Pluk uw sla uit eigen trottoir

Ze kropen met zijn drieën langs de slootkant, achter een parkeerplaats aan de A12: een bejaard Turks echtpaar. Ze plukten onduidelijke plantjes. Grasranonkel, kruipgroen, zoiets. Hele bossen, die verdwenen in een derdehands plastic zak. „In Turkije duur”, wees de man, „Jullie niet weten”, zei de vrouw. En daar had ze gelijk in. De kennis over wat je gewoon uit de natuur kunt halen, ontbreekt grotendeels bij Henk en Ingrid, die hun etenswaren liever van het culinair-industrieel-complex betrekken.

Toch zie je die kennisleemte zich langzaam vullen. De Nederlandse restaurants zijn niet meer op één hand te tellen die hun gerechten vullen met gevonden vreten, in navolging van de ingrediëntenstrooptochten langs het strand van Noma’s René Redzepi.

En dat geldt ook voor de reisbureaus die doen in autarkische arrangementen. In Zweden kun je zo op kreeftensafari, in Frankrijk wemelt het van de cursussen paddenstoelen zoeken en hier, in de Waddenzee, kun je oesters rapen.

Restaurantbezoek en reizen zijn duur en ingewikkeld. En het kán allemaal zoveel eenvoudiger en goedkoper. Want die ingrediënten liggen vaak gewoon op straat – soms letterlijk. In de wegbermen, maar in stadsplantsoenen en zelfs in de voegen van de stoeptegels groeien de ideale plantjes voor een salade mesclun. Pak een veldgids en prent ze in: weegbree, muur en paardenbloemen.

Vooral die laatste eten ze in Frankrijk en Italië alsof het rucola is – en zo smaakt het blad ook een beetje, trouwens. Fransen noemen de blaadjes pissenlit, ‘plas in het bed’, vanwege de diuretische werking, reden waarom het plantje ook in het noorden van Italië pissaletto heet. Maar dat is een bijzaak, het is vooral een geurige, lichtbittere grondstof voor een krachtige sla.

Het gaat misschien wat ver om de paardenbloemen van tussen de stoepvoegen te steken waarover ook de honden, fietsbanden en schoenzolen van de buurt passeren – wat overigens geen viezigheid oplevert die niet met een goede wasbeurt is weg te spoelen. Dus een wandeling naar de dichtstbijzijnde wei is allicht een betere optie.

Snijd de ‘sterren’ paardenbloembladeren los, verwijder harde stengels en eventuele ongerechtigheden en spoel goed schoon. Bak de spekblokjes in een piepklein beetje olijfolie en laat afkoelen. Hak de knoflookteen zeer fijn. Meng de ingrediënten van de dressing, voeg daaraan het knoflookgehakt toe en meng goed.

Kook de eitjes, pel deze en halveer ze. Hussel de paardenbloembladeren nu met de dressing en de noten. Serveer uit op een bord en leg de halve kwarteleitjes er bovenop. En dit recept gaat dan wel uit van paardenbloem, maar weegbree en muur passen er dus heel goed tussen.

Paardenbloemsla

250 g paardenbloembladeren

200 g spekblokjes

12 gepelde walnoten

1 knoflookteen

12 kwarteleitjes

olijfolie

zout, peper

Voor de dressing:

5 el witte wijnazijn

2 tl scherpe mosterd

8 el hazelnootolie