Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Ingeblikte parels van de goden

Wat te doen met samples, staaltjes en proefmonsters? Als kookschrijver krijg je er geregeld mee te maken. De pakjesdiensten leverden al een doosje af met anderskleurige aubergines, een pot Kwidzyn ingemaakte Poolse groenten, een sympathiek kistje Zeeuwse rosé, een streng kolbász paprikaworstjes, een fles peperdure Fattoria Montecchio olijfolie, een fles mosselbier, een feestverpakking – green balls of fire – spruitjes, en een pakje lozenges die een knoflookkegel verjagen. Allemaal onder dankzegging in ontvangst genomen en een passende bestemming aan gegeven – ga vooral zo door.

Als het rommel is, dan kun je dat promotiemateriaal gewoon negeren. Maar als het wél bevalt, kun je dat ook weer niet meteen van de daken schreeuwen, want de verdenking van belangenverstrengeling ligt op de loer. Toen deze kolommen dat Oosterscheldezeewater uit Yerseke aanprezen, werd er grondig gefronst. Dat komt: veel oester- en kreefthandelaren in het Zeeuwse dorp delen de achternaam met de auteur dezes, dus een nepotismeopzetje lag voor de hand. Maar het wás geen familie – helaas, overigens.

En nu is er dus een blik sardientjes van het Franse merk Perle des Dieux op mijn bureau en vervolgens op het aanrecht beland, dat smaakpapillen raakt waar andere ingeblikte sardienen nauwelijks bij kunnen. Iedere mening is per definitie gekleurd, maar er zijn er meer die dat vinden. Een Vlaams online magazine ter promotie van de Japanse keuken liet zeven foodies twintig verschillende blikjes testen – in Japan eten ze ook sardientjes uit blik, in katoenzaadolie, vandaar. Perle des Dieux kwam viermaal op nummer één en nog tweemaal in de top-3.

Nu is het met sardientjes uit blik net als met oesters: lastig te openen en de inhoud is het beste als je er niets aan doet. Maar dit is een kookrubriek, dus: Siciliaanse pasta met bliksardientjes.

Kook de spaghetti volgens de gebruiksaanwijzing in zout water. Rooster de pijnboompitten in een koekenpan en haal ze eruit. Doe nu in dezelfde pan een beetje olijfolie uit het sardienenblik en fruit hierin de fijn gehakte knoflookteen. Giet de visjes verder af, verwijder de ruggengraat, snij ze in grove stukken en voeg die aan de pan toe, evenals de rozijnen en de helft van een ingemaakte citroen. Van die ‘geconfijte’ citroen, van een Marokkaanse of Turkse winkel, verwijder je het vruchtvlees en snij je de schil in kleine stukjes. Laat alles onder af en toe omschudden 5 minuten garen op een zacht vuur. Voeg peper toe, proef en doe er, indien nodig, wat zout bij.

Meng dit alles nu met de pasta, voeg het sap van een halve – verse – citroen toe en wat gehakte koriander. Parmezaanse kaas kán, maar de smaken zijn al eigenlijk sterk genoeg.

Siciliaanse pasta

400 g spaghetti

1 blik sardientjes op olijfolie

twee el rozijnen

1 knoflookteen

handje pijnboompitten

bosje koriander

citroen

1 ingemaakte citroen

olijfolie

zout, peper

10 reacties op 'Ingeblikte parels van de goden'

S.F. van Hest

Wat een ròtbaan toch, kookschrijver! ;-)

Heb je geen emmers vol pruimen c.q. kweeperen, dan kom je wel om in de pretpakketten vol opportunistische nonsens.

Dat dilemma is weer goed voor een stuk, want ‘de media’ gaan tegenwoordig over ‘de media’.

Vis-uit-blik past daar prima tussen, al was ‘t maar als tegengas…

Hind

Koop je deze ingeblikte parels (Perle des Dieux) gewoon in de supermarkt? of moeten we daarvoor naar Parijs?

Dank en groet,

Menno Steketee

@ SF. En dan had ik ‘t nog niet eens over al die kookboeken. Er zit soms wat aardigs tussen, maar het gros is bij elkaar gegoogelde tekstmeuk.
@ Hind. Je kunt ze online bestellen, via hun facebook-pagina. Maar je komt ze ook wel in de winkel tegen… Effe zoeken.

Erik Albarda

Ik lees de Thuiskok rubriek altijd met veel plezier, maar het recept voor Siciliaanse Pasta lijkt nergens op. Over de pasta gaat een saus van olie, sardientjes, krenten, limoen, en pijnboompitten; de ingrediënten die door de Grieken werden meegebracht toen zij Scicilë bezetten. (Daar hebben we die mooie amphitheaters op Sicilië aan te danken, maar dat is iets anders). Geen knoflook en geen koriander.

menno

Toen ik jong (en mooi) was werden er thuis sardientjes gegeten van Philippe et Canaud. Bestaan niet meer, waarschijnlijk overgenomen en weggerommeld door John West of een andere giga-inblikker. Sinds die tijd van Philippe et Canaud heb ik nog geen sardientjes in blik gevonden die ons kunnen bekoren. Elke keer als ik weer een ander merk zie probeer ik of het er althans een beetje op lijkt maar helaas, “vroeger” was alles altijd beter en lekkerder.

menno

Geen John West, maar ik zie nog het volgende (een beetje off-topic):

De herkomst van de firma Philippe & Canaud
Uit de gegevens die door het departementaal archief zijn bewaard, blijkt dat de firma Philippe & Canaud in 1833 te Nantes werd opgericht. De beide firmanten CharlesGeorge Philippe en Henry Canaud gingen in dat jaar een vennootschap aan met de conservenfabriek van F. Bertrand, voorheen Maison Leydig et Bertrand. Vanaf 1841 werd de officiële firmanaam Philippe & Canaud gevoerd, zoals op het koperen plaatje van het gevonden sardineblikje staat vermeld.
Vele jaren later traden tot deze vennoot- schap toe de heren Julien Lechat, Gustave d’Allens en Arthur Benoit. Hun afstamme- lingen behorende tot de Bretonse adel, bezaten in 1960 nog het grootste aandelenpakket.
Nadat Philippe & Canaud in 1935 een naamloze vennootschap was geworden, ont- stond in de jaren daarna een zware concur- rentieslag met andere visconservenfabriekanten, die steeds verder gingen met hun fusies.
Omstreeks juli 1961 (de fa. Philippe & Canaud bestond toen bijna 130 jaar) werd een fusie aangegaan met `Établissement Béziers’, waarna de firmanaam Philippe & Canaud niet meer mocht worden gevoerd. Na nog een aantal fusies is de Franse vis conservenindustrie vrijwel geheel opgegegaan in de `Compagnie Industrielle Alimentaire C.I.N.A.L.’, die als een soort multinational kan worden beschouwd.

Hind

Beste Menno,
Ik heb ze gevonden! op internet althans. Je kunt er 5 blikjes voor 25 Euro krijgen als je ze op facebook bestelt: http://www.facebook.com/pages/La-Perle-des-Dieux-NL-Webwinkel/227409097351343 dus je hoeft er gelukkig niet helemaal naar Frankrijk voor ;)
Ik ga ze misschien van de zomer een keer proberen.

menno

Beste Hind, Dat zijn als ik het goed begrijp die Parels, niet de echte en enige originele Philippe & Canaud. Volgens bovengeciteerd stuk zijn die een fusie aangegaan met `Établissement Béziers’, waarna de firmanaam Philippe & Canaud niet meer mocht worden gevoerd. In feite is mijn zoektocht vruchteloos en kan ik alleen maar hopen dat ik ooit die smaak terugvind, maar ja herken ik die nog na 50 jaar…….

dirk

@ menno: -op zoek naar de verloren (smaken en) tijd-, daar zijn boeken over volgeschreven, het aardige is dat er overal in europa nog wel arken van de smaak bestaan, stichtingsgewijs, (ben net terug van eentje ergens in oostenrijk),slow food doet er ook aan (in NL leeft het niet zo), maar op de schappen vd supers is er om heel begrijpelijke redenen niets meer van terug te vinden.
heeft ook te maken met de opmars vd massa, hoed u voor henk en ingrid!

hcbouma

Ik geef dit recept een 7 min. Met drie kleine blikjes sardines van Ome Appie smaakte het best, maar er miste wat pit (rood pepertje?) en de vismassa mengde slecht met de spaghetti. En koriander met pasta…. ik heb mijn twijfels.