Een gezonde Italiaanse borrelhap

In plaats van bitterballen, toastjes met paté, brood met tapenade, blokjes worst en kaas, chips en nootjes, tapas, antipasti, mezze, smørrebrød, dimsum en al die andere borrelhappen die zo af en toe helemaal in zijn en dan weer hartstikke uit en die we, hoe heerlijk ook, nu inmiddels wel kennen, zou u uw gasten ook eens kunnen verrassen met een farinata.

Een farinata is een grote pannenkoek gemaakt van kikkererwtenmeel, water, olijfolie, zout en zwarte peper. Hoe eenvoudig dat ook klinkt, zo’n stuk warme, hartige kikkererwtenpizza smaakt werkelijk geweldig bij een glas rode wijn aan het einde van de middag. In de buurt van Genua, waar de farinata vandaan komt, en langs de hele Ligurische kust wordt hij gebakken in een houtoven en gaat er vaak rozemarijn door het beslag. In Nice en aan de Côte d’Azur heet dezelfde koek socca. En aan de overkant van de Middellandse zee, in Algerije, wordt hij karantita genoemd en gekruid met komijn.

U heeft een flinke ijzeren koekenpan nodig met een doorsnede van ongeveer 30 centimeter, of, indien zo’n pan niet met steel en al in uw oven past, 2 kleinere koekenpannen. Kikkererwtenmeel is te koop bij natuurwinkels en (soms onder de naam besanmeel) bij mediterrane en tropische winkels. Let op de houdbaarheidsdatum, want het meel wordt snel ranzig. En wees, tot slot, vooral niet te zuinig met peper; die mag bij de eerste hap best een beetje in de neus bijten.

Zeef het kikkererwtenmeel boven een kom. Voeg 1 theelepel zout toe en klop er met een garde, beetje bij beetje, ongeveer 300 ml handwarm water door, tot een glad, yoghurtdik beslag ontstaat. Roer er 2 eetlepels olijfolie door, dek af met plastic folie en laat minimaal 2 uur (maar een halve dag mag ook) bij kamertemperatuur rusten. Verwarm de oven voor op 230 graden. Zet een grote ijzeren koekenpan in de oven en laat die gloeiend heet worden. Haal de pan (voorzichtig!) uit de oven en schenk er een scheut olijfolie in. Zet de pan terug in de oven en laat de olie heet worden. Verwijder met een lepel het schuimlaagje dat zich op het kikkererwtenbeslag heeft gevormd en roer het beslag nogmaals door. Haal de pan opnieuw uit de oven en schenk het beslag erin. Besprenkel met nog een klein straaltje olijfolie en bestrooi met rozemarijn. Bak een grote farinata in 20-25 minuten gaar, een kleine iets korter. Het midden mag nog een tikje meegeven wanneer je hem lichtjes indrukt met een wijsvinger. En het is de bedoeling dat de bovenkant van de koek zwarte spikkels vertoont. Als dat niet zo is, schuif hem dan nog even onder de ovengrill. Maal royaal peper over de farinata, zet hem in de pan op tafel, snijd in punten, geef iedereen een servet en tast toe.

Thuiskok heeft vijf auteurs: Janneke Vreugdenhil (ma),Menno Steketee (di),Roos Ouwehand (woe), Joël Broekaert (do) en Joep Habets (vrij).

In de bijlage Lux schrijftMarjoleine de Vos elke zaterdag een rubriek over eten.

Farinata

Voor 8 punten:

250 g kikkererwtenmeel

4 - 5 el olijfolie

2 el verse rozemarijnnaaldjes, grof gehakt

13 reacties op 'Een gezonde Italiaanse borrelhap'

Sander

Mmm. Beetje lastig lijkt mij met een gloeiende pan van 30 cm doorsnee in de oven, en daar het beslag in gieten. 30 cm is best behoorlijk. Ik vraag mij af of dat de eigenaar van de gemiddelde combi-oven (nooit doen) gaat lukken….

janneke Vreugdenhil

Beste Sander, ik zie nu dat er iets is weggevallen in het recept. Namelijk dat je de farinata ook in 2 kleinere koekenpannen kunt bakken. In dat geval zijn 15 – 20 minuten voldoende.

marja van beek

Ja, ik vind het wel een leuke optie. Iets totaal anders dan de standaardhapjes. wat drinken we er bij trouwens?

Paul

Zou je hiervoor ook een lage taart/quiche-vorm voor kunnen gebruiken?

yvon straatsburg

Kan het dat bij de ingrediënten een theelepel zout is
weggevallen ?
Groeten, Yvon

K Tjoelker

Leuk recept, een soort variant op de falafel. Maar: waarom een ijzeren koekenpan? Geanodiseerd alluminium moet ook kunnen, en zelfs RVS (maar geleidt minder goed). Of mag geanodiseerd alluminium sowieso niet meer in Nederland? Verder moet die pan dus wel hittebestendige handvaten hebben. En 230 graden, dat is boven het rookpunt van olijfolie: een beetje te heet dus.

S. Dijkstra

Als je olijfolie tot die temperatuur verhit valt het uiteen in allerlei ziekteverwekkende stoffen.

janneke Vreugdenhil

In Ligurie wordt farinata gebakken in koperen pannen, die zijn dus echt ideaal. Ik heb er geen, maar zweer bij plaatstalen koekenpannen. Misschien had ik die term moeten gebruiken in plaats van ijzer. Het kan ook in RVS, maar dat bakt eerder aan.

Corneel

Ha Janneke. Heb net het beslag gemaakt en vraag me af of de verhoudingen wel kloppen. Met 250gr kikkererwtenmeel (Garam Flour) heb ik aan ~350ml water meer dan genoeg voor een juiste dikte. Klopt dit?

Dino

Maar nou mis ik toch je reactie op het olijfolie hittepunt

janneke Vreugdenhil

Beste lezers, er is iets vreselijk mis gegaan bij dit recept, zoals het gisteren in de krant stond. Corneel heeft helemaal gelijk dat de verhoudingen niet kloppen. Er had moeten staan: 300 ml water. Soms word je tijdelijk blind voor je eigen typefouten, mea culpa. Ik heb eea inmiddels verbeterd in de tekst hierboven. Hoop dat jullie het nog steeds durven proberen, want echt, zo’n farinata is erg lekker.

janneke Vreugdenhil

Dino, wellicht heb je gelijk wat die olijfolie betreft. Maar hij wordt, ook in Italie, nu eenmaal op deze manier gebakken. Dat woordje ‘gezonde’ in de kop van dit stuk is, voor de goede orde, niet van mij maar van de eindredactie.

janneke Vreugdenhil

@yvon De theelepel zout staat gewoon in de tekst vermeld. Net als peper zet ik die nooit in de ingredientenlijst.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief