestelse met skarpsill nog uitproberen natuurlijk.

Sandra Z.

Die salade had ik er vergeten bij te vermelden, ha ha. Maar dat knäckebröd met kaas erbij is echt lekker! Zonder dat zou ik beslist de neiging krijgen de Jansson nog even met wat kaas te gratineren. Neem dan wel van die grote, ronde wagenwielkräckers. Ook IKEA… Daar is tegenwoordig trouwens ook prima 70%-chocolade te koop voor geen geld.

Anne-Riet de Boer

Sandra, grappig dat je dat schrijft: de neiging de schotel nog even te gratinetern met kaas. Die neiging had ik inderdaad!! Heb het niet gedaan. De volgende keer komen die crackers erbij, op tafel. Maar ook die frisse citroenige salade, geen overbodige luxe, vpcitroen,om al dat vet een beetje te helpn emulgeren!

Sandra Z.

De skarpsill is bij IKEA uitverkocht, ook in Zweden…

S.F. van Hest

Ik stel me een kookrubriek in een Marokkaanse kwaliteistkrant voor, met een recept voor Hollandse Snert, van linzen, schapenvlees en met mergues-worstjes.

En dat de receptenmaakster dan op de website van die krant, naar aanleiding van een aanvulling door een Nederlander uitroept “Roggebrood en spek?! Wat een bizarre combinatie! Maar goed, ik heb ook nog nooit Hollandse Snert gegeten, ik schrijf maar raak, en bij mijn soep is couscous veel lekkerder!”

Dan zou je toch gek staan te kijken!

En wat Adriaan zegt: Ansjovis is een heel ander diertje dan sprot, en wordt ook nog eens anders ingemaakt.
Maar ja: de blikjes zijn identiek, dus ja… doe maar een dotje, kokkerel maar een prutje!

Japanse Mandolines en Frestelse van gezouten ansjovis: is dit nog wel een kookrubriek; neen: is dit nog wel een kwaliteitskrant?
(Riep hij vertwijfeld uit.)

Sjaak Alleman

Vandaag in Ikea Heerlen (woonboulevard) skarpsill gekocht! En er waren nog heel veel doosjes.

Reageer op 'Een goeie portie vet en koolhydraten'

Op deze site gelden onze huisregels. U kunt een gravatar gebruiken.