Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Goed nieuws voor tamme konijnen

Vorige week viel een uitnodiging van de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging in de bus om op konijnen te gaan jagen. En dan niet met een geweer, maar met een havik. Curieus. Tam konijn is geen onbekende, maar hoe smaakt wild konijn?

Plaats van handeling: een guur gemengd bos bij het Brabantse Rijen. Valkenier Ad sluipt tussen de sparren en wijst na tien minuten zwijgend naar een paar gaten in de mossige bodem. Daar zit een ‘bouw’, een konijnenburcht. De havik kijkt vanaf een lederen handschoen streng toe hoe Ads helper uit een houten doosje een fret haalt en deze voor de ingang van een ‘pijp’ zet. De albinobunzing steekt zijn neusje zoekend in de lucht en verdwijnt de gang in.

De wind ritselt in de bomen, boven onze hoofden mauwt een buizerd die het niet eens is met de concurrent die zijn konijnen aan het stelen is.

De fret komt na vijf muisstille minuten uit een andere pijp tevoorschijn. De konijnen zijn niet thuis.

Bij een volgende bouw is het wel raak. Uit een pijp schiet ineens een konijn tevoorschijn, op de vlucht voor de fret. Sneller dan zijn schaduw flitst de havik van de handschoen achter het bochten slaande konijn aan. Gekrijs achter de vogelkers verraadt dat klauwen in een zachte vacht slaan.

Veel vaker gaat het overigens mis, die middag. De fret valt nog onderin een bouw in slaap. En de havik raakt in de war wanneer twee konijnen tegelijkertijd uit pijpen knallen, waarna hij bovenin een boom gaat zitten mokken.

Maar één wild boskonijn kan die middag mee naar de keuken. Eindoordeel: ik wil nooit meer tam konijn.

Probeer de hand te leggen op een gaaf, wild konijn en laat je vooral niet afschrikken door het villen, want dat gaat net zo makkelijk als het schoonmaken van een vis. Op Google tref je videootjes met uitleg.

Snijd het konijn aan stukken, bestrooi die met peper en zout en zet aan in een beetje olijfolie. Leg ze daarna apart.

Snijd het spek aan stukjes en bak dit in dezelfde braadpan, voeg daaraan grof gesneden sjalotten, rode ui, paprika, knoflooktenen, een paar laurierbladeren en een handje van de kruiden toe. Als dat mengsel bijna gaar is, kunnen de paddenstoelen erbij – dit waren pieds-de-mouton. Voeg de ansjovis toe.

Doe nu de stukken konijn in het mengsel, voeg wat water toe zodat het konijn is ondergedompeld en zet half afgedekt een uurtje in de oven bij 180 graden.

Wild konijn

1 wild konijn (poelier)

200 g gerookt spek

3 grote sjalotten

2 rode uien

100 g zoute zwarte olijven

1 rode paprika

150 g paddenstoelen

2 ansjovisfilets

3 knoflooktenen

laurierblad, oregano, tijm

zout, peper, olijfolie

16 reacties op 'Goed nieuws voor tamme konijnen'

dirk

beste menno: brave burgers halen hun etenswaar en ingredienten bij de super of desnoods de poelier, maar U hebt duidelijke voorkeur voor het jacht- en verzamelgedrag van wijlen de neanderthalers, grappig, aardig toch!!

Tina

“Probeer de hand te leggen op een gaaf, wild konijn en laat je vooral niet afschrikken door het villen, want dat gaat net zo makkelijk als het schoonmaken van een vis. Op Google tref je videootjes met uitleg.”

Walgelijk. Ik ben blij dat ik vegetarisch ben.

H. Koesen, I. Eckhart

Wij villen uw konijn gratis.

Mariëtte van de Kreeke

goed voor de lijn als je een hele middag moet
sjouwen om 1 konijn te versieren. De reactie van de fret en de havik zijn het waard.

Mariëtte

H. Koesen, I. Eckhart

Wij villen uw konijn gratis, mits in Amsterdam

bert hesper

Beste Menno Steketee,
Een prachtig stukje, lijkt wel een kruising tussen Marjoleine de Vos en Koos van Zomeren.
” De albinobunzing steekt zijn neusje zoekend in de lucht en verdwijnt de gang in.
De wind ritselt in de bomen, boven onze hoofden mauwt een buizerd die het niet eens is met de concurrent die zijn konijnen aan het stelen is.
De fret komt na vijf muisstille minuten uit een andere pijp tevoorschijn. De konijnen zijn niet thuis.”
En verderop valt de fret ook nog eens in slaap! Fraai, fraai.
Of de Neanderthalers met fret en havik op jacht gingen lijkt me zeer twijfelachtig. Jagen hoort bij Neanderthalers, ach, tja, nou ja… Waren het geen aaseters zoals die ‘brave burgers’ die naar de super gaan?
Bravo Menno! Ga zo door.
bert h

Veronica Cramer

Een tam konijn heeft mij een witte bontmuts opgeleverd toen ik 5 jaar was en aan de losgelaten tamme soort na de Pasen heeft niemand iets.
Wild konijn ga ik proberen in de pan.

Mirjam Vredeveld

Beste Dirk, en waarom zijn die brave burgers dan precies braaf en is dat hetzelfde als humaan? De meeste dieren waren waarschijnlijk een stuk beter af toe wij nog in huiden rondliepen.
Lekker recept, zeker proberen.

Menno Steketee

Dirk, ik stond vanochtend op, rekte me eens goed voor m’n grot uit, krabde me lekker achter mijn schedelkam en trok er op uit om voor mijn Lucy een gnoe tegen de grond te worstelen.

Veronica Cramer

Dirk, U bent de droomklant van elke grootgrutter.
Weet U echt waar Uw eten en ingredienten vandaan komen?
U bent de prooi van hun jacht en verzamelgedrag.
Er is niks fout met weidelijk jagen zolang alles van kop tot staart wordt benut. Neanderthalers hadden geen bergen wild voor de grot liggen. Wij vernietigen wel goed voedsel omdat er overvloed is.

dirk

@ menno: een gnoe, maar U zit toch niet ergens in subsahara afrika? @ veronica: ik heb in wageningen landbouw gestudeerd, dus weet wel iets van de grondstoffen, en heb daardoor wel waardering voor uw ecologische insteek.

Veronica Cramer

Dirk ik heb gezond verstand wat mij veroorlooft een eigen mening te hebben. Daarvoor hoef je niet te studeren. Wel veel te lezen en daardoor te leren.
Met vrienden die daar ook aan doen kom je ergens.
In het hok waar U mij denkt in te steken, de ecologie,
pas ik niet.

Menno Steketee

@Dirk, Lucy: Australopithecus afarensis. Nuff said.

dirk

ik betwijfel of Lucy’s man van 1.20 m (net gegoogled) wel een gnoe aan kan, over gnoes gesproken, als jonge man reed ik ooit met afrikaanse vriendin naar Lake Magadi en doemde in de verte een srofwolk en kudde gnoes op,wat een bijzonder oergevoel bij me opriep, maar bij mijn vriendin enorme angst-ogen, ze begreep absoluut niet wat ons blanken op vrije dagen toch steeds naar die wildernis met wilde dieren dreef, maar als iemand langs de deur met een homp nijlpaard kwam (afgeschoten omdat hij het dorp te dicht naderde) was ze wel enthousiast, later leerde ik dat het swahili maar een woord voor vlees en (wild) dier kent: nyama, vlees met of zonder pootjes, doet er niet toe.

Cees Oudolf

Bets Menno,
Leuk dat wilde konijn,wij aten hetvroeger al mee genomen uit deduinen aangevreten door een fretje maar nog warm
Mijn vader kon er goed mee overweg, even zijn jas uitdoen
en in de pan. Ook thuis aaltijd tamme konijne geiten
kippen en duiven altijd eten genoeg en nooit zeuren over
zielig.

dirk

@ cees: de natuurbeleving van uw vader (en die van menno, mij en nog andere oudjes, qua geest dan) is die van La Gloire de mon pere, waarin ook veel gejaagd en gestroopt wordt, ja, tijden veranderen, ten goede of ten kwade? wie het weet mag het zeggen.