Variaties op een hete xocolatl

Voor de dooi invalt moeten we het toch nog even over chocolademelk hebben. Dan bedoel ik niet Chocomel en andere fabrieksproducten, die zouden de naam chocolademelk eigenlijk niet mogen dragen. Opgewarmd hebben ze al helemaal geen charme en ze bieden niet de versterkende kracht die we deze koude dagen zo waarderen.

Dat was met de oercacaodrank wel anders. De Maya’s en Azteken maakten xocolatl, een koude drank van in water geweekte, fijngestampte geroosterde cacaobonen, met aardappelmeel gebonden en op smaak gebracht met peper en vanille. Ze klopten de drank op met een houten roerstaaf. Het moet een bittere, vettige drank zijn geweest. Desondanks stond Xocolatl in hoog aanzien door de bijzondere krachten die de drank werden toegeschreven. Een soldaat zou op één kopje een veldtocht van een dag kunnen volbrengen. Een schaatsmarathon moet dan óók een fluitje van een cent zijn.

De eigentijdse chocolademelk kan daar niet tegen op. Maar neem van mij aan, u kunt zelf een betere chocolademelk maken dan Friesche Vlag, een veel betere. Zelf bereid met melk en cacao geeft al een smakelijker resultaat, maar met chocolade is een topchocolademelk te maken.

Neem om te beginnen een goede chocolade. Voor de fervente liefhebbers zijn ‘cru chocolades’ een optie. Ze zijn gemaakt van de bonen van een bepaald ras cacaoplanten of van bonen afkomstig uit een bepaald land. Dat maakt het mogelijk om smaakverschillen te proeven. Nodig is het allemaal niet, maar neem in elk geval chocolade met een hoog cacaogehalte.

Breek de chocolade in stukjes. Doe alle ingrediënten in de pan. Laat al roerend de chocolademelk op matig vuur aan de kook komen. Laat de chocolademelk vijf minuten zachtjes pruttelen op een laag vuur. Klop de chocolademelk stevig met garde of staafmixer. Stevig kloppen geeft een mooie, fluwelige structuur en zorgt ervoor dat de voortreffelijke aroma’s vrijkomen. De chocolademelk is niet gezoet met extra suiker. Dat is ook niet nodig, de chocoladesmaak komt zo het best tot zijn recht. Een schepje suiker kan later altijd nog.

Voor mij hoeft het niet – hij is zo al lekker genoeg – maar chocolademelk kan op allerlei manieren worden verrijkt. Wie zich in een Weense salon wil wanen serveert de chocolademelk met een scheutje cognac of bruine rum en een toef geklopte slagroom. Wie bij voorkeur in Spaanse sferen verkeert laat een vanillestokje en een pijpje kaneel meetrekken. En wie liever weg droomt naar de voet van de Popocatepetl doet er wat kaneelpoeder, kruidnagelpoeder en kardemom bij.

Is warm niet genoeg en moet het heet zijn? Voeg dan wat chilipoeder toe of laat een doorgesneden en van zijn zaad verlost pepertje meetrekken. Vergeet niet dat eruit te halen voor u met de garde of de staafmixer aan de gang gaat.

In welke variëteit dan ook, zo’n verleidelijke, geurige kop chocolademelk is altijd lekker. Of nu vriest of dooit.

Chocolademelk

Voor een extra grote kop per persoon:50 g extra bittere chocola

een volle theelepel cacaopoeder

2 dl melk

0,5 dl water

5 reacties op 'Variaties op een hete xocolatl'

okke

Ik zou de chocola niet mee laten koken.
Melk (met specerijen) koken, deze daarna op de stukjes chocola gieten en roeren.
Let iets beter is om het opschenken & roeren in 2 of 3 stappen te doen. Voor het opschenken even de melk zeven ivm de specerijen.

Een combinatie van melk & pure chocola (1:1) geeft een zachtere chocolademelk.

Maar wat je ook doet, geen cacaopoeder! Daar doe je zo’n simpel maar fantastische drank echt geen recht.

M. Tuinstra

Kenden de Maya’s en Azteken de aardappel? Noch Fray Diego de Landa, noch Bernardino de Sahagún maken er gewag van. Ook komt de aardappel niet voor op de geillustreerde 16-eeuwse codices. Maar indien juist, zou het een nieuwe dimensie geven aan de precolumbiaanse geschiedenis.

Marcel van Kampenhout

Tabasco en rum erbij doen het ook geweldig!

menno

ff de layout verbeteren webmaster. Het einde van de eerste aanduiding van de ingredienten aan het einde van de regel “50 g extra bittere chocola” kan beter naar beneden. Daar gaat het nou juist om.

Piet

Met aardappelmeel gebonden? De Mayas en de Azteken kenden de aardappel niet. Maar indien ik me vergis, geeft dit een nieuwe dimensie aan de Zuid en Midden-amerikaanse geschiedenis.

Volg nrc.nl op en , lees onze dagelijkse nieuwsbrief