Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

De Turkse super: een rondleiding

door


De Turkse supermarkt is groentenwinkel en kruidenier tegelijk. Het is een winkelvorm die niet alleen de concurrentie van de supermarkten weet te weerstaan, maar ook de terugkeer van de aloude buurtwinkel belichaamt. Bovendien zit ‘de Turk’ met zijn prijzen op het niveau van de markt waar, zoals bekend , de gulden een daalder waard is. Om die verouderde rekensom te doorgronden hoef je alleen maar het bruidsboeket van verse platte peterselie dat de Turkse super voor een euro verkoopt te vergelijken met de drie armetierige, ingevlogen steeltjes treurnis in een plastic sarcofaagje dat de supermarkt ons voor hetzelfde doel en hetzelfde geld wenst aan te smeren. Maar er is meer, veel meer. In de Turkse super kun je inmiddels ook terecht voor kardoen, schorseneer, pastinaak en alle andere vergeten groenten plus gedroogde peulvruchten, tal van slasoorten, letterlijk alle kruiden, zuivel en vlees. Marianne Meijerink schreef een gids met de zelfverklarende titel Dat koop je bij de Turk, die ons wegwijs maakt in die overvloed. Ik ging even mee winkelen bij haar ‘eigen Turk’ en trachtte haar informatiestroom tijdens de rondleiding op video vast te leggen. De bedoeling was dat Marianne aansluitend een gerecht zou maken van de boodschappen, maar dan was het epos wel heel erg lang geworden. Het gerecht (gevulde jonge artisjokken) houdt u dus voor aanstaande zaterdag -in dit theater- te goed.

Geplaatst in:
Discount
Gastronomie
Vlees
Lees meer over:
Dat koop je bij de Turk
Marianne Meijerink
Turkse supermarkt

17 reacties op 'De Turkse super: een rondleiding'

P. Plugge

Hoe ontzettend waar! De winkeltjes zijn goedkoop, hebben verse producten in huis en de mensen zijn vriendelijk. Halalvlees is overigens superieur aan het vochtrijke supermarktvlees en sommige producten bouwen werkelijk een feestje op je tong. Sucuck, Pul Biber, huisgemaakte rijstpudding en het bekende turkse brood zijn daar voorbeeld van. Het brood is heerlijk met wat sla, jonge schapenkaas en wat versgemalen zwarte peper en verse bladpeterselie. Laatst was ik in zo’n winkeltje in R’dam Zuid en bleek bij afrekenen dat de pin een storing had. ‘Dan betaalt u morgen toch gewoon’ merkte de verkoper daarop zonder enige aarzeling op. De multiculture samenleving mag dan volgens sommigen mislukt zijn maar als ik dat dan hoor moet ik aan een oude hollandse spreuk denken: liefde gaat door de maag. Hoe ontzettend waar.

P. Plugge

Hoe ontzettend waar! De winkeltjes zijn goedkoop, hebben verse producten in huis en de mensen zijn vriendelijk. Halalvlees is overigens superieur aan het vochtrijke supermarktvlees en sommige producten bouwen werkelijk een feestje op je tong. Sucuck, Pul Biber, huisgemaakte rijstpudding en het bekende turkse brood zijn daar voorbeeld van. Het brood is heerlijk met wat sla, jonge schapenkaas en wat versgemalen zwarte peper en verse bladpeterselie. Laatst was ik in zo’n winkeltje in R’dam Zuid en bleek bij afrekenen dat de pin een storing had. ‘Dan betaalt u morgen toch gewoon’ merkte de verkoper daarop zonder enige aarzeling op. De multiculture samenleving mag dan volgens sommigen mislukt zijn maar als ik dat dan hoor moet ik aan een oude hollandse spreuk denken: liefde gaat door de maag. Hoe ontzettend waar.

ennys

Wat mooi, dat de ‘Turk’ eindelijk erkenning krijgt, in de vorm van zo’n (op het oog) leuk boekje! Ik woon zelf sinds enige tijd in Frankrijk, en mis mijn eigen ‘Turk’ (de Pers in Utrecht, die een Iraniër is…) node! Olijven zijn op de Franse markt nog wel aan te komen, maar probeer maar eens een bos platte peterselie, munt of koriander te vinden, een bakje zatar of ras-el-hanout, of ingemaakte citroenen! De ‘Turk’ is voor mij een onmisbare winkel geworden, en hoewel de Franse markt ook fantastisch is, met alle lokaal geproduceerde verse producten die je er vindt (brood van een kwaliteit die in nederland niet eens verkocht màg worden, want zonder conserveermiddelen), begin je zo aan het einde van de winter wel zelf een beetje in een kool of aardappel te vernderen…
Nee, dan de minikomkommers van de Turk, heerlijk in een salade met romatomaatjes en verse paprika, een beetje sesamzaad erover, olijfolie en citroensap…Ik krijg trek van dit onderwerp. Is het al lunchtijd?

M. Hazelhorst

Wat een leuke reportage en een goede manier om eens aandacht te vestigen op het fantastische assortiment dat deze winkels vaak hebben! Hoewel niet alle winkels even goed gesorteerd zijn – ik vind het vooral belangrijk om op te letten hoe goed een winkel bezocht wordt, sommige winkeltjes met weinig klanten hebben producten wel erg lang op het schap staan, letten op de houdbaarheidsdatum dus. Bovendien is niet alles even goedkoop, het prijsverschil merk je volgens mij vooral bij fruit en groente.

Het verschil zit hem voor mij met name in het assortiment. Deze winkels zijn inderdaad onovertroffen voor kruiden, groente en fruit (vijgen! granaatappels!) en pasta, rijst, peulvruchten, noten et cetera. “Mijn” Turkse winkel heeft heerlijke hummus, gemarineerde olijven en baba ghanoush. Turkse yoghurt in grote emmers is ook heerlijk. De meeste enthousiaste koks weten deze winkels vast al te vinden maar ik hoop dat dit enthousiaste filmpje meer mensen overtuigt om een kijkje te gaan nemen.

M. Hazelhorst

Wat een leuke reportage en een goede manier om eens aandacht te vestigen op het fantastische assortiment dat deze winkels vaak hebben! Hoewel niet alle winkels even goed gesorteerd zijn – ik vind het vooral belangrijk om op te letten hoe goed een winkel bezocht wordt, sommige winkeltjes met weinig klanten hebben producten wel erg lang op het schap staan, letten op de houdbaarheidsdatum dus. Bovendien is niet alles even goedkoop, het prijsverschil merk je volgens mij vooral bij fruit en groente.

Het verschil zit hem voor mij met name in het assortiment. Deze winkels zijn inderdaad onovertroffen voor kruiden, groente en fruit (vijgen! granaatappels!) en pasta, rijst, peulvruchten, noten et cetera. “Mijn” Turkse winkel heeft heerlijke hummus, gemarineerde olijven en baba ghanoush. Turkse yoghurt in grote emmers is ook heerlijk. De meeste enthousiaste koks weten deze winkels vast al te vinden maar ik hoop dat dit enthousiaste filmpje meer mensen overtuigt om een kijkje te gaan nemen.

Siri Nygårds

Leuke reportage, krijg je trek van! Maar om even betweterig te zeuren: aardpeer is géén familie van kardoen en artisjok. Misschien is Marianne op het verkeerde been gezet door de Engelse naam van de aardpeer: Jerusalem artichoke, een verbastering van het Italiaanse girasole – zonnebloem. En dat is dan ook wat het is.

Marianne Meijerink

Siri heeft helemaal gelijk! Aardpeer en artisjok zijn qua smaak misschien wel familie, maar daar houdt het mee op. De aardpeer komt volgens Harold McGee uit de familie van de sla. Zo staat het ook in mijn boek (gelukkig). Het zal wel de opnamestress geweest zijn…

Marianne Meijerink

Siri heeft helemaal gelijk! Aardpeer en artisjok zijn qua smaak misschien wel familie, maar daar houdt het mee op. De aardpeer komt volgens Harold McGee uit de familie van de sla. Zo staat het ook in mijn boek (gelukkig). Het zal wel de opnamestress geweest zijn…

Fred Hartman

Ja, klinkt leuk allemaal. Je kunt bij onze lokale Turk welliswaar de champignons ongeveer per stuk kopen en de Griekse feta per kilo maar het prijsniveau is al jaren aangepast aan dat van AH een eindje verderop. De eigenaar is echt niet gek.
Alleen insiders weten dat hij één of twee runderachterpoten bij de vleesgroothandel haalt en als niemand de haas (ossenhaas à 1,5 kilo) koopt dat die haas gewoon door de gehakt wordt gewerk. Ook hier is de prijs meer dan verdubbeld, de afgelopen jaren. En verder is het zijn steeds wisselende ‘slager’ nog niet gelukt mooie gelijkmatige lamskoteletten of -zadels te snijden.
Desondanks – dolblijk met de ‘Turk’

M. Janson

Ik zou voor eens en altijd het fenomeen ”turkse peterselie” uit de wereld willen.

Ooit toen ik klein was en iets groter werd moest je bij de groenteboer (die had je toen nog) even goed opletten of proeven want je had petersie en selderij.
En die zagen er bijna identiek uit.
Lang voor de turken en marokanen naar Nederland kwamen. De eerste italianen waren net gearriveerd en een ijszaak begonnen.
Maar ineens blijkt de platte peterselie vervangen voor de krulpeterselie. Die is gemakkelijker te telen. En door de krulpeterselie lag er ineens heel decoratief een toefje peterselie op je bord.

Dus het is GEEN Turkse peterselie. Wel is het dankzij de Turken weer terug. Waarvoor mijn zeer hartelijke dank.

M. Janson

Ik zou voor eens en altijd het fenomeen ”turkse peterselie” uit de wereld willen.

Ooit toen ik klein was en iets groter werd moest je bij de groenteboer (die had je toen nog) even goed opletten of proeven want je had petersie en selderij.
En die zagen er bijna identiek uit.
Lang voor de turken en marokanen naar Nederland kwamen. De eerste italianen waren net gearriveerd en een ijszaak begonnen.
Maar ineens blijkt de platte peterselie vervangen voor de krulpeterselie. Die is gemakkelijker te telen. En door de krulpeterselie lag er ineens heel decoratief een toefje peterselie op je bord.

Dus het is GEEN Turkse peterselie. Wel is het dankzij de Turken weer terug. Waarvoor mijn zeer hartelijke dank.

M. Janson

Voor de info ik ben geen 100 maar pas op de helft daarvan.

Janny

“Mijn” Turk zit in Turkije. Met het boek van Marianne in de hand loop ik door de supermarkt en sjouw ermee de markt over. Kom elke keer weer ingredienten tegen die ik niet ken en probeer met het boek en door vragen er achter te komen wat ik waarvoor het beste kan gebruiken. Tevens krijg ik met dit boek veel aanspraak met de lokale bevolking. In de koffer gaan ook een paar Turkse kookboeken mee en ik voel me na 3 weken eigenlijk een beetje een Turkse.

Janny

“Mijn” Turk zit in Turkije. Met het boek van Marianne in de hand loop ik door de supermarkt en sjouw ermee de markt over. Kom elke keer weer ingredienten tegen die ik niet ken en probeer met het boek en door vragen er achter te komen wat ik waarvoor het beste kan gebruiken. Tevens krijg ik met dit boek veel aanspraak met de lokale bevolking. In de koffer gaan ook een paar Turkse kookboeken mee en ik voel me na 3 weken eigenlijk een beetje een Turkse.

Marianne Meijerink

Wat een interessant verhaal van M.Janson over de peterselie. Zo is het ook met veel ‘vergeten groenten’ gegaan en is de snijbiet weer terug, de schorseneer, de raapjes…. Over peterselie: mijn Turk heeft twee soorten platte peterselie, een fijne en een grove soort. De laatste lijkt erg op selderij en noemt hij ‘Turks’, wellicht omdat het de variant is die Turken vooral gebruiken. Hij heeft ook een fijnere soort en die noemt hij ‘Marokkaans’. De Turkse is het sterkst van smaak. Volgens mij bestaan er heel veel soorten peterselie. Ik heb in mijn tuin bijvoorbeeld een platte soort met fijne, wat gevederde blaadjes (een beetje als kervel) die heel aromatisch is. Die gebruik ik eigenlijk het liefst.

M. Janson

Hoe kan een turk nou weten wat wij hier hadden/hebben.
Een nederlander weet ‘t vaak al niet.
Maar veel vergeten groenten zijn om kweektechnische redenen verdwenen.

Leuk is de blog van Lizet Kruyff
http://landentuinbouw.spinazieacademie.nl/

En wat dacht je van aardbeien.
Wie weet welk ras aardbei je eet?
Appels en peren daar weten de meesten nog wel dat ze een bepaald soort eten.
Olijven heb je ook in soorten en rassen en dus smaken.

M. Janson

Hoe kan een turk nou weten wat wij hier hadden/hebben.
Een nederlander weet ‘t vaak al niet.
Maar veel vergeten groenten zijn om kweektechnische redenen verdwenen.

Leuk is de blog van Lizet Kruyff
http://landentuinbouw.spinazieacademie.nl/

En wat dacht je van aardbeien.
Wie weet welk ras aardbei je eet?
Appels en peren daar weten de meesten nog wel dat ze een bepaald soort eten.
Olijven heb je ook in soorten en rassen en dus smaken.