Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Een prijswinnende wereldsnack

door

Deze week heb ik me in de supermarkt staan vergapen bij het schap vol ‘maaltijddozen’. Vroeger had je alleen mixjes voor macaroni en spaghetti, maar tegenwoordig kan de consument die iets exotisch op tafel wil zetten, kiezen uit allerlei ‘wereldgerechten’, van beef Chimichurri tot kip Jambalaya. Zelf ben ik te verwend voor instant maaltijden. Wie eenmaal een eenvoudig, doch voedzaam tomatensausje heeft gemaakt voor over de pasta, haalt voor altijd de neus op voor zo’n potje voorgekruide, écht Italiaanse spaghettisaus. Maar kennelijk is er een markt voor, want de schappen puilen uit.

Mijn blik viel op een Grieks ‘wereldgerecht’, waardoor ik terugdacht aan een tienervakantie op Kreta. Eten stond toen ik zeventien was niet hoog op de prioriteitenlijst, maar tussen het geflirt en de sigaretten door, at ik dagelijks een ‘souvlaki pita’, een broodje gevuld met vlees, sla, tzatziki en een flinke dot frieten. Vreemd dat deze wereldsnack zich niet heeft weten te manifesteren tussen de shoarma en de hamburgers, want de combinatie van gegrild vlees, rauwe ui en de frisse tzatziki is prijswinnend. Dralend bij dat supermarktschap had ik de smaak (letterlijk) te pakken en dus zat er niets anders op dan thuis iets dergelijks in elkaar te flansen.

Souvlaki betekent simpelweg ‘spiesje’. Je kunt ze maken van allerlei soorten vlees, ik gebruikte kip, maar lamsvlees of varkensvlees kan ook. Snij het vlees in kleine blokjes en marineer deze een paar uur in een flinke scheut olijfolie, een eetlepel gedroogde- en wat verse oregano, twee fijngesneden knoflooktenen, het sap van een citroen en zout. Rijg de blokjes aan een paar satéprikkers en bak ze in een goed hete grillpan of op de barbecue een paar minuten aan beide kanten. Ik maakte er preikoekjes bij uit het onvolprezen Plenty! van Yotam Ottolenghi. Wie deze goddelijke koekjes ook wil maken en het boek nog niet heeft gekocht: het recept zwerft over het internet. Het sausje dat bij deze leek fritters hoort, smaakt ook erg goed bij het vlees.

Meng hiervoor de yoghurt (Ottolenghi schrijft half yoghurt, half zure room voor) met twee fijngehakte knoflooktenen, 2 eetlepels citroensap, 3 eetlepels olijfolie een snuf zout en flink wat fijngehakte peterselie en koriander. U kunt ook alle ingrediënten in een foodprocessor doen en deze laten draaien tot u een mooie groene saus heeft. Wie liever tzatziki wil maken vervangt de koriander door dille en voegt een halve geraspte komkommer toe. De komkommer wel eerst met zout bestrooien, uit laten lekken in een zeef en vervolgens hardhandig het vocht eruit knijpen. Geen wereldgerecht misschien, maar met wat sla en plat brood erbij vond ik het alles bij elkaar wél een wereldmaaltijd.

Souvlaki

Voor 4 personen:

500 g ontbeende kippedijfilet

knoflook

gedroogde en verse oregano

2 citroenen

200 g dikke Griekse of Turkse yoghurt

dille of koriander

peterselie

koriander (of dille en een halve komkommer)

olijfolie

zout

6 reacties op 'Een prijswinnende wereldsnack'

Alexandros

Giro pita….heerlijk! Echter komkommer is een essentieel onderdeel van de taziki en hier hoort zeer zeker geen koriander in thuis want dat kom je niet tegen in de Griekse keuken. Hiervoor kan je bij voorkeur platte peterselie voor gebruiken.

Sander

Ben veel op de griekse eilanden geweest. Op één eiland was een klein eettentje op het strand. De puur Griekse kok, in zwetend T-shirt, met permanente sigaret en grote snor, grillde verse souvlakis, en bakte van een soort deegje een broodachtig pannekoekje. Daar rolde hij de souvlaki in, met inderdaad rauwe rode ui, een lepel tzatziki, een handje frites en verse peterselie. In de zonsondergang, met een ijskoud biertje erbij letterlijk een ‘wereldgerecht’, dat je overigens in verschillende versies aantreft rond Middelandse zee.

Ik ben nog steeds op zoek naar het recept van dat pannekoekje. Het was dik, zeker een cm, en had een soort grof meel (semolina?) eraan. Het werd in een paar seconden op een hete bakplaat gebakken.

Willem Driessen

Dank je voor het leuke verhaal over een in de rest van de wereld zwaar onder gewaardeerde snack. Ik woon al jaren op een Grieks eiland en heb inmiddels al heel wat Pita’s gescoord. Ken inmiddels een tentje waar ze de aller lekkerste maken. Ik moet er vijftien kilometer voor rijden, maar dan heb je ook wat. Ik zal voor Sander het recept voor de pannenkoekjes aan een Griekse vriendin vragen en het dan hier publiceren.

Roos Ouwehand

Ja, een ‘broodachtig pannenkoekje’ zo herinner ik het me ook. Groter en zachter dan gewone pita-broodjes. Erg leuk als je het recept te pakken kunt krijgen, Willem.

Willem Driessen

Geen enkele Pita verkoper op mijn Griekse eiland bakt zijn broodjes zelf, maar betrekt deze van een Pita broodjes fabriek. Deze broodjes worden enkele minuten op de bakplaat opgewarmd/afgebakken waarna gevuld. Pita brood wordt wel vaak thuis gebakken maar dan als toevoeging bij Tsatsiki, Humus, etc. Het lekkerste recept (dit weekend getest) las ik op http://www.koken.met.aschwin.net

Sander

Mmm… 15 jaar geleden zat ik echt met mijn neus bovenop de kok en zijn bakplaat. Hij haalde uit een emmer beslag een forse lepel en dat ging zó op de hete plaat. Het zag eruit als een soort dik pannenkoekje dat het midden hield tussen brood en pannenkoek. De kok draaide handig de souvlaki en bijvulsels erin en het geheel ging in een vetvrij papiertje. Geproefd op Rhodos, én Lesbos. Smaakte identiek…..

Evengoed bedankt voor het nazoeken.