Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

In de glasfabriek van Riedel


Riedel is niet alleen het duurste, maar ook het meest bijzondere merk in wijnglazen. Het bedrijf hanteert tal van theoriën over de vorm van de glazen. Het gewicht van de aroma’s en de plaatsen op de tong waar de smaken gedetecteerd worden spelen daarbij een rol. Zo onstaan wijnglazen voor een specifieke cèpage.
In de fabriek in Kufstein (Tirol) worden de glazen en decanteerkaraffen met de mond geblazen.

Geplaatst in:
Glas
Wijn
Wijnglazen
Lees meer over:
kristal
Oostenrijk
papillen
Riedel
tong

5 reacties op 'In de glasfabriek van Riedel'

Sjaak Alleman

Het DNA van water? Heeft er dan niemand de neiging om die man te vragen wat hij met die flauwekul bedoelt?

Christian Callec

Puur kortzichtig bekeken is water H2O… Als het dood gefiltreerd is, klopt dat. Maar niet alle water komt van de kraan… Er bestaat ook iets als natuurlijk water, waarin vele micro-organismen, dieren, planten etc sporen van DNA achterlaten. Vanzelfsprekend, zou ik zeggen, en ik denk dat het hier ook wordt bedoeld. Alles behalve flauwekul dus…

ssnoeys

Makkelijk om het af te doen als flauwekul, ook makkelijk van mij om zo te reageren.

Hierbij nodig ik een ieder uit om het verhaal eens op de proef te komen stellen tijden de Riedel Glazen proeverij op Dinsdag 20 Maart aan de Oppert 4a in Rotterdam wijnkoperij de Gouden Ton. We verkopen Riedel als enige glaswerk omdat dit volledig aan onze kwaliteit eisen voldoet. De proeverij is geen verkoopproeverij maar meer een kennis ondersteunende. Met vermelding van dit stukje kunt u hier gratis aan mee doen.

Sjaak Alleman

“waarin vele micro-organismen, dieren, planten etc sporen van DNA achterlaten”. Ik noem dat gewoon verontreiniging. Als waters verschillend zijn komt dat volgens mij door de in het water opgeloste mineralen.

Henriette Kosijungan

@Sjaak

Ik kan niet zeggen of die smaakverschillen in water door de hoeveelheid achtergelaten “verontreiniging” of door het verschil in de hoeveelheid van in het water opgeloste mineralen komt.
Wel is het zo dat de achtergelaten DNA van diezelfde “verontreiniging” bepaald kan worden. Gegeven de nieuwsgierigheid van wetenschappers zal daarmee zeer waarschijnlijk ook de bron van dat water bepaald kunnen worden.
Die opmerking van de heer Riedel komt mij dan ook niet als flauwekul over.