Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Een land dat niet meer bestaat

door

Voor iedereen die niet op vakantie gaat deze zomer, maak ik hier een rondje langs de keukens van de Middellandse zee. Vandaag koken we Kroatisch. Althans, daartoe wilde ik een poging wagen. Ik ben nog nooit in Kroatië geweest en weet dus niet uit ervaring hoe het eten daar smaakt. Volgens mijn zus, die er graag op vakantie gaat en as we speak ergens voor de Dalmatische kust in zee ligt te dobberen met een echte (als in levende) dolfijn – zij liever dan ik – vertoont het grote gelijkenis met Italiaans eten.

Op Wikipedia wordt de Kroatische keuken beschreven als een soort mengelmoes van oud-Slavische, Hongaarse, Oostenrijkse, Turkse, Griekse, Romeinse, Illyrische en Italiaanse invloeden. En of dat nog niet ingewikkeld genoeg is, bestaan er ook nog regionale verschillen. Zo schijnt Slavonië een pittige keuken te hebben met veel Hongaarse invloeden, eet men in Istrië veel kruiden en draait het in Dalmatië bovenal om vis.

Fijn om te weten, maar om nou te zeggen dat je trek krijgt van zulke informatie, nee. Daarvoor sla je veel beter Het kookboek uit een land dat niet meer bestaat op, van Zrinka Oberman en Goran Todorovic.

Zoals de titel al doet vermoeden is dit niet zomaar een bundel recepten. Het is een hartverwarmende kruising tussen een familiealbum en een culinair testament. Zrinka komt uit Oost-Kroatië, Goran is geboren in Bosnië, uit Servische ouders. Ze waren al een setje toen begin jaren negentig de burgeroorlog uitbrak. Onafhankelijk van elkaar ontvluchten de geliefden hun vaderland en verliezen elkaar uit het oog. Maar hun love story eindigt beter dan de meeste liefdesgeschiedenissen in de literatuur doen. Ze vinden elkaar terug in Nederland, leven nog lang en gelukkig en maken samen een kookboek.

Onderstaande ‘dagnje na buzaru’, ofwel mosselen op Adriatische wijze, is een gerecht uit het kustgebied van Kroatië. Met deze hoeveelheden heeft u een borrelhapje of bescheiden voorgerecht voor 4 personen. In Dalmatië wordt er vaak ‘bevanda’, wijn verdund met water, bij gedronken, maar zo authentiek hoeven we het niet te maken. Een onverdund, gekoeld glas wit smaakt denk ik wel zo goed.

Was de mosselen onder stromend water. Doe ze in een pan en kook ze op hoog vuur totdat ze net open zijn. Laat ze even uitlekken. Gooi nog gesloten schelpen weg. Snijd de knoflook fijn. Verhit de olijfolie in een ruime pan en bak de knoflook even aan. Voeg de mosselen en de wijn toe en laat deze even mee bakken. Breng het gerecht op smaak met zout en peper en strooi er tot slot gehakte peterselie over. Serveer met partjes citroen en (stok)brood om het vocht mee op te deppen.

Mosselen Adria

Voorgerecht voor vier personen:

1 kilo mosselen

5 teentjes knoflook

200 ml olijfolie

100 ml witte wijn

1 citroen

1 bos peterselie

11 reacties op 'Een land dat niet meer bestaat'

Keessie

wat is hier zo kroatisch aan, of komen de ingredienten uit kroatie?

dirk

beste janneke: net even op wikipedia bij bevanda gekeken, het isgewoon italiaans voor drankje in het algemeen (thee, koffie, grappa, sapjes, wijn,spa rood, milkshake, etc,etc), in oostenrijk drink je nu (zomer) overal ein gespritzter, dat is wijn met spa rood, gelijke delen, kennen ze bij ons helaas niet, komt misschien nog eens ooit, in kroatie dus wijn met kraanwater??

Sieb Ringe

Ik kan uit ervaring melden dat in diverse restaurants in Dalmatie de mosselen wel wat langer in de pan blijven dan hier voorgeschreven. Stukjes knoflookrubber; maar misschien zijn onze Zeeuwse mosselen ‘gewoon anders’ en ben ik verwend.
Ik heb er wel prima sint Jacobsschelp gehad, hoewel deze was gelardeerd met een berg kaas ea. De combinatie was bijzonder vreemd, maar afzonderlijk gegeten waren het 2 lekkere hapjes.

Janneke Vreugdenhil

Mijn ding is het niet hoor, wijn verdunnen met water, of dat nu kraanwater is of bruisend bronwater. Ik drink die twee liever naast elkaar. Je opmerking doet me overigens wel denken aan Aperol spritz, dat oranje Italiaanse aperitief dat ze deze zomer opeens in NL proberen te lanceren. Vind t best lekker, op een Italiaans terras (hoewel niet zo lekker als een Campari soda) maar moet nog zien of dat wat wordt in ons land. Sommige drankjes moet je alleen drinken waar ze thuis horen.

Gerrie

Hallo Janneke, heerlijk dat er mosselen zijn en het liefst gekookt zonder al teveel buitenissige ingrediënten. Dat maakt jouw recept heel aantrekkelijk, maar voordat ik jouw recept ga maken een korte vraag: die 200 ml olijfolie lijkt mij zo veel voor 1 kilo. Gewoon maar doen?

Mario Mxx

Ik vind het wel lekker.verfrissend als het buiten erg warm is.

dirk

janneke: daar zeg je een waar woord, eten en drinken waar het thuis hoort (misschien ook wel zo voor die koriander), want bij deze zomer valt ein gespritzer ook niet zo goed hier, maar op een hete dag in het stoffige wenen, ergens op zo’n terrasje onder kastanjes met een Heurigentak aan de gevel, weer wel, 3 of 4 glazen pure wijn zijn dan te koppig (word ik slaperig van) maar gemischt met mineralwasser is de tijd beter door te komen. na de zomer drinkt men het daar ook niet meer!en een goede wijn wordt er nooit verdund natuurlijk (daar hebben ze de zweigelt voor).

Fredrik Kamstra

Ik neem aan dat de mosselen, voor het bakken, uit de schelp gehaald moeten worden.

Bart

Beste Janneke; wat Kroatisch eten betreft: knoflook en meer knoflook! Ik heb eens gekookt onder leiding van een Kroaat, voor vijf personen. We maakten een vrij simpele verse zwarte pasta met inktvisjes. Mijn eerste opdracht was het snipperen van de knoflook. De Kroaat in kwestie kende niet veel Engels en maakte duidelijk dat ik ‘two’ knoflook moest snijden. Toen ik binnen een minuut daarmee klaar was, was hij stomverbaasd – hoe had ik dat zo snel voor elkaar gekregen? Al snel bleek dat ik twee tenen gesnipperd had, terwijl hij twee complete bollen wilde hebben… Zijn verklaring voor deze overdaad aan knoflook (in mijn ogen): ‘in mijn streek eten we geen uien’.

dirk

vanwege de mediterrane temperaturen, vooral ook in de treinen, de afgelopen dagen veel witte wijn met spuitwater gedronken op terrasjes, serveerster:- grappig, dat doen ze in oostenrijk nou ook zo-!, de lieve schat!

dirk

dalmatie visland: ik ken maar een 10tal sloveense woorden, waarvan er een is: sobatec-tandbrasem,(stond in zo’n mallotig woordenboekje met frases als:bij de tandarts: hoe duur is het om een kroon te laten zetten)fantastische zeevis, nooit eerder gezien hier in NL.