Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Rechtschapen maffiakost

Vorige week kwam er verontrustend keukennieuws uit Italië, waar de carabinieri Guiseppe Mandara hadden geklist, directeur van de Mandara Group, een grote zuivelproducent. Deze zelfbenoemde „Armani van de buffelmozzarella” – dat klinkt als die geldzwendelaar René van de B. die zich een paar jaar terug de titel „de Cruijf van de valutahandel” opspeldde – zou banden hebben met de Napolitaanse maffia, vandaar.

Ai: als de maffia zich met zuivel bemoeit, voorspelt dat weinig goeds voor de kwaliteit. En het bericht was het zoveelste dat de culinaire reputatie aanvreet van het land, dat vooralsnog geldt als een baken van verfijnde smaak.

Afgelopen december meldde de krant La Repubblica al dat Toscaanse olijfolie vaak is aangelengd met inferieur spul uit Noord-Afrika. Indrukwekkend etiketje erop: klaar. Volgens de krant vangt de „agromaffia” hiermee jaarlijks een slordige 5 miljard euro.

In dezelfde maand namen Italiaanse voedselautoriteiten 700.000 ton zogenaamd „biologisch” geproduceerde levensmiddelen in beslag. Onder de arrestanten bevond zich de directeur van het Italiaanse instituut dat verantwoordelijk is voor het biologisch certificeren.

Goede handel, kortom, en een reden om aan te nemen dat de misdaadorganisatie in het zuiden des lands ook de tentakels naar andere voedselbranches heeft uitgeslagen. Sleetse moraal van dit verhaal: je moet niet alle etiketten geloven.

Waarmee overigens niet is gezegd dat de maffia zélf niet kan koken, getuige The Mafia Cookbook van Joseph ‘Joe Dogs’ Iannuzzi, een wise guy die overliep naar de FBI. Hij kookte altijd voor de copieuze vergaderingen over de merchandise – misschien hadden ze het ook wel over olijfolie. Veel rood vlees komt erin voor natuurlijk, moddervette sauzen en overal moet drank in, dat werk. Het is daarmee vooral een ingebonden gebbetje, maar er staan ook rechtschapen gerechten in, zoals deze braciole.

Doe in een sauspan een fikse scheut olijfolie en bak daarin op zacht vuur de fijngehakte knoflooktenen en kleingesnipperde sjalot tot ze glazig zijn. Giet dan het blik tomaten erbij, prak die even met een houten lepel fijn, en voeg wat citroenzeste, de kappertjes, tijm en oregano toe. Laat een half uur op zacht vuur pruttelen.

Sla de ribeyes plat met een vleeshamer. Kook de eieren hard. Wrijf het vlees aan één zijde in met een mengsel van boter en olijfolie, strooi er zout en peper op en smeer daarop paneermeel, fijn gesneden peterselie en klein gehakt ei. Rol het vlees op en zet ze vast met prikkers of bind ze op. Bak ze een paar minuten bruin in olijfolie en laat ze dan nog twee uur sudderen in de tomatensaus. Strooi er nog wat peterselie over en serveer met schijfjes citroen en tagliatelle. Capisce?

Braciole

4 ribeyesteaks

4 eieren

4 tenen knoflook

100 gram paneermeel

bos peterselie

boter

olijfolie

zout, peper

blik gepelde tomaten

1 citroen

2 tenen knoflook

1 sjalotje

eetlepel kappertjes

tijm, oregano

4 reacties op 'Rechtschapen maffiakost'

bernard weiss

Fraude in Italië? Het moet toch niet gekker worden…

Een land dat toelaat dat alles wat in Italië ‘bewerkt’ wordt ook nog Italiaans mag worden genoemd lokt fraude uit, mafia of geen mafia.

Hoe dacht u dat het Rotterdamse Bertolli zichzelf Italiaans mag noemen?

bernard weiss

Sorry voor het gehannes met de leestekens: het webformuliertje van NRC zal wel Italiaans zijn….

Joris van der Aa

In Sicilië en Napels is het erg gesteld met de misdaad, maar hun gemeentehuizen worden vooralsnog niet in de as gelegd. Narcostaat Nederland is hard op weg om Italië te evenaren. Remember Bouwfonds, Willem Endstra..etcetera.Om maar te zeggen: Nederlanders hebben weinig redenen om neerbuigend te doen over de Italianen.

S.F. van Hest

Bij het schandaal rond het Italiaanse zuivelconcern Parmalat –ergens rond 2003, 2004– werden er ook banden met de Camorra, een Napolitaanse Mafia-tak blootgelegd, en ook Tomatenkoning Cirio bleek aan dat euvel te lijden.

Persoonlijk echter wantrouw ik Italiaanse producten waar géén Mafia bij betrokken is…

Trouwens, zo hard als ze kunnen zijn, een dolce, toetje, vindt de Mafioos ook niet onbelangrijk, getuige Don Corleone‘s opdracht aan zijn handlanger, bij de auto van iemand die hij zojuist dood schoot: “Leave the gun. Take the Cannoli!”

(Nu zijn Cannoli ook exquise, hoewel een gedoe om te bakken: deeg rond speciale hoorntjes gerold. Bovendien moet je er aromatische, Siciliaanse citroenen voor hebben, en best rauwmelkse Mascarpone. Nuja, ander verhaal.)

Nog even over het recept: ik ben geen slager, maar was Rib-eye niet een soort luxe sucadelap? (Goede sucadelappen kun je ook kort grillen i.p.v. lang stoven trouwens.) Anders gezegd: dit recept zou met veel voordeliger vlees ook moeten lukken, lijkt me.