Een wuft knapje in de mond

Sinds vorig jaar is België ’s werelds grootste producent van aardappelproducten. Wie, net als ik, voor 31,5 procent Belgisch bloed heeft, is vervuld met trots. Maar wie, net als ik, ook voor 68,5 procent op Nederlands bloed teert, doet het toch een beetje pijn dat de koppositie ten koste van Nederland is gegaan. Aardappelproducten zijn de schijfjes, balletjes, frietjes, kroketjes en andere aardappelwaar die tegenwoordig in zo ruime mate in de koelvers- en diepvrieskasten van de supermarkt liggen. West-Europeanen eten inmiddels meer aardappelproducten dan verse aardappelen. Onze aardappelconsumptie verminderde gestaag, maar daar is een lichte kentering in gekomen. Ze is in de laatste jaren zelfs wat toegenomen. Daar krijgt de crisis de schuld van, maar ook het herwonnen aanzien van de aardappel. Zo blijkt een promotieactie als Power to the pieper toch effect te hebben.

We eten in de lage landen meer aardappels dan in Frankrijk, maar veel minder dan in landen als Polen en Letland, waar ze per persoon meer dan 125 kilo per jaar wegwerken. Zulke Oost-Europese uitslagen hadden wij ook in de jaren vijftig. En dat waren nog eigen bereidingen.

Het kookschriftje van mijn Brusselse oudtante Germaine maakt melding van onder meer aardappelgratin, aardappelgalettes en stoemp met sjalotten. De verrukkelijke dauphineaardappelen, niet te verwarren met de gratin dauphinois, die je in Belgische restaurants nog steeds vaak bij wild of rundvlees krijgt, zijn me te Frans voor deze gelegenheid. Bij de ‘aardappel met grijze garnalen’ gaan de gedachten wel meteen uit naar een kloeke polderaardappel uit de vette West-Vlaamse klei, gevuld met garnalen uit Oostduinkerke. De zalmeitjes zijn stilistisch mogelijk wat te wuft voor dit recept, maar ze zorgen wel voor een aantrekkelijk hartig knapje in de mond.

Het is een machtig gerecht – oudtante Germaine was behalve met een stevig postuur en een pront gemoed gezegend met een gezonde appetijt, al vinden we het nu eerder een lunchgerecht dan een voorgerecht.

Boen de aardappel schoon. Prik wat gaatjes in de schil en kook de aardappel gaar. Laat de slagroom op laag vuur tot de helft inkoken. Snijd de aardappel overlangs middendoor. Hol de beide helften uit met een bolletjessteker of een theelepel tot ongeveer een halve centimeter van de schil. Maak het aardappelkruim fijn met een vork. Meng er de boter door en breng de puree op smaak met peper, zout en nootmuskaat. Vul de aardappelhelften met de puree en houd ze warm. Breng de ingekookte room op smaak met peper en zout. Verwarm de garnalen even mee in de saus. Laat ze vooral niet meer koken, anders worden de garnalen taai.

Leg op elk bord een halve aardappel. Verdeel de garnalen met de saus erover. Bestrooi ze met fijngeknipte bieslook en garneer ze eventueel met zalmeitjes. Daar kan geen ‘aardappelproduct’ tegenop, zelfs niet uit België.

Garnalenpieper

Voor 2 personen:

100 g gepelde Noordzeegarnalen

1,25 dl slagroom

1 kloeke aardappel

20 g boter

peper, zout

nootmuskaat

1 el fijngeknipte bieslook

eventueel: zalmeitjes