Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Überhip en heel, heel erg sexy

Het was aan het begin van de jaren 0 en vegetarisme werd nog gezien als het soort sektarische aberratie waarvan de eigentijdse mens zich zoveel mogelijk diende te distantiëren. Zo onhip was vegetarisch eten dat het culinaire tijdschrift Sla, ondanks hard werken door een dappere en creatieve redactie, roemloos ten onder ging aan het simpele feit dat er geen vlees en geen vis in voorkwam. Ik kan het weten, want ik schreef recepten en verhalen voor Sla.

Hoe het tij in 10 jaar kan keren. Laatst kocht ik het tweede nummer van een nieuwe, überhippe lifestyle glossy luisterend naar de naam Vega. Het is weliswaar geen kookblad – er staan om precies te zijn 3 recepten in – maar toch weet ik na het doorbladeren precies wat wij bij Sla destijds fout deden: we vergaten het woord sexy.

In Vega is alles en iedereen sexy. Georgina Verbaan die op de cover staat, is uiteraard sexy. Het verhaal van Leon Verdonschot over een veganistische stripclub in Amerika (‘tofu en tieten’) is behoorlijk sexy. De blote rug van Nicolette Kluijver (verkozen tot de meest sexy vegetariër van 2011) is gigasexy. En dan is er nog de boon, die volgens het blad nodig weer sexy moet worden.

Als Vega iets is, dan is het een oefening in hoe vaak je in een tijdschrift het woord sexy kunt gebruiken. (Vaker dan je denkt dus.) Maar ach, ieder z’n fixatie. Ik wens het blad een langer leven dan Sla. En intussen blijf ik gewoon een paar keer per week koken zonder vlees of vis, niet omdat het sexy is, maar omdat het zo opwindend lekker kan zijn.

Een ouwetje uit mijn Sla-tijd: sobasalade met Chinese broccoli, shiitakes en sushigember.

Sobanoedels, zwart sesamzaad en Chinese broccoli zijn verkrijgbaar bij Aziatische toko’s; voor de eerste twee kun je ook terecht bij veel natuurvoedingswinkels. Het zwarte sesamzaad is mooi, maar mag natuurlijk ook best wit zijn, en de Chinese broccoli kan eventueel vervangen door bimi of Hollandse broccoli. Het enige echt essentiële ingrediënt van deze salade vormt de soba, noedels gemaakt van boekweitmeel . Ze smaken een beetje notig en zijn op een of andere manier extra aangenaam wanneer je ze koud eet.

Kook de soba beetgaar, stort de noedels in een vergiet en spoel ze direct koud. Leg de broccoli en shiitakes in een stoommandje en stoom ze in een paar minuten beetgaar. Rooster het sesamzaad in een koekepan. Laat de gember uitlekken en vang het vocht op. Roer een dressing van het gembervocht, de limoensap, sojasaus, wasabi en beide soorten olie. Hussel soba, broccoli, shiitakes, gember en dressing luchtig door elkaar, verdeel over 2 borden en bestrooi met sesamzaad.

Eet met stokjes, da’s supersexy.

Sobasalade

Voor 2 personen:

200 g soba

250 g (Chinese) broccoli

100 g shiitakes

2 tl (zwart) sesamzaad

2 el sushigember

2 el limoensap

1 el Japanse sojasaus

1 tl wasabipasta

1 el zonnebloemolie

1 tl sesamolie

27 reacties op 'Überhip en heel, heel erg sexy'

S.F. van Hest

Tja, koop je een keer geen vlees, betaal je voor je Chinese broccoli meer dan €10 per kilo: meer dan voor goeie biefstuk bij de Turk!

Trouwens: zou men dit met stokjes eten, dan is dat pas ‘sexy’ als ook de broccoli en shiitake door de kok in ‘hapklare’ stukken zijn gesneden, zoals dat ‘heurt’ in de Japanse en Chinese keukens.

Het met stokjes naar binnen trachten werken van 25 centimeter lange stelen-met-groene-fledder of een hele shiitake-paddestoel is, tenzij men asperges en gehaktballen eten met stokjes ook opwindend vindt –in mijn optiek– beslist niét sexy.

Terzijde: ik miste Marjoleine’s rubriek afgelopen zaterdag.
Dankzij DeLuxe’s gastredacteur Leon de Winter heb ik droge matze gegeten!

Veronica Cramer

Juist, S.F van Hest, Marjolijne kan gewoon een dag af nemen? Niet dus. Je hebt een baan of niet.
Dit flut recept haalt het ook niet op mijn keukenkastje.
Omdat ik ver weg woon en nu en dan een recept wil proberen moet ik dat dan drukken. Dan krijg ik eerst de volle redactie van het NRC en kortom voor ik het recept op mijn keukenkastje kan plakken heb ik drie pagina’s die ik niet hoef. Dat papier gebruik ik dan
om mijn aguarellen en schetsen uit te proberen. Er gaat niets verloren.
Janneke Vreugdenhil, Doe eens iets echt moedigs.
Kinderen leren koken, van het kopen van de ingredienten tot het bereiden, het eten en het opruimen.

Marja de Rode

Wat is in vredesnaam een ‘veganistische stripclub’?
Een club waar veganisten zich aan bloot vlees mogen verlekkeren maar waar ze niet in mogen bijten?

Een club voor iedereen waar je mag genieten van bedekt vlees, dames/heren in een soort van boerka dus?

menno

@S.F.van Hest, Raar ik dacht Marjoleine wel hier gezien te hebben, maar nu inderdaad weg. Dat was onderlaatst ook al het geval. Is er sprake van sabotage gericht tegen Marjoleine? Nou ja staat toch in de papieren krant. Heb niets gezien over het eten van Matzes in dat vreselijke glimblad. Wat moet je er ook mee als je al drie Rolexen hebt.
@Veronica Cramer, Het ene recept is beter geslaagd dan het ander maar flut vind ik wel erg onaardig.
Wat printen van recepten betreft, klik op Reader in de adres balk en je krijgt het recept zonder achtergrond rumoer. Of selecteer het recept en doe een copy/paste in de tekstverwerker. Zoiets als dit uit bovenstaand recept:

Überhip en heel, heel erg sexy
door Janneke Vreugdenhil
Het was aan het begin van de jaren 0 en vegetarisme werd nog gezien als het soort sektarische aberratie enz.

S.F. van Hest

@menno
Dat heeft u zich verbeeld, helaas: MdeV was niet aanwezig.

Wel ‘de schrijver Leon de Winter’ en zijn vrouw Jessica Durlacher, (een schrijverin ofzo), een stel zelfingenomen eigenpijpers in den vreemde, die kennelijk ooit iets betekend hebben voor de Nederlandse litteratuur. (Dat moet in de tijd geweest zijn dat ik boeken las, want ik heb ‘t gemist.)

In ieder geval vond de redactie het een goed idee om de zorgvuldig opgebouwde ‘bladformule’ van het nog zo prille Lux-magazine is nu reeds overhoop te gooien en te vervangen door –monomane– eenzijdigheid, waardoor die formule –en het magazine– bij voorbaat al en bij dezen zeker mislukt zijn.

Verwacht binnenkort de stamppot van Hella de Jonge, de kat van Hanneke Groenteman, en de Nieuwe Vriend van dat mens van Palmen.
(Nog net voor de aankondiging van een prijsverdubbeling, gevolgd door fusienieuws en een einde van een tijdprk, plus natuurlijk de bonus van minimaal 1.2 mio van die Vertrekkende Belg. The future is stupid.)

On topic, @ Veronica:
Los van die broccoli en zelfgebreide noedels is het de dressing een universele Japanse, en best erg lekker, op en over van alles. (Alleen moet je dat zelf uit ‘t recept peuteren: vergeet die kinderen. Sowieso, maar zeker wat uw suggesties voor ‘les van Janneke’ aangaan.

Vreugdenhil weet eten wel vaker wat onbeholpen te brengen –ik zou niet graag bij haar aanschuiven, dat terzijde– en bovendien is de frasering “Een ouwetje uit mijn Sla-tijd” is eerder een afknapper dan een aanbeveling.

Echter we moeten het er mee doen!
Morgen weer en nieuw recept, (ik eet altijd lekker, dat van die matzes was een witz) en bovendien: op Next.nl heeft Janneke juist fáns: en daar gaat het toch om. Ofzo.

Jos v. Wolput, Hangzhou

Wat moet ik mij voorstellen bij ‘Chinese broccoli’?
Hier in China ziet de broccoli er net zo uit en smaakt hetzelfde als in Nederland.
En noedels met stokjes eten gaat gepaard met veel geslurp, niet echt sexy!

Leonard

Nou, Nou, Dat was lekker smullen …….

Anne-Riet de Boer

Zo, dat is wat mij betreft weer een rondje niet respectvolle commentaargeving. Met het risico dat ik onder de fans geschaard word. Dat mag overigens.

Lisa

Ik sluit me bij de opmerking van Anne-Riet aan. Ik beschouw mij als een echte Janneke-fan. Menno en Roos kunnen bij mij ook niet stuk en de anderen vind ik de ene keer beter dan de andere, heeft niet iedereen zo zijn of haar voorkeur? Ik lees overigens dagelijks NRC Handelsblad en ben een trouwe bezoeker van http://www.nrc.nl.

Lisa

@ Jos v. Wolput:
Volgens mij wordt met Chinese broccoli gailan bedoeld, dat smaakt wat zoeter en ziet er anders uit. Het is wel familie van de gewone broccoli. Zie:
http://www.aziatische-ingredienten.nl/gai-lan/

Volgens mijn Chinese leraar heet ‘gewone’ broccoli in China “xilanhua” (西兰花), dat betekent zoiets als westerse orchidee! Ik vind de Chinese broccoli heerlijk, maar (in Nederlandse toko’s in ieder geval) behoorlijk duur.

Robin

Die Chinezen zweren bij gai-lan uit China, vandaar die hoge prijs, maar volgens mij wordt het steeds meer ook verbouwd in Nederland. Ik ben alleen bang dat men er dan soms nog steeds de “invliegprijs” voor vraagt!

Maar gailan (Chinese broccoli dus ja) heb ik ondertussen ook wel gespot voor 4,95 per kilo. Best okay toch, voor zo’n lekkere groente?

Btw, op mijn site Aziatische-ingredienten.nl
staan behalve het limoensap en de zonnebloemolie alle ingrediënten uitgebreid toegelicht.
*spammerdespam* ;-)

dirk

ja die hoge prijs voor gailan,terwijl er al zoveel aziatisch in NLse kassen verbouwd wordt en goedkoop op de schappen ligt, maar pas op, de bimi (is recent japans, dus niet chinees, beschermd kweekproduct,kruising gailan en broccoli) wordt ingevlogen uit Kenya (net als boontjes en bloemen, is veel arbeid voor nodig)en de echte gailan komt denk ik vanwege die prijs nog steeds helemaal uit china, grappig dat ze die daar zelf niet meer kennen (zie Jos uit Hangzhou), zou het kunnen dat de uithuizige chinees die onlangs ontdekt heeft?

Robin

Nee joh, Jos weet gewoon niet dat we gai-lan Chinese broccoli noemen. Gailan is denk ik een van de meest geserveerde groenten in China. Kun je vrijwel in elk restaurant bestellen.

dirk

@ Lisa: grappig dat je die karakters op je masjien kan typen, die laatste, hua, staat gewoon voor ,dat ik weet, die tweede, lan, zit ook in het chinees voor “ho-lan”, holland dus,vraag je leraar eens wat dat -lan- eigenlijk betekent, choi van chapchoi en paksoi staat voor groente of kool, weet ik van mijn taalgidsje.

dirk

@ lisa: -hua- staat gewoon voor -bloem-, dat ik weet

dirk

@ robin: ja misschien is die jos geen grote groente-eter en -kenner,immers, wat de boer niet kent….., en dus kailan nog altijd wel de doodgewone boerenkool van dat immense continent. volgens mij staat het niet eens op chinese menukaarten hier, en toch wordt het door bijna elke chinees erbij besteld, naast de kommetjes thee!

Lisa

@Dirk
西= westen/westers 兰花= orchidee (花 betekent inderdaad bloem). Nederland (of Holland)= 荷兰. Dit is een fonetische transcriptie (helan) en heeft dus weinig met de betekenis te maken. “lan” in Chinese broccoli, gailan (芥蓝) wordt anders geschreven dan “lan” in “xilanhua” (西兰花). Verdere uitleg lijkt me niet helemaal thuis horen op dit forum, zie bijv. dit online woordenboek:http://www.mdbg.net

Claudia

Ik heb het recept met groene asperges i.p.v. gailan bereid en met volkoren spaghetti bij gebrek aan soba. Met wat extra dressing erbij was het een lekker lunchgerecht.

dirk

lisa, je hebt gelijk, dit is geen taalforum, maar oude reacties als deze worden toch bijna nooit meer gelezen of aangevuld door kooklustigen, dus kan het dan weer wel
ik zal dus in de bieb moeten opzoekn wat dat phonetische teken voor lan eigenlijk betekent, kom ik wel achter, het is in ieder geval geen kool. kailan, gailan of jielan voor chinese broccoli wordt in chinees (ook)geschreven als: eerste karakter als in jouw gailan (grastekentje met dat huisje eronder) en als tweede karakter, dat voor -lan-, dus de drie horizontaaltjes. Sandwich schrijven ze ook als -san-(fonetisch dus, maar qua betekenis drie) met nog iets erachter.aan hoe chinezen hun groentes en vruchten optekenen (watermeloen, tomaat) allebei beginnend met -xi-, westers, kun je zien of het origineel of import is, dat interesseert me (sinds kort) wel, ook vakmatig.

S.F. van Hest

芥兰 is de gesimplificeerde, deels fonetische schrijfwijze van het traditionele 芥蘭, ‘kai-lan’.

芥 staat voor ‘mosterd’ en 蘭 betekent ‘orchidee’: de plant/groente wordt dus ‘mosterd-orchidee’ genoemd.

Interessant is dat mosterd, evenals broccoli en deze ‘kai-lan’, allemaal tot de familie der Brassica (kool) behoren, de grootste groentenfamilie die we kennen. (En zelfs mosterd wordt tegenwoordig ook als kiemgroente gegeten.)

Zou er geen ‘International Brassica Cookbook’ bestaan?
Vast te dik om praktisch te zijn.

dirk

bedankt es ef, ik word tureluurs, de 3 karakters van lisa voor broccoli betekent dus eigenlijk -mosterd orchidee bloem- en haar chinees voor kailan is weer andere variant, ik vond dank zij haar woordenboekje (hoe schudden jullie die karakters toch uit je mouw?) wel 5 omschrijvingen (karaktermatig) voor westerse broccoli, inderdaad, tijd voor een chinees koolboek,en daarnaast steenkoolboek want dat stoken ze daar nog steeds in grote hoeveelheden op.

dirk

xi-lan-hua, letterlijk dus: westerse orchidee-bloem, wel heel dichterlijke vertaling voor zo’n simpele groente in plastic. maar haalt het weer niet bij -huasheng-,= bloem-geluk voor de gewone apenoot!

S.F. van Hest

@ dirk

Die karakters kreeg ik meegeleverd bij m’n computer: die is in China gemaakt, ik denk vandaar.

Overigens denk ik niet dat men in China bij de groenteboer zulke poëtische overwegingen heeft als u!
Zelf sta ik in ieder geval ook niet dagelijks stil bij het feit dat een bloemkool eigenlijk een koolbloem is en een spruitje inderdaad een koolspruit.

‘Hua sheng’ (花生) is inderdaad gewoon een pinda, maar ik denk dat met ‘sheng’ eerder ‘leven’ of ‘geboorte’ wordt bedoeld, hoe prachtig uw interpretatie ook is.

De pinda is immers een peulvrucht; een boon, of erwt. Een heel bijzondere: de bloemen buigen zich naar de aarde, om onder de grond de peulen te vormen, met daarin de zaden –pinda’s–, het leven van de nieuwe bloem.

Chinese botanici kozen denkelijk ooit voor een omschrijvende naam, vergelijkbaar met onze ‘aardnoot’ of het Engelse ‘erwtnoot’, peanut.

Lestens: ook voor de door u gesuggereerde steenkool heb ik denk ik wel een recept, of althans bereiding: met pindasaus!
Want daarvan wordt wel gezegd dat je er zelfs een baksteen lekker mee kunt maken, en als het ook met bloemkool lukt –zie ‘Lief voor een Vega– zou dat dus met steenkool ook moeten werken…
(Of was het nou mayonaise?!)

Piet

Volgens de antropoloog Gerardo Reichel-Dolmatoff is de pinda (Arachis hypogaea) gedomesticeerd in Colombia, in het bovenstroomse gebied van de Magdalena rivier, waar later de buitengewone San Augustin cultuur ontstond

dirk

@ es ef en piet: henk m. deed ooit eens een ingenieursproef met pinda, ik herinner mij nog dat hij met zijn neus in de botergele vlinderbloemetjes dook en later de rijpe peultjes/nootjes uit de aarde opdielf, ik zit hier nu in de bieb om dat sheng nog eens op te zoeken, idd, is gewoon leven of produktieve kracht. dank u. (aardappel stond er ook in, tudou, aardboon dus eigenlijk, nooit te oud om iets op te steken!)

menno

@S.F.vanHest, Deze week weer geen Marjoleine de Vos, d.w.z. een vraag zoals die in de linker kolom van de papieren krant staat wordt weergegeven.
Ik heb onder haar antwoord gereclameerd. Ik roep U allen graag op ook stampij te maken. Zie De Thuiskok http://www.nrc.nl/thuiskok/2012/04/28/zijn-er-nog-echte-vanillestokjes-te-koop-ze-zijn-vaak-zo-klein-en-droog/
Hoewel, mijn commentaar is nog niet verschenen. Misschien afgekeurd?

Miriam Barendsen

sexy of niet, vegetarisch eten is een uitdaging en zo ontzettend lekker, dat je nooit meer vlees wil eten.
Das mooi