Provence rosé II
Afgelopen donderdag op deze plek een budgetwijnreis gemaakt door de Provence . Met als wijn aan boord een instap-Provence rosé luisterend naar Château La Gordonne. Voor € 4,99 te koop bij Albert Heijn en al sinds jaar en dag keurig presterend voor dat geld.
Toen beloofde ik u echter ook om vandaag de andere kant van het spectrum te belichten. Met een rosé waar geen supermarktaantallen van gemaakt kunnen worden. Eentje waar zelfs de meeste plaatselijke producenten met bewondering naar kijken. Omdat zij de tibouren, dé klassieke druif voor Provence rosé, zelf niet aandurven. En klassiek is deze, in de ruime zin van het woord. De Chaldeeën in het Nieuw Babylonische Rijk hadden ‘m al in de tuin staan. En niet voor de sier.
Via Fenicische handelaren kreeg hij vaste grond onder de voeten in Griekenland. Voorts vervolgde de tibouren zijn reis naar de Romeinse senatoren die ‘m aan de boorden van de Tiber tot wijn maakten. Tiber. Tibouren.
Vervolgens was de stap naar de Provence nog maar een kleine. Daar dreigde de druif op een bepaald moment in de vergetelheid te raken. Totdat André Roux van Clos Cibonne de druif in de jaren dertig van de vorige eeuw herontdekte.
En zijn familie Roux heeft die traditie voortgezet. Niet alleen een lekkere maar ook bijzondere Provencerosé proeven? Neem deze Clos Cibonne 2010 (€ 17,00). Verfijnd, elegant en hoogbegaafd. Lichtroze-oranje. En dat geven ook de smaakpapillen aan. Perzikvelletje, abrikozenpot, mandarijnenpartje, citruszest, rozemarijntakje, zonsondergang. Buitencategorie Provence. En vergeef ze daarom ook maar het verschrikkelijke etiket. Of zullen we dat ook maar gewoon ‘klassiek’ noemen?
