Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Wilde perzik en rozenblad

door

De voedselindustrie is een verwarrende aangelegenheid. Vroeger moest en zou ik mijn schoolmelk opdrinken van de juf, anders werd ik niet groot een sterk. Tegenwoordig lees je overal hoe slecht verteerbaar zuivelproducten zijn. Drie jaar geleden riep iedereen nog dat je dik wordt van brood, nu is een volkoren boterham ineens ‘een bewuste keuze’. En van de week las ik in de krant dat biologische producten niet gezonder blijken dan niet-biologische. Al is wél aangetoond dat er in biologisch geteeld voedsel minder pesticiden voorkomen. En werden in biologisch vlees minder resistente bacteriën aangetroffen. Wat mij toch mooi meegenomen lijkt. Het onderzoeksteam benadrukte dat het om voorlopige conclusies gaat. ‘Bio’-producten zijn nog niet zo lang in zwang; onderzoek op langere termijn zou best eens andere uitkomsten kunnen opleveren. Voorlopig blijf ik maar gewoon díe biologische spullen kopen, waarvan ik vind dat ze beter smaken (brood, groente) en waardoor ik, dankzij een minder bezwaard geweten, beter kan slapen (vlees, vis).

Vandaag ook een uiterst verwarrend recept: couscoustaart met wilde perzik en gesuikerde rozenblaadjes. Hopeloos natuurlijk, want couscous hoort in hartige gerechten, die wilde perziken zijn keurig gekweekt en bloemen horen in de tuin. Of in een vaas. Mea culpa.

Klop een eiwit schuimig en kwast daarmee de rozenblaadjes in. Bestrooi ze lichtjes, aan beide zijden met wat fijne kristalsuiker en leg ze een dagje te drogen op bakpapier. Doe de couscous in een schaal en laat wellen volgens de instructies op de verpakking. Roer los met een vork en smelt er een klontje boter door. Doe er een snuf zout, de fijngesneden abrikozen, de honing en twee losgeklopte eieren bij en meng goed. Beboter een springvorm (26 cm), schep de couscous erin en strijk glad. Zet de vorm 10 minuten in een hete oven (225 graden).

Meng vlak voor het opdienen de mascarpone en de lemon curd met wat heel fijngesneden munt en een theelepel rozenwater en verdeel dit over de (bij voorkeur nog lauwe) couscousbodem. Schil en ontpit de perziken, leg ze in kleine stukjes op de mascarpone en verdeel de rozenblaadjes erover.

Couscoustaart

Voor acht personen:

3 eieren

8 (onbespoten!) rozenblaadjes

fijne kristalsuiker

250 g couscous

boter

6 gedroogde abrikozen

1½ el honing

250 g mascarpone

4 el lemon curd

rozenwater

munt

3 wilde perziken

2 reacties op 'Wilde perzik en rozenblad'

ida sandberg

http://tinyurl.com/8fpe32m
A Few Things to Remind People Quoting That Organic Food Study

S.F. van Hest

Zuivelprodukten “zijn slecht verteerbaar”: nou èn?
Voedingsvezels zijn in het geheel niét verteerbaar en juist “onontbeerlijk”, dat zegt dus helemaal niks.

Het structureel drinken van meer dan twee glazen melk per dag doet de positieve effecten –want die zijn er beslist!– een ietsje teniet, en dat blijkt uit statistische gegevens uit enorme zgn. cohortstudies, gegevensanalyse van tienduizenden mensen.
Daarbij praat men dan over procentpunten, gemiddelden en tendenzen.

Uit zulke studies (zoals een vrij recente van prof.dr. Walter Willett, hoogleraar Epidemiology and Nutrition aan Harvard) blijkt o.a. dat consumptie van teveel melk tot een licht verhoogd risico op bepaalde kankers lijdt, èn dat het niet zo goed helpt tegen broze botten als altijd werd gedacht.

Maar nog altijd geldt dat het –behalve voor mensen met melksuiker-intolerantie, een genetische aandoening– beter is om wèl melk te drinken dan om géén melk te drinken. Maar niet te veel dus.

De “verteerbaarheid” heeft daar geen steek mee van doen en is daarom een loze bewering. Jammer, want zó komen de praatjes in de wereld: “Het stond zelluf in de krant!”