Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Ode aan het aloude bouillonblok

Een bouillonblokje is een nederig maar soms onmisbaar ingrediënt om sauzen of soepen iets boven zichzelf uit te laten tillen. Natuurlijk, je moet eigenlijk in de weer met het roosteren van kalfsbeenderen en een secure selectie groenten. Maar kom op, dat doet iemand ook wel eens niet. Nederig, zei ik, maar wie in de historie van dit blokje duikt – zoals de Financial Times vorige week – neemt zijn hoed af.

De oorsprong van het bouillonblok is te vinden in Uruguay, in een vestiging van de Liebig Extract of Meat Company, Lemco. De onderneming was vernoemd naar Justus Baron von Liebig. Deze organisch chemicus stond niet alleen aan de wieg van het prozaïsche bouillonblokje, maar bedacht ook hoe je kunstmest kon produceren, een truc die de mondiale landbouwopbrengsten revolutionair vergrootte – Zuid-Amerikaanse guanodelvers zullen toen minder blij zijn geweest.

Die Liebig, dus, meende dat vlees een substantie bevatte die essentieel was voor de menselijke gezondheid. Na veel gedoe met destilleerkolommen en erlenmeyers kwam hij tot Liebig’s Extractum Carnis. Een halve liter van het vloeibare goedje bevatte alle goeds uit meer dan vijftien kilo vlees.

In Europa was vlees echter zo duur dat de productiekosten van de bouillon verkoopsucces in de weg stonden. En vandaar dat Lemco naar het Zuid-Amerikaanse land uitweek: daar was het vee vele malen goedkoper. En toen was het van een dik bruin vleessap naar een nog geconcentreerder vast blokje nog maar een klein stapje. Het OXO-blokje was het resultaat en dat is eindeloos gekloond.

Je kunt een soort Lemco namaken door een gewoon bouillonblok in twee eetlepels heet water op te lossen totdat een soort zoute siroop ontstaat. De FT heeft ook een ouderwetse, zeer Britse suggestie voor een recept opgedoken uit een oud Lemco-kookboek: bouillonsandwiches.

Snijd de kip en ham fijn. Los de bouillon op in twee eetlepels heet water en doe hierbij de kerrie, de kappertjes, een kneep citroen en de chutney. Roer hier de kip en de ham doorheen. Steek acht rondjes ter grootte van een bierviltje uit het oude witte of bruine brood. Bak de rondjes mooi bruin in de helft van de boter.

Besmeer de helft van de rondjes met het mengsel en leg de andere helft er bovenop. Leg ze in een ruime ovenschaal en maak op het brood bergjes van de geraspte kaas gemengd met de rest van de boter. Laat ze nog tien minuten garen in een voorverwarmde oven (200 graden) tot de kaas gesmolten is. Bestrooi met fijn geknipte peterselie.

De serveertip is ook mooi ouderwets: op een gevouwen linnen servet.

Lemcosandwich

250 gram koude kip

100 gram gekookte ham

1 bouillonblok

1 tl kerrie

1 tl mangochutney

1 tl kappertjes

snuf cayennepeper

citroen

120 g boter

oude boterhammen

120 g geraspte kaas

peterselie

10 reacties op 'Ode aan het aloude bouillonblok'

natascha adama

In alle Latino supermarkten in de VS zijn blokjes te kust en te keur te koop. Ze kleuren het dagelijkse leven, geven smaak aan eten. In Suriname strooit men de blokjes over het eten…zonder maggie, geen leven! Anders dan veel Latinos en Surinamers heb heb ik een aversie tegen de blokjes, te zout en te veel MSG. Niets verpest de smaak van eten als een blokje. Bovendien is dit blokje de oorzaak van hypertensie en andere kwalen. Zout is het motto, gestrooid met een klein lepeltje uit de zoutpot.

S.F. van Hest

Ter aanvulling: het èchte vleesextract is hier en daar ook te koop, en beslist de moeite van het zoeken waard.
Er zijn Chinees/Vietnamese winkels die het verkopen, en horeca-speciaalzaken, maar het is vrij algemeen verkrijgbaar in België en Groot-Brittannië, ook via internet.
Het ‘echte’ Liebig Vleesextract wordt onder die naam verkcht en kost in België zo’n €7,- per 100 g.

Een runderbouillonblokje bevat maar 2 tot 3% vleesextract, en heel veel zout.
Puur vleesextract bevat van nature maar zo’n 5% zout.
Een beter alternatief dan opgeloste runderbouillonblokjes zou wellicht wat aangemaakt runderfondpoeder kunnen zijn, dat bevat 12% rundvleesextract en veel minder zout. (O.a. eigen merk Carrefour, B. Hier in Nederland nooit in een winkel gezien.)

Oh, en Menno: dat Liebig met erlenmeyers rommelde is onwaarschijnlijk: zijn vleesextract is uit 1840 en de erlenmeyer werd pas in 1860 ontwikkeld. (En de kegelvorm heeft als doel juist het beperken van verdamping. Just saying…)

@ Natascha Adama
In Suriname, grote delen van de Cariben, maar vooral in Afrika gooit men overal Maggi-blokjes doorheen, bij wijze van condiment.
Die blokjes zijn 100% plantaardig en bevatten dus geen vleesextract. Ook speciaal, maar anders.

Als laatste: Wouter Klootwijk bezocht voor zijn Wilde Keuken een rundvleesextractfabriek in Brazilië en laat in een programma twee minuten veel zien:
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1241242

jos

Zijn er dan ook mensen die zonder linnen servet eten?

HazeltonGirl

@S.F van Hest
Ooit aan gedacht om aan twee voor twaalf mee te doen?
Wat een heerlijke hoeveelheid aan kennis :-)

anne uuldersma

Menno, het recept oa opgeslagen onder: camping-eten.Veel gekampeerd dit jaar en misschien ga ik eerdaags wel weer.
Voor de oven iets anders verzinnen. Misschien is de skottelbraai een alternatief. Heb jij een idee?
Vandaag wilde ik oa pruimen-chutney maken[pruimenboom in de tuin]Ipv mangochutney,pruimenchutney, vast ook lekker.
Bouillonblok.Sinds ik ontdekt heb, dat bouillon trekken heel niet veel aan werk is,maak ik dat en gaat de vriezer in.
Maar, zoals zondag jl op het campingkje,voor vertrek nog snel even een soepje in elkaar flansen, dan vind ik zo,n blokje best handig.
MenvHest,ja uw kennis is veel.Dan kent u vast het campinkje de Grutto ook wel. Het ligt tussen Schipluiden en Delft in. Alleraardigst. En wat zo leuk is, je stapt op de fiets en bent maar zo in de één of andere rondomliggende stad.
Komisch, hier zie je alleen maar torentjes van een volgend dorp, heeft eveneens z,n charmes natuurlijk.

S.F. van Hest

@Anne Uuldersma

Camping de Grutto ken ik alleen van reputatie: ‘t is iets te dicht bij huis om er mijn vakantie te vieren.
De omgeving ken ik echter maar al te goed en die is –met wat uitzonderingen– inderdaad prachtig. En je kunt er goed vissen!
(Zó ik iets ben, ben ik een polderjongen. Geboren in Delft.)

Ik herinner me nog de blauwe druiven die er in die buurt –tegen speciale muurtjes of in lage glazen tunnels– werden verbouwd, tot zo’n 40 jaar geleden.
En ook beroemd in die buurt zijn trouwens sinds jaar en dag de waarschuwingsborden ‘paal in wegdek’.

Zo alleraardigst als de omgeving echter zijn de ‘Westlanders’ zelf helaas vaak nogal nare mensen, vooral als ze zich buiten derlui eigen durp begeven, zoals valt op te maken uit de regionale maandagkranten.
Maar ja, elders op de wereld komen kannibalen voor.

PS De Lemco uit het recept zou ook vervangen kunnen worden door bouillonpasta, minder zout dan van blok, en de vegetarier kan wellicht met Marmite, groente- en gisttextract, uit de voeten.
(Die Marmite, of vergelijkbare Australische Vegemite, kan in soep en andere gerechten ook de smaakverrijkende en umami-functie van een maggi- of bouillonblokje innemen.)

S.F. van Hest

Oeps: vegetariërs eten geen sandwich met ham en kip natuurlijk, wat zeg ik nou!

Robert de la Couronne

deze kookrubriek wordt steeds treuriger.

Menno Steketee

@De la Couronne. Niet half zo droevig als de aliassen van sommige reaguurders.

dirk

@ anne en s.f.: ook wel eens bij de bonte haas geweest? deze winter kon je er per schaats aanleggen, voor een bordje snert of unox rookworst, normaal allertreurigst eten, maar dat verandert bij de ijspret!