De top drie van mooi doodgaan

Sterven is natuurlijk een tragische aangelegenheid. Maar als je gevarieerd wil eten, zal daar vroeg of laat iets voor moeten doodgaan. En dan denk ik: als het toch moet gebeuren, maak er dan wat leuks van.

Varkens gaan bijvoorbeeld helemaal niet leuk dood. Krijsen dat ze doen, de aanstellers. Een koe die het leven laat, doet ook niets voor de sfeer, een schaap evenmin. Gelukkig zijn er ook beestjes die er een showtje van maken.

Een eervolle vermelding krijgt de kreeft. Wanneer die in kokend water wordt ondergedompeld, ontsnapt de uitzettende lucht vanonder het pantser en maakt hij een geluid als een gillende keukenmeid. Vuurwerk, maar wel zonder knal op het einde. Vandaar net geen plaatsje op het erepodium.

Op de derde plaats zwemt de paling. Hak hem de kop af en de aal springt over het aanrecht als serpentine on speed. Zilver is er voor de kip. Hak haar de kop af en ze doet een dansje! Hoe feestelijk is dat?

Maar de onbetwiste nummer een is de vongole. Als Italiaanse opera-diva sterft de vongole met veel drama en klasse. Zij stelt het sterven uit.

Het bereiden van deze linguine vongole is ware performance art. Het is de spanningsboog, de anticipatie. Terwijl vanuit het laagje bouillon onderin de pan de belletjes omhoog komen – als de mousse in een glas champagne – en de temperatuur stijgt, houden de vongole nog even vast aan het leven. Totdat, onherroepelijk, het moment aanbreekt dat ze lukraak openploppen. Te midden van de felle rode, groene en gele kleuren van de tomaten, chili, peterselie en linguine, schieten de schelpjes open – als popcorn, als een duizendklapper. Ze geven zich gewonnen en tonen hun weke zoete schat. De een wat bleker dan de ander, maar allemaal met zo’n geinig puntje eraan, als hadden ze een feesthoedje op.

En dat het dan ook nog goed mag smaken, het kan niet op met die vongole – de zwaan onder de stervende dieren.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Snij de tomaten in tweeën of vieren. Zet ze met wat olie en zout in de oven tot ze zacht zijn. Spoel de vongole en scheermessen grondig. Gooi kapotte en dode vongole weg. Kook de linguine ‘al dente’ af. Snij de chili in reepjes en de knoflook zeer fijn. Bak die even aan in een beetje olie. Gooi direct de vongole erbij. Zodra de knoflook begint te kleuren: blus af met een goede scheut witte wijn. Als de alcohol verdampt is, doe de bouillon erbij. Doe de zeekraal, één eetlepel peterselie, de tomaten en de scheermessen erbij. Laat nu de bouillon wat inkoken.

Dit is het moment dat de feestvreugde losbarst. Als het goed is, ploppen de vongole een voor een open. Roer een klontje boter door de bouillon en schep de linguine erdoor. Knijp er van het vuur een beetje citroensap over en dien op met de rest van de peterselie.

Linguine vongole

Per persoon:

120 gram linguine

12 vongole

5 scheermessen

halve chilipeper

teentje knoflook

scheut witte wijn

100 ml vis- of groentebouillon

2 el fijngehakte peterselie

2 tomaat

kneep citroensap

handje zeekraal

klontje boter