Witte en rode Kerst
Voor een wijnschrijver is ’t het hele jaar Kerst. Toch is er een aantal wijnen dat ik aanstaande maandag, dinsdag en woensdag graag nog een keer op mijn dan tot eettafel getransformeerde proeftafel zie verschijnen. Laat ik maar beginnen met Champagne Demarne-Frison ‘Lalore’ Blanc de Blancs Brut Nature. Met een ‘bio-electric aura’ volgens de importeur. Volgens mij been- en beendroog, ziltig, met een jodiumschicht en van een ongekende levendigheid. Diepgang, intelligentie, haute couture. De oesters die vanaf hun bank richting mijn tafel zijn geschoven, zullen er ongetwijfeld voor openstaan.
Voorts naar Amayna 2008 Sauvignon Blanc Barrel Fermented uit Leyda Valley, Chili. Buitengewone Sauvignon Blanc. Want?
Uit 2008. (Maar Sauvignon Blanc moet toch altijd zo jong mogelijk gedronken worden?)
Op eikenhout gefermenteerd. (Maar Sauvignon Blanc is toch meer geporteerd van roestvrij staal?)
En dan ook nog eens op een prijsniveau dat on-Chileens is. (Want Sauvignon Blanc uit die contreien kost toch nooit meer dan vijf euro?)
Ondanks het lappen van alle ‘regels’ aan de welbekende laars van een ongekende kwaliteit.
Tropisch roomijsje genuttigd op de voorplecht van een zeilboot in volle vaart op volle zee, Romigheid, frisheid, zinderende spetters, exotische vergezichten binnen handbereik, een groene horizon met een oranje ondergaande zon. En bijzonder smakelijk bovendien bij Bawykov gerookte zalm die zich op een nederig toastje heeft gevleid.
Mag er ook vlees op tafel? Jazeker. Rauwe groenten, fruit en noten eten laten we aan Tom Watkins en zijn moeder over. In Huize Hamersma dient zich côte de boeuf aan van slagerij Alain Bernard. Niet alleen omdat de man spreekt als tv-kok Alain Caron tijdens een gastoptreden in de tv-serie ‘Allo, ‘Allo!’ maar vooral omdat hij geen angst heeft om zijn vlees geruime tijd af te hangen.
En welk rood zal ik daarvoor nogmaals ter verantwoording roepen? Eerlijk gezegd zie ik Tenuta delle Terre Nere 2010, een Etna Rosso van Sicilië graag in de herkansing. Een vulkaanwijn, zodat associaties met rokerigheid voor de hand liggen.
In dit geval slierten, draaiend rondom pruim, bitterzure kersen, zwarte peper, specerijen en vanillestokjes. Kortom, côte de boeuf van de grill lijkt mij toepasselijk. Of zal ik toch maar Château Ponzac ‘Patiemment’ 2009 uit Cahors kiezen? ’Het Schitterende Monster’ zoals Cahors ook wel wordt genoemd, is beslist een carnivoor.
En mocht er wat in de fles achterblijven dan wacht de blauwe kaas geduldig. Die zuivelklant doet het overigens ook uitstekend bij Domaine du Tariquet 2009 ‘Les Dernières Grives’. Verrukkelijk, fijnzinnig zoet van petit manseng dat overigens ook graag het slotakkoord, de tarte Tatin, voor zijn rekening neemt.
Om de dag daarna weer kwiek en monter bij het volgende diner aan te schuiven. Maar dan wel in een rol die deze Gasconner dan juist weer graag bij een voorgerecht vervult. Laat ik nu namelijk nog wat adresjes kennen waar terrine de foie gras te koop is.
