Meet eens met een andere maat
Lastig vinden sommige mensen het, die recepten met rare maten als cups, theelepels en eetlepels. Bij mij spreken ze juist tot de meer woeste delen van mijn verbeelding.
Als ik zo’n recept lees ben ik ergens waar geen maatbekers en weegschalen zijn, en al helemaal geen handige voorverpakte porties. Nee, alleen wat rudimentair keukengerei als een oud kopje en wat rondslingerende lepels. En in een kast in de hoek – of in een kist in de huifkar – wat grote zakken met meel, suiker, rozijnen en noten, en potjes specerijen.
Want daar zijn die recepten voor geschreven: je kan ze met iedere kop en lepel maken, als je tijdens het bereiden maar niet van kop of lepel wisselt. En dat heeft iets ontroerends. Het draagt iets uit dat wel eens vergeten wordt, nu het culinaire zo’n hoge vlucht heeft genomen, met alle spullen die daarbij horen: iedereen kan koken, zolang hij een kop en een lepel ter beschikking heeft.
Dit recept vond ik op een Amerikaanse site toen ik een bestemming zocht voor mijn restje pompoen. Verwarm de oven voor tot 175 graden, en bekleed een bakplaat met bakpapier. Ter voorbereiding had je dat restje pompoen dus al in kleine blokjes gesneden en in ongeveer een kwartier even gaar gekookt of beter, gestoomd, en vervolgens gepureerd. Fluitje van een cent.
Meng de bloem, het bakpoeder en het natrium bicarbonaat met de gemalen specerijen en het zout. Ik vind het zelf lekker om er ook nog een paar draaien zwarte peper doorheen te doen, en een theelepel geraspte gember. Maar dat is niet voor iedereen.
In een andere kom klop je met een mixer de boter en de 2 soorten suiker tot een romige massa. Daarna klop je de pompoen, het ei en de vanillesuiker erdoor tot het een egale structuur heeft. En hier meng je vervolgens de droge ingrediënten door tot je een soepel – maar weinig samenhangend – deeg hebt. Daar maak je met een lepel een soort hoopjes op een bakplaat, ik maakte ze met ongeveer 6 cm doorsnede. Bak ze in ongeveer 12-14 minuten gaar, maar check even met een tandenstoker: als die er schoon uitkomt, zijn ze gaar. Laat op een rek helemaal afkoelen voor je de glazuur aanbrengt.
Voor de glazuur meng je simpelweg de ingrediënten tot iets dikvloeibaars, zo nodig met meer melk of meer poedersuiker. Doop de koekjes erin zodat de hele bovenkant bedekt is, en laat drogen.
(Joël Broekaert is met vakantie.)
Pompoenkoekjes
2 ½ cup bloem
1 tl bakpoeder
1 tl baking soda (natrium bicarbonaat)
2 tl kaneel
½ tl gemalen nootmuskaat
½ tl gemalen kruidnagel
½ tl zout
½ cup boter
1 cup suiker
½ cup bruine basterdsuiker
1 cup pompoenmoes
1 ei
1 zakje vanillesuiker
Voor het glazuur:
2 cups poedersuiker
3 el melk
1 el gesmolten boter
½ zakje vanillesuiker
