Peugeot wijnen
Alcohol en snelverkeer gaan gewoonlijk niet samen. De afgelopen jaren blijken de Peugeot-fabrieken echter een uitzondering op de regel te zijn. Zo beoordeelde ik voor mijn nieuwe koopgids bijvoorbeeld Le G de Château Guiraud, een blend van sauvignon blanc en sémillon. Een wijn die wordt gemaakt door Robert Planty die Château Guiraud in Bordeaux samen met een aantal gelijkgestemden kocht: twee bevriende château-eigenaren en Robert Peugeot. Inderdaad, van de auto’s. Le G de Château Guiraud bleek een heerlijke, witte Bordeaux die zich presenteerde als een goede Graves. Heerlijke wijn. Grapefruit, frisheid, fitheid, milde kruiderij, mooie bitters, diepgang, intelligentie.
Enige tijd geleden proefde ik ‘m weer eens met vriend, collega en wijnkoopgidsen concurrent Nicolaas Klei en we verbaasden ons nog maar eens over zijn prijs van rond de € 15,00. ‘Zou probleemloos het dubbele prijskaartje aankunnen’, zo meenden wij.
Vandaag proefden wij op het event Meesterlijk, design en ambacht weer eens samen op. En ook hier was er sprake van de Peugeot-factor. Dit keer kregen wij de wijnen in het glas van Loïc Pasquet, een jonge, voormalige werktuigbouwkundig ingenieur die ook werkzaam was geweest bij de Franse autofabrikant.
En ook hij had de lokroep van de wijngaarden niet kunnen weerstaan. Hij liet de auto’s voor wat ze waren en kocht in 2004 in Landiras, in het hart van de Graves, een wijngaard van niet meer dan een paar hectare. Om daar een project op te starten dat ‘geen referenties’ kent: Liber Pater.
Nu hadden we de verhalen van veertig tot tachtig jaar oude stokken uit wijngaarden waarin nooit en te nimmer herbiciden en pesticiden waren gebruikt, wel eens eerder gehoord.
Ook de claim van de importeur dat de producent al in één adem werd genoemd met grootheden als Pétrus en Château Margaux was ons niet vreemd. Een beperkte oplage van 1200 flessen, een unieke flesafsluiter en voor iedere oogst een nieuw ontworpen etiket van een befaamd kunstenaar…
Zowel Klei als ik zoekt het verhaal van de wijn echter bij voorkeur in het glas. Dan willen die mooie woorden wel eens resulteren in minder fraaie in onze blocnotes.
Maar ook wat dat betreft was dit een proeverij als eerdere. Prachtige wijnen, de rode 2009 net wat spannender en karaktervoller dan de toch ook wel zeer fraaie Liber Pater 2010. En de witte Graves 2010 zelfs superieur.
Toch werd het uiteindelijk een unieke bijeenkomst. Want we konden in geen van onze voorgaande opschrijfboekjes notities terugvinden over een domein dat pas vanaf 2006 wijn maakt € 3000,00 per fles toucheert.
En al zijn de wijnen indrukwekkend ons eerdere ‘zou probleemloos het dubbele prijskaartje aankunnen’ zit er dit keer niet in.
Wel besluiten we eens te informeren of we misschien een fles kunnen kopen tegen dezelfde voorwaarden waarop Peugeot momenteel zijn auto’s probeert te slijten: met een financiering tegen een rente van 0 %.