Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Crisis? Champagne!

Geen beter middel om de crisis te bestrijden dan Champagne. Echte, wel te verstaan. Een liefhebber vertelde mij dat hij altijd een flesje koud heeft liggen. ‘Champagne is niet alleen om wat mee te vieren. Ik drink het juist na een rotdag. Die ben ik dan zo weer vergeten.’ Kortom, internationale bankiers, vaderlandse huizenbezitters en Spaanse werklozen dienen dus altijd een flesje in de ijskast te hebben.

Geen wijn wordt zo breed bezongen als de trots van Reims en omstreken. Champagne bruist van de mythes, waarheden en ‘tegeltjes’. Naar verluidt dronk de Engelse thrillerschrijver John Mortimer bij zijn ontbijt geen thee maar Champagne. Omdat hij er heilig van overtuigd was ‘dat iedere ochtend een glas Champagne drinken het geheim is voor een lang leven.’ Hij zat er niet ver naast, want hij is er vijfentachtig mee geworden.

Noël Coward was eveneens liefhebber. Toen iemand zich verbaasde dat deze flamboyante toneelschrijver, acteur, componist en zanger bij zijn ontbijt altijd Champagne dronk, vroeg de Engelsman verbaasd: ‘Maar doet niet iederéén dat?’ Ook de Amsterdamse chef-kok Jeannie Beddington begint haar dag er wel eens mee: ‘Het werkt geweldig als je een kater hebt.’

In een Engelse herenclub worden er weer andere krachten aan toegekend: ‘Champagne makes women dance and lose their pants’ belooft een bordje aan de wand. Nu is het drinken ervan niet de enige manier om versneld uit de kleren te geraken. Zo heeft Marilyn Monroe eens een Champagnebad genomen, waarvoor zij 350 flessen liet aan- en openrukken.

En naar verluidt trad Johnny Depp in haar voetsporen. Logerend in het Londense Portobello Hotel voorzag hij voor zijn toenmalige vriendin Kate Moss het begrip schuimbad van een heel nieuwe dimensie.

Maar het kan niet altijd feest zijn. Bij de tewaterlating van de Titanic werd de gebruikelijke fles Champagne achterwege gelaten. Nog een teken aan de scheepswand: bij het wensen van de behouden vaart van de Costa Concordia brak de fles bij de eerste poging niet.

Laten we – voordat ik een smakelijk en biologisch Champagne-kwartet vrijgeef – toch maar vrolijk eindigen met een grap die in de Champagnestreek circuleert. Als er daar een nieuw Champagnehuis wordt geopend, wordt er een boot tegenaan gegooid.

Louis Roederer Brut Premier (biologisch)

Fijne mousse, geur van wit fruit (appel en een niet te rijp peertje), komt ook in de smaak terug. Licht toasty en een snippertje amandel. Al eens winnaar geweest van het mousserende wijnevenement het jaar, Champagne aan Zee. Maar misschien nog fijner voor Louis Roederer: huis-Champagne van Burj Al Arab in Dubai, het enige 7-sterrenhotel ter wereld. En dan hier zomaar te koop bij Wijnkoperij Henri Bloem en Hart’s Wijnhandel. Voor een prijs waarvoor je in Burj Al Arab niet eens een flesje bronwater uit de minibar mag pakken.

€ 39,95 (t/m 31-12 tweede fles halve prijs of bij zes € 29,95 per stuk)

Wijnkoperij Henri Bloem en Hart’s Wijnhandel

Pommery POP Earth Champagne Brut (biologisch)

POP Earth, de biologische Champagne van Pommery. Prima droge, zuivere basis Champagne. En ook al zijn er Airmiles in het spel, toch vinden ook de milieuridders deze POP top. Natuurlijk omdat de inhoud van ‘Earth’ gemaakt is met respect voor Moeder Aarde. Bovendien omdat Pommery zijn milieuboodschap ook bijzonder goed heeft weten te verpakken.

Zo is er gebotteld in een 7 procent lichtere fles, is het etiket van gerecycled papier en is er gebruik gemaakt van milieuvriendelijke inkt. Ook van de zes flessen bevattende omdoos kan het milieu opgelucht adem halen. Deze is van een kartonkwaliteit waarvan overduidelijk het hergebruik af te lezen valt.

Tijdelijk € 26,99 (Met 1000 Airmiles € 16,99) Gall & Gall

Emmanuel Brochet ‘Le Mont Benoit Non Dosé’ (biologisch)

‘Leg je hand een minuut op een hete kachel en het voelt aan als een uur. Doe hetzelfde een uur bij een mooie jonge vrouw en het voelt aan als een minuut. Dat is nu de relativiteitstheorie.’ – Albert Einstein.

Vraag mij niet waarom de maker van deze Champagne dit ‘tegeltje’ tot vooraanzicht van zijn Champagne heeft gepromoveerd. Misschien aan de ene kant omdat het drinken ervan eindeloos genieten is. Van rondheid, droogheid zonder meedogenloze strakheid, energiekheid, delicaatheid, zuiverheid en een sherry-schaduw.

Maar aan de andere kant had ik het idee dat de fles al leeg was, terwijl ik ervan overtuigd was dat ik die toch net had ontkurkt. Of zou Einstein dat nu juist hebben bedoeld?

€ 39,50 Bolomey Wijnimport

Inflorescence, Blanc de Noir Brut (biologisch)

Cédric Bouchard was tot 2000 caviste, wijnhandelaar, in Parijs. Maar in plaats van wijn verkopen wilde hij het liefst zelf maken. En dan niet zoals zijn vader dat deed in Champagne door zijn wijnen als ‘grondstof’ aan de grote huizen te slijten.

Toch wenste hij, heel bescheiden, niet zijn eigen naam op het etiket toen hij voor eigen rekening Champagnes begon te maken. En dat terwijl Bouchard toch in 2008 door de Franse Gault Millau werd uitgeroepen tot Ontdekking van het Jaar. Dat predicaat dankt hij ondermeer aan zijn werkwijze.

Niet blenden zoals de Grandes Marques dat doen, maar juist individuele wijnen maken. Van één oogstjaar. Van één druif. En van één – vanzelfsprekend biologisch bewerkt – perceel. In dit geval met pinot noir, van het lieu-dit Côte de Val Vilaine, een wijngaard van niet meer dan 1,4190 hectare groot.

Een en ander resulteert in een uiterst fijnzinnige, zachtgistige Champagne. Frivool droog. De transparantie van vloeipapier. Een zuchtje opwaaiende kalk in een baan zonlicht. Witte perzik. En dansschoenenzuren. Presenteert zich optimaal door ‘m te decanteren, Inflorescence daarna niet op te sluiten in een benauwde flûte maar ‘m ruimhartig en niet te koud te schenken in een joyeus wijnglas.

€ 49,50 Just Add Wine

Geplaatst in:
Champagne
Lees meer over:
Albert Einstein
Burj Al Arab
Costa Concordia
Jean Beddington
Johnny Depp
Kate Moss
Noel Coward
Titanic

6 reacties op 'Crisis? Champagne!'

S.F. van Hest

Op het bordje in de herenclub stond beslist geen ‘loose’ maar veeleer het juiste‘lose, en nog waarschijnlijker ‘drop’, want Brits-Engels.

De uitdrukking ‘Champagne makes women dance and drop their pants’komt ook voor in de film Masquerade uit 1988.

Harold Hamersma

Dank, typo verwijderd. (Waarschijnlijk belletje te veel genuttigd tijdens de schrijfwerkzaamheden.)
En Masquerade is grappig genoeg dan wel weer een Amerikaanse film.

Veronica Cramer

In de rij voor mij stond een joviaal persoon die mij een compliment maakte over mijn bontmuts.
Toen hij zijn fles champagne moest afrekenen schrok hij zich een hoedje en zei: Wat? die koop ik niet voor haar, dat is ze niet waard.
Worden er nog steeds vrouwen gekocht voor een bord eten en een glaasje?

Frans berg

In de jaren 80 adverteerde Yab Yum met champagnebaden, maar buiten het feit dat het boven mijn budget lag, vroeg ik mij ook af wat de lol ervan kan zijn. Of de champagne is te warm om te drinken, of het bad is zo koud je het er alleen maar direct na een sauna voor hooguit een minuut in kunt uithouden.

S.F. van Hest

@HH
*update*

Verdere naspeuringen brachten aan het licht dat de marketing manager van Moët & Chandon genoemde broekspreuk propageert onder journalisten en dat van de uitspraak het eerste gedeelte aan danser Fred Astaire en het tweede gedeelte aan diens impressario wordt toegeschreven.

Verdere bronnen ontbreken, Astairianen weten van niks, maar de marketeer van Moët is natuurlijk geen wetenschapper…

De Britse Herenclub waar u ‘t las, was dat misschien toevallig The Groucho?
Want dat zijn lolbroeken –no pun intended– èn daar komen veel marketeers en journalisten.
(Alleen al de naam is lollig en refereert aan Groucho Marx’ uitspraak “I refuse to join any club that would have me as a member.)

Oh, en kent u de biologische, ongefilterde champagne van De Souza?
Zo iets fijns! En onvoorstelbaar voordelig, de kwaliteit in acht genomen. Zéér vrolijk word ik er van.
Kiezel, selderij, zure appeltjes, in de verte een drupje berkenwater (of bloesem, daar ben ik nog niet uit); alleen de –superfijne– mousse kan èrg onstuimig zijn, maar daar bestaat immers het champagnekloppertje voor.

Ik vind het een aanrader, ik ben benieuwd hoe u ‘m zou beoordelen.

Harold Hamersma

Hallo weer,

Het was niet The Groucho.

Moet even in het archief mijn oude aantekeningenboekje opduiken (als ik dat nog kan vinden) om de juiste naam weer te reproduceren.
En De Sousa (let s geen z) heb ik drie dagen geleden nog gedronken. Een heerlijkheid en te koop bij de bij Les Généreux aangesloten wijnwinkels of bij Vinoblesse.

Santé!