Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Luiewijvenfriet voor luie kerels

In de aanloop naar Moederdag is het passend om de balans van bijna veertig jaar kookemancipatie op te maken. Stond de Nederlandse vrouw in 1975 nog twaalf uur per week achter het fornuis, in de loop der jaren is dat teruggebracht tot acht uur. De mannen compenseren dat nauwelijks. Hun bijdrage aan de bereiding van de dagelijkse maaltijden is gestegen van dik twee naar krap drie uur per week.

Het gemakskoken heeft dan ook een grote vlucht genomen. In dat licht moeten we de luiewijvenfriet zien, friet van ongeschilde aardappelen. Aantrekkelijk, want aardappelen schillen is voor velen een vervelende kookklus.

De luiewijvenfriet kwam ik jaren geleden voor het eerst tegen in een Belgisch restaurant, maar er blijken inmiddels vele luiewijvenrecepten te bestaan, voor soep, ovenschotels, koek en wat dies meer zij. Ze hebben als gemeenschappelijk kenmerk dat er toch enig kookwerk is te doen. Opmerkelijk, want het ideale recept voor de ultieme luie thuiskok begint met „Men neme de telefoon” ten einde iets eetbaars thuis te laten bezorgen. Kennelijk is dat niet de werkwijze van luie wijven maar eerder van gemakzuchtige kerels.

Men neme voor een flinke portie 250 gram aardappelen per persoon. Biologische, onbespoten aardappelen hebben in dit geval absoluut de voorkeur. Een iets bloemige aardappel wordt krokanter, een vastkokende aardappel heeft een betere beet. De keuze is een kwestie van persoonlijke smaak.

Boen de aardappelen goed schoon en snijd ze overlangs in, afhankelijk van de grootte van de aardappel, zes tot acht wigvormige partjes. De partjes moeten niet dikker zijn dan anderhalf à twee centimeter. Spoel ze af en droog ze in een handdoek of een stuk keukenpapier.

Frituur de frieten in porties van niet meer dan 250 gram. Gebruik een neutrale frituurolie, bijvoorbeeld zonnebloemolie of arachideolie. Frituur de frieten eerst op 160 graden tot ze licht gekleurd zijn, dat duurt ongeveer vijf minuten. Schud de frieten tijdens het frituren af en toe om.

Houd de temperatuur in de gaten. Bij een te lage temperatuur worden de frieten vet, bij een hoge temperatuur zijn ze bruin voor ze gaar zijn.

Haal de frieten uit de olie, rammel stevig met het mandje om zoveel mogelijk vet kwijt te raken. Laat de frieten uitlekken en afkoelen tot keukentemperatuur. Verhit de frituurolie nu tot 190 graden. Bak de friet in porties bruin en krokant in twee tot vier minuten. Haal ze uit de olie. Schud zo veel mogelijk vet ervan af en laat ze uitlekken op keukenpapier. Strooi er zout over en schud ze nog een keer op. Serveer de friet nooit met fritessaus – een even onzalige als inferieure uitvinding – maar altijd met echte mayonaise. En hoewel het zelf maken met keukenmachine of staafmixer een fluitje van een cent is mag de mayonaise deze keer best uit een potje komen.

Luiewijvenfriet

Ingrediënten voor vier personen:

1 kilo flinke vastkokende of iets bloemige biologische aardappelen.

Drie tot vier liter, afhankelijk van de grootte van de pan, arachideolie, zonnebloemolie of een andere neutrale frituurolie.

Zout naar smaak.

4 reacties op 'Luiewijvenfriet voor luie kerels'

dirk

Dus de vrouwen staan van 12 naar 8 uur is 33% mindr achter het fornuis en de mannen van 2 naar 3 is 50% meer erachter, leve de man! de vraag is natuurlijk helemaal, waarin zit dat verlies van 33% en waarin die winst van 50%! Ik vrees dat de netto uitkomst niet in het voordeel van de gezinsdis uitkomt! Statistisch gesproken dan.

juan deden

Niet eerst frituren op 160 graden, maar 2 minuten koken af laten koelen, en dan frituren op 190 graden tot ze mooi bruin en knaperig zijn. Grote voordeel veel minder vet opname in de frites.

Klaas de Vries

Ook wel logisch dat men minder tijd besteed aan koken; veel meer is voorgesneden en anderszins voorbereid aanwezig. Bovendien zijn we meer pasta en wokgerechten gaan eten, welke vaak sneller te bereiden zijn. Heeft het met luiheid te maken? Of toch met het feit dat die aardappels, groente, vlees behoorlijk gingen vervelen en voor een megavoorraad afwas elke dag weer zorgden?

dirk

zelfgemaakte mayonaise, over uren achter fornuis gesproken, die maakte mijn moeder altijd zo, en nog meer over die fornuisuren: die teruggang van minder dan 25% daar geloof ik niets van, neem alleen al de soep, ik kan mij niet herinneren mijn moeder ooit aan de gang gezien te hebben met een soeppakje, daarvoor moest er steeds weer een grote pan met daarin mergpijpjes,knokenvlees en schenkels (en foelie, en stukjes kleingeneden selderij) urenlang, soms hele nacht staan trekken, op laatst nog even zelfgedraaide balletjes erin en de knalgele vermicelli (waarnaar die soep gemeengeel verkleurde) daarna al dat vlees er weer uit, voor later in de ragout, die soep was de verschrikking van elk kind en moest en zou de eerste gang van het maal zijn, waar kwam die soep vandaan? uit de hollandsche keukenmeid?? en waarom zie je hem nu nergens meer, noch bij vrienden en familie, noch in restaurants? alleen al de totale verdwijning van die soep staat, schat ik, al borg voor die 25% vermindering, en dan komt die hele rest zoals hiervoor aangegeven er nog eens bovenop!!ik schat toch wel minstens 50% all-in-all!
ondanks dat kleine uurtje extra door de man!